in eadē ſpecie corꝑali videbat̉. ſicut illa ſentētia ip̄a in ſono vocis auditur. nec illi ignorabāt inuiſibilē deū in ſpēcie corporali. quodip̄e nonerat ſe vidē. Nā ⁊ loq̄batur cū loq̄nte moyſe. ⁊ ei tn̄ dicebat. Si inueni gratiaman̄ te. oſtende michi temetip̄ꝫ ſcient̓ ut videāte. Cum igitur oporteret dei legē medictisangeloꝝ terribiliter dari non vni homī pauciſue ſapiētibus ſꝫ vniuerſe genti ⁊ ppl̓o ingeti. corā eodem populo magna facta ſūt ī mōte. vbi lex ꝑ vnū dabatur ꝯſpiciēte multitudine. metuenda ac tremēda q̄ fiebat. Non eniꝫpopulus iſrahel ſic moīſi credidit. quēadmodū ſuoligurgo ſacedemonij. quod a īoue ſeuappolline leges qͣs condidit accepiſſꝫ. Cuemlex dabat̉ populo quā coli vnus iubebat̉ deꝰin ꝯſpectu ipſius populus quatū ſuffice̓ diuina bidentia iudicabat. mirabilibus rerumſignis ⁊ motibus apparebat: ad eandeꝫ legedandam creatoriſerure creaturam.Capitulij .xiiij..IneIdeut aute homīs vmniugritahumanigeneris quod ad dei populū ꝑtinetrecta eruditio ꝑ quoſdā articulos temporuꝫtanquā etatū ꝓfecit acceſſibus. vt a temporalibus ad eterna capiēda. ⁊ a viſibilibuſ adniuiſibilia ſurgeret̉. ita ſane vt etiā illo tempore quo viſibilia ꝓmittebatur diuinitus p̄mia. vnus tn̄ colendus cōmendaret̉ deus. nemens humana vel ꝓ ipſis terrenis vite traſitorie bn̄ficijs cuiquaꝫ niſi ꝟo anime creatoriac dn̄o ſubderetur. Om̄ia quippe q̄ p̄ſtare homībus vel angeli vel hoīes pn̄t in vnius eſſeom̄ipotētis ptate quiſquis diſtitetur inſanitDe ꝓuidentia certe plotinus platonicus diſputat. eamqꝫ a ſūmo deo cuius eſt intelligibilis atqꝫ ineffabilis pulchritudo. vſqꝫ ad hͨterrena ⁊ ima ꝑtingere floſculoꝝ atqꝫ foliorū pulchritudīe comprobat. q̄ omīa qͣſi abiecta ⁊ velociſſime ꝑeuntia decenciſſimos ſuarum formaꝝ numeros habere nō poſſe cōfirmat. niſi inde forment̉ vbi forma intelligibil̓⁊ incōmutabilis ſimul habes omīa ꝑſeueratHoc dn̄s ih̓s ibi oſtendit vbi ait Cōſideratelilia agri nō laborant neqꝫ nent. Dico auteꝫvob̓ qꝛ nec ſalomō in omni gloria ſua ſic amictus eſt ſicut vnū ex hijs. ꝙ ſi fenū agri quodhodie eſt ⁊ cras ī clibanū mittitur deuſſic veſtit. quōtomagīs vos modicē fidei Optimeigit̉ aīa humana adhuc rer renijs deſiderijs īfirma ea ip̄a que temꝑaliter exoptat bonafima atqꝫ terrena vite huic tranſitorie neceſaria. ⁊ p̄ illius vite ſempiternis bn̄ficijs cōtēnenda. non tn̄ niſi ab vno deo expectare conſueſcit. vt ab illius cultu etia in iſtoꝝ deſide.rionō recedat. ad que ꝯtemptū eoꝝ ⁊ ab eisauerſione ꝑueniat̉. ¶ Capitulū. .xv.Ic itaqꝫ diuine ꝓuidētie placuit. ordinare tempoꝝ curſuꝫ. vt quēadmodum dixi ⁊ in actibus apl̓oꝝ legiturlex in edictis angeloꝝ daretur d̓ vnius veridei cultu. in quibus et ꝑſona ip̄ius dei. non qͥdem ꝑ ſuam ſubſtātiā que ſemꝑ corruptibilibus oculis inuiſibilis ꝑmanet ſed certis indicijs ꝑ ſubiectā creatori creaturā viſibilit̓ appareret. ⁊ ſillabatim ꝑ trāſitorias temporuꝫmorulas humane līgue vocibus loq̄retur qͥ īſua natura non corꝑaliter ſꝫ ſpūaliter. nō ſenſibiliter ſꝫ ītelligibiliter. non temꝑaliter. ſedvt ita dicam eternaliter. nec īcipit loqͥ nec d̓finit. qd̓ apud illum fincerius audiunt nō corporis aure ſed mentis. miniſtri eius ⁊ nuncijqͥ eius veritate īconmutabili ꝑfruunt̉ īmortaliter beati: ⁊ qd̓ faciendū modis īeffabilibus audiūt ⁊ vſqꝫ ī iſta viſibilia ac ꝑducēdūincunctāter atqꝫ indifficulter efficiunt. Hecaūt lex diſtributōe tempoꝝ data eſt. q̄ priꝰhabe̓t vt dictū eſt ꝓmiſſa terrena. qͥbus tn̄ ſignificarent̉ eterna que viſibilibꝫ ſacram̄tiscelebrarēt multi: ītelligerēt pauci. Vniꝰ tn̄dei cultus aꝑtiſſima illic ⁊ vocū ⁊ rerum oīmꝯteſtatōe p̄cipitur. nō vnius de turba ſꝫ eiuſqͥ fecit celū ⁊ terram ⁊ omnē aīaꝫ ⁊ omnē ſpiritu q̓ non eſt quod ip̄e. Ille em̄ fecit: hec facta ſūt. atqꝫ vt ſint et bn̄ ſe habeant. eius īdigent a quo facta ſunt. ¶ Ca. xvj.Vibus igit̉ angelis de bt̄a ⁊ ſēpit̓navita credēdū eē cenſemus. vtꝝ eiſ qͥſe religiōis ritibꝰ coli volūt. ſibi ſacͣ⁊ ſacrificia flagitates a mortalibus exhiberian qͥ hūc omne cultū vni deo creatori omniūdeberi dicūt. eiqꝫ reddendū vera pietate p̄cipiūt. cuiꝰ ⁊ ip̄i ꝯtemplatōe beati ſūt ⁊ nosfuturos eſſe ꝓmittūt. Illa nāqꝫ viſio dei tante pulchritudinis viſio eſt. ⁊ tanto amore digniſſima vt ſine hac qͥbuſſibꝫ alijs bonis p̄ditū atqꝫ abūdantem. non dubitet plotinuſinfeliciſſimū dice̓. Cū ergo ad hūc vnū quidaꝫangeli qͥdam vero ad ſeip̄os latria colēdosſignis mirabilibus excitent. et hoc ita vt illicoli iſtos ꝓhibebant. iſti autē illum ꝓhiberenon audeat. qͥbus potius ſit credendū reſpōdeant platonici. reſpondeat qͥcunqꝫ ph̓i. reſpondeant theorgi vel potiꝰ ꝑorgi. hoc em̄ſūt illi omnes artes voͣbulo digniores. Poſtremo reſpondeāt hoīes ſi vllus nature ſueſenſus ꝙͣ rationales creati ſunt ex aliqͣ parteviuit ī eis reſpondeāt inqua eiſue ſacrificandum ſit dijs vel angelis qui ſibi ſacrificari iubet. an illi vni cui iubēt hij. qͥ et ſibi et iſtis ꝓhibent. Si nec iſti nec illi vlla miracula facerent ſed tamen preciperent alij qͥdem vt ſibi