ſacrificaret̉. alij ꝟo id vetarent ſed vni tātūiuberent deo. ſatis deberꝫ pietas ip̄a diſcernere q̓d hoꝝ de faſtu ſuꝑbie. qͥd de ꝟa religione deſcenderet. Plus etiā dicam ſi tātūhij mirabilibus factis humanas aīas ꝑmoueret qͥ ſacrificia ſibi expetunt. illi aūt qͥ hoc ꝓhibet ⁊ vni tm̄ deo ſacrificari iubent. nequaquā iſta viſibilia miracula face̓ dignarenturꝓfecto non ſenſu corꝑis ſꝫ ratōe mentis p̄ponenda eoꝝ eſſꝫ auctoritas. Cum ꝟo deus idegerit ad cōmedādaeloqͥa veritatis ſue vtꝑiſtos immortales nūcios nō ſui faſtū ſꝫ maioſtate illius p̄dicates facerꝫ maiora certiora clariora miracula. ne infirmis pijs illi qͥ ſacrificia ſibi expetunt. falſam religiōꝫ faciliꝰꝑſuaderet. eo ꝙ ſenſibus eoꝝ q̄dam ſtupenda mōſtraret. quē tandē ita deſipe libeat utnon ꝟa eligat que ſectet̉ vbi ⁊ ampliora īuenit q̄ miret̉. Illa quippe miracula deoꝝ gentilium q̄ cōmendat hiſtoria. non ea dico que īteruallis tempoꝝ occultis ipſiꝰ mundi cauẜverūtn̄ ſub diuina ꝓuidentia ꝯſtitutis et ordinatis mōſtruoſaꝯtingunt. qͣles iuſitati ſūtpartus aīalium. ⁊ celo terraqꝫ reꝝ inſolita facies ſiue tm̄ terrens ſiue etiā nocens. q̄ ꝓcurari atqꝫ mitigari demōicis ritibus fallaciſſima eoꝝ aſtutia ꝑhibent̉. ſed ea dico q̄ vi autptate eoꝝ ſieri ſatis euident̓ apparꝫ. vt eſt ꝙeffigies deoꝝ penatiū qͦs de troia eneas fugiens aduexit de loco in locū migraſſe referunt̉ ꝙ cōtem tarqͥnius nouacula ſecuit: ꝙepidaurius ſerpēſeſcolapio nauigāti romaꝫcomes adheſit: ꝙ nauim qua ſimulachꝝ matris frigie vehebat̉ tatis hoīm boumqꝫ conatibus immobileꝫ redditā vna muliercula 30na alligata ad ſue pudicicie teſtimoniuꝫ mōuit ⁊ traxit: ꝙ virgo veſtalis de cuius corruptōe queſtio ꝟtebat̉ a qua impleto cribro d̓tiberi neqꝫ ꝑſluente abſtulit ꝯtrou̓ſiā. hec gͦatqꝫ huiuſcēmodi nequaqͣꝫ illis q̄ in ppl̓o deifacta legimus ꝟtute ac magnitudine ꝯferēda ſunt. quatominus ea que illoꝝ qͦꝫ ppl̓oꝝ qͥtales deos coluerūt legibus iudicata ſūt ꝓhibenda atqꝫ plectēda: magica ſcꝫ et throrgica. quoꝝ pleraqꝫ ſpecietenus mortaliū ſēſus imaginaria ludificatōe decipiūt. qͣle ē lunā deponē donec ſuppoſitas vt ait lucanus.ꝓpior deſpumet in herbas. Quedā ꝟo ⁊ ſi nōnullis pioꝝ factis videant̉ opere coequari; finiſip̄e qͦdiſcernunt̉ incomꝑabiliter hͨ noſtraoſtendit excellē̓. Illis em̄ multi tātominus ſacrificijs colendi quātomagis hec expetunt.Hijs ꝟo vnus ꝯmendat̉ deus qͥ ſe nullis talibus indige̓ ⁊ ſcpͥturaꝝ ſuarū teſtificatōe eteorundē poſtea ſacrificioꝝ remotōe demonſtrat. Si gͦ angeli ſibi expetūt ſacrificium p̄ponendi ſūt eis. qͥ nō ſibi ſꝫ deo creatori oīmcui ſeruiunt. Hinc eniꝫ oſtendunt ꝙͣ ſinceroamore diligat nos qn̄ ꝑ ſacrificiuꝫ non ſibi ſꝫei nos ſubde̓ volunt. cuius ⁊ ipſi ꝯtemplatōebeati ſūt ⁊ ad eum nos ꝑuenire. a qͦ ipſi nō receſſerunt. Si aūt angeli qͥ non vni ſed plurimis ſacrificia fieri volunt non ſibi ſed eis dijsvolunt quoꝝ de oꝝ angeli ſūt. etiā ſic eis preponēdi ſūt illi qͥ vnius dei deoꝝ angeli ſuntcui ſacrificari ſic iubent vt alicui alteri vetetcum eoꝝ nullus huic vetet cui vni iſti ſacrificari iubent. Porro ſi qd̓ magis indicat eoꝝſuꝑba fallacia. nec boni nec bonoꝝ deorū angeli ſūt ſꝫ demōes mali qͥ non vnū ſolū ac ſūmū deum ſꝫ ſeipſos ſacrificijs coli volunt. qd̓maius ꝙͣ vnius dei ꝯtra eos eligendū eſt pſidium. cui ẜuiunt angeli boni qͥ non ſibi ſꝫ illiiubent vt ſacrificioẜuiamus cuius noſip̄i ſacrificiū eē debemus. ¶ Capitulū. xvij.Roinde lex dei que in edictis data ēangeſoꝝ in qua vnus deus deorū religiōe ſacrorum iuſſus eſt coli. alij vero qͥlibet ꝓhibiti in archa erat poſita. que archa teſtimonij nūcupata ē. qͦ noīe ſatis ſignificat̉ nō deum qͥ ꝑ illa om̄ia colebat̉ circū cludi ſolere vel ꝯtineri loco. cum reſpōſa eius etq̄dam humaniſſenſibus darent̉ ſigna ex illiꝰarche loco. ſed voluntatis eius hinc teſtimonia ꝑhiberi ꝙ etiā ip̄a lex erat in tabulis conſcp̓ta lapideis. ⁊ in archa vt dixi poſita. quātemꝑe ꝑeg̓natōis in heremo cum tab̓naculoqd̓ ſimilit̓ appellatū eſt tab̓naculū teſtimonijcum debita ſacerdotes veneratōe portabātſignūqꝫ erat ꝙ ꝑ diem nubes apparebat. q̄ ſicut ignis nocte fulgebat. Que nubes cū mouerētur caſtra mouebant̉. ⁊ vbi ſtaret caſtraponebātur. Reddita ſunt illi legi magni miraculi teſtimonia p̄ter iſta que dixi. ⁊ p̄ter voces que ex illius arche loco edebant̉. Nā cuꝫterrā ꝓmiſſionis intrātibus eadē archa tranſiret iordanē. fluuius ex ꝑte ſuꝑiore ſubſiſtesex inferiore decurrens. ⁊ ipſi ⁊ populo ſiccuꝫp̄buit locum trāſeundi. Deinde ciuitatis q̄ pͥma hoſtiliſoccurrit more gentium deos plurimos colens ſepties eadeꝫ archacircūactamuri repente ceciderūt nulla manu oppugnati. nullo ariete ꝑcuſſi. Poſt hec etiā cum iā interra ꝓmiſſionis eſſent ⁊ eadem archa ꝓptereorum peccata fuiſſꝫ ab hoſtibus capta. hijqͥceperāt in templo eā dei ſui queꝫ p̄ ceteriscolebāt honorifice collocarunt. abeunteſqꝫclauſerūt. apertoqꝫ poſt triduū ſimulachrūcui ſupplicabat inuenerūt collapſum. de formiterqꝫ ꝯfractum. Deinde ipſi ꝓdigijs actideformius puniti. archā diuini teſtimonij populo vndeceperāt reddiderūt. Ipſa autem