exhibenda religio. nō eo vocabulo vitat̉ ambiguum cū de cultudeitatis vertit̉ queſtio.ut fident̓ dice̓ valeamus religiōꝫ nō eſſe niſicultum dei. qm̄ videt̉ hͦ ꝟbum a ſignificādaobſeruantia ꝓpinquitatis humane inſolent̓auferri. Pietas qͦꝫ ꝓprie dei cultus intelligiſolꝫ quā greci euſebian vocant. Hec tn̄ ⁊ ergaparentes officioſe haberi dicit̉. More at̄vulgi hoc nomē etiā in oꝑibus miſericordiefrequentat̉. Qd̓ ideo arbitror eueniſſe. qꝛ h̓fieri p̄cipue madat deus. eāqꝫ ſibi vel p̄ ſacrificijs placere teſtatur. Ex qua loquēdi ꝯſuetudine factum eſt ut deus ip̄e dicatur pius.queꝫ ſane greci nullo ſuo ẜmonis vſu euſebijvocāt. quauis euſebian ꝓ minima illoꝝ etiāvulgus vſurpet. Vn̄ in qͥbuſdam ſcp̓turaruꝫlocis ut diſtinctio certior apparerꝫ: non euſebianqd̓ ex bono cultū ſed theoſebian. qd̓ exdei cultu compoſitu reſonet dice̓ malueruntVtrulibꝫ autē hoꝝ nos vno ꝟbo enunciarenō poſſumꝰ. Que itaqꝫ latria grece nūcuptur. ⁊ latine interp̄tatur ſeruitus. ſꝫ ea qͣ colimus deum vel que threſcia grece. latine autreligiodicit̉. ſed ea que nobis eſt erga deuꝫvel quā illi euſebian. nos vero nō vno verboexpͥmere ſed dei cultum poſſimus appellare.hanc em̄ tm̄ deo deberi dicimus qui verus ēdeus. facitqꝫ ſuos cultores deos. Quicunqꝫigitur ſūt in celeſtibus habitatōibuſ immortales ⁊ beati ſi nos non amant nec beatos eēnos volunt. colendi vtiqꝫ nō ſunt. Si autemamāt ⁊ beatos volunt: ꝓfecto inde volūt vn̄⁊ ip̄i ſunt. an aliūde ip̄i beati aliundē nos.¶ Capitulū .ij.Ed nō eſt nobis ullus cum hijs excellentioribus ph̓is in hac q̄ſtiōe cōflictus. Viderūt em̄ ſuiſqꝫ literis multiſ modiscopioſiſſime mādauerūt hinc illos vn̄ et nosfieri beatoſ. obiectitio quodā lumīe intelligibili ꝙ deus eſt illis. ⁊ aliud eſt qͣꝫ illi a qua illuſtrant̉ ut clareant atqꝫ eius ꝑticipatōe ꝑfecti beatiqꝫ ſubſiſtat. Sepe multūqꝫ plotmnꝰaſſerit ſenſum platonis explanās ne illaꝫ quidem qua credūt eſſe vniu̓ſitatis animā aliunde beata eſſe qͣꝫ noſtra. idqꝫ eſſe lumen quodip̄a n̄ ē ſꝫ a qͦ creata e. ⁊ qͦ ītelligibilit̓ illuiante ītelligibilit̓ lucꝫ. Dat et̄ ſil̓itudinē ad illa īcorporea de hijs celeſtibꝫ ꝯſpicuis ampliſqꝫcorꝑibus tanquaꝫ ille ſit ſol ⁊ ip̄a ſit luna. Lunaꝫ quippe ſolis obiectu illuminari putāt. Dicit gͦ ille magnus platonicus aīam rōnaleꝫ ſiue potius intellectualis dicenda ſit ex qͦ gn̓eetiā immortaliū beatoꝝqꝫ animas eē intelligit quos in celeſtibus ſedibus habitare nondubitat. nō habere ſupͣ ſe natura niſi dei quifabricatus eſt mundū a quo ⁊ ip̄a facta eſt.nec aliunde illis ſuꝑnis p̄bere vitam beatam⁊ lumen intelligentie veritatis. qͣꝫ vnd̓ p̄bet̉⁊ nobis; ꝯſonās euangelio vbi legitur. Fuithomomiſſus a deo cui nomē erat iohannes.hic venit in teſtimoniū ut teſtimoniū ꝑhiberet de lumīe ūt om̄es crederet ꝑ eū. Nō eratille lumen ſꝫ ut teſtimoniū ꝑhiberet de lumīeErat lumen veꝝ qd̓ illumīat om̄eꝫ hominemveniente in hunc mundū. In qua differētiaſatiſoſtendit̉ animā rōnalem ⁊ intellectualēqualis erat ī iohanne ſibi lumen eſſe nō poſſe.ſꝫ alterius veri lumīs ꝑticipatōe lucere. Hoc⁊ ip̄e iohannes fatet̉. vbi ei ꝑhibēs teſtimonium dic̄. nos om̄es de plenitudīe eius acce¶ Capitulū. iij.pimus.e cum ita ſint ſi platonici vel qͥcunqꝫ alij iſta ſenſerūt. ꝯgnoſcētes deūſicut deū glorificarēt ⁊ gratiaſagerent. nec euane ſcerēt ī cogitatōibꝫ ſuis. necppl̓oꝝ erroribus partim auctores fierēt. ꝑtireſiſte̓ nō auderent. ꝓfecto ꝯfiterēt̉ ⁊ illis immortalibus ac beatis ⁊ nobis immortalibusac miſeris vt immortales ac beati eſſe poſſimus vnū deum deorum colendū qui ⁊ noſtereſt ⁊ illoꝝ.¶ Capitulū. .iiij.Vic nos ẜuitutem q̄ latria grece d̓rſiue in qͥbuſqꝫ ſacram̄tis ſiue ī nobisbip̄is debemus. Huius em̄ templuꝫ fimul omēs ⁊ ſinguli templa ſumuſ. qꝛ ⁊ oīm cōcordiam ⁊ ſingulos inhabitare dignat̉. nō inom̄ibus qͣꝫ in ſingulis maior. qm̄ nec mole diſtenditur nec ꝑticipatōe minuitur. Cū ad illum ſurſum eſt eius ē altare cor noſtruꝫ: eiusvnigenito. eum ſacerdote placamus. ei cruētas victimas cedimus qn̄ vſqꝫ ad ſanguineꝫꝓ eius veritate certamus. eum ſuauiſſimo adolemus incenſo. cū in eius ꝯſpectu pio ſanctoqꝫ amore flagramus. ei dona eius ī nobisnoſqꝫ ip̄os vouemus ⁊ reddimus: ei bn̄ficio.rū eius ſolennitatibꝫ feſtis ⁊ diebuſſtatutisdicamus ſacramuſqꝫ memoriā. ne voluminetempoꝝ ingrata ſubrepat obliuio. ei ſacrificamus hoſtia humilitatis ⁊ laudis īara cordis. igne feruide caritatis. ad hūc videndūſicut videri poterit. eiqꝫ coherēdū ab omnipeccatoꝝ ⁊ cupiditatū malaꝝ labe mūdam̉⁊ eius nomīe ꝯſecramur. Ip̄e em̄ fons noſtrebeatitudinis. ip̄e omnis appetitōnis ē finis.Hūc eligētes vl̓ potiꝰ religentes. amiſeramus em̄ negligētes. hūc gͦ religētes vn̄ ⁊ religiodicta ꝑhibetur. ad eū dilectione tendimus vt ꝑueniēdo quieſcamꝰ. id̓o btī. qꝛ illofine ꝑfecti. Bonū em̄ noſtrū de cuiꝰ ſine interphiloſophoſmagna contētio ē. nullū ē aliudqͣꝫ illi cohere̓. cuiꝰ vnius anima intellectuaſī corporeo ſi dici poteſt amplexu. veris īplet̉