tn̄ radij ꝑ queqꝫ immūda diffuſio nō ꝯtamīat̉⁊ dij ꝯtaminarent̉ ſi hoībus miſceretur. etiaꝫſi eſſꝫ neceſſarius in ſubueniēdo ꝯt actꝰ. Nāradijs ſolis ⁊ lune terra ꝯtingitur. nec iſtamꝯtaminat luceꝫ. Miror aūt plurimū tā doctoshomines qui cuncta corꝑalia ⁊ ſenſibilia incorꝑabilibus ⁊ intelligibilibꝫ poſtponendaiudicauerūt. cum agitur de beata vita. corporaliū ꝯtrectationū facere mentōꝫ Vbi eſtillud plotini vbi ait. fugiendū eſt igit̉ ad clariſſima patriā ⁊ ibi pate̓ tibi om̄ia. Que igit̉inqͥt claſſis aut fuga niſi ſimileꝫ deofieri. Sigͦ deo qͣꝫto ſimilior tāto fit quiſqꝫ ꝓpinquiornulla eſt ab illo alia lōginquitas ꝙ eius diſſimilitudo. Incorꝑali ꝟo illi eterno ⁊ nncōmutabili. tāto eſt anima hoīs diſſimilior. quātorerum temꝑalium mutabiliumqꝫ cupidior.Capitulū. .xvij.Oc ut ſanet̉ qm̄ immortali puritati¶ que in ſummo eſt ea q̄ in imo ſūt mortalia ⁊ immūdā ꝯuenire nō pn̄t opus eſt qͥdēmediatore. nō tn̄ tali qui corpus qͥdē habeatimmortale ꝓpinquū ſummis animū aūt morbidum ſimile infimis. quo morbo nobis inuideat potius ne ſanemur. ꝙͣ adiuuet ut ſanem̉ſed tali qui nobis infimis ex corꝑiſ mortalitate coaptatus immortali ſpūs iuſticia. ꝑ quānon locoꝝ diſtātia ſꝫ ſimilitudinis excellētiamāſit in ſummis. mundādiſ liberadiſqꝫ nobisvere diuinū p̄beat adiutorium. qui ꝓfecto īcōmutabilis deus abſit ut ꝯtammatōꝫ timeret ex hoīe quo indutus eſt. aut ex hominibꝫinter quos in homine ꝯuerſatus e. Non enimparua ſunt het interim duo. q̄ ſalubrit̓ ſua incarnatōe mōſtrauit. nec carne poſſe ꝯtamīari verā diuinitatē. nec ideo putandos demones nobis eē meliores. qꝛ nō hab et carnem.Hic eſt ſicut eum ſancta ſcp̓tura p̄dicat mediator dei ⁊ hoīm homo xp̄s ih̓us. de cuius ⁊diuinitate qua patri e ſemꝑ equalis ⁊ humanitate qua nobis factꝰ eſt ſimilis nō hic locꝰeſt ut ꝯpetēter ꝓ noſtra facultate dicamus.¶ Capitulū. .xviij.¶ Alſi auteꝫ illi fallaceſqꝫ mediatoresdemōes q̓ cum ſpiritus immundiciamiſeri et maligni multis effectibus clareantꝑ corꝑalium tn̄ locoꝝ interualla aereoꝝ corporum leuitate. a ꝓuectu animoꝝ nos auocare atqꝫ auerte̓ moliūtur. non viā p̄bent addeum. ſed ne via teneat̉ impediūt. qn quideꝫ⁊ ip̄a via corꝑalium que falſiſſima ē ⁊ pleniſſima erroris. qua nō iter agit iuſticia. qm̄ nōꝑ corꝑalem altitudinē ſꝫ ꝑ ſpiritualē hoc eſtincorꝑaleꝫ ſimilitudine ad deū debemꝰ aſcēdere. in ip̄a tn̄ via corporali quaꝫ demonumamici ꝑelem̄toꝝ gradus ordinat inter ethereos deos ⁊ terrenos homines aereis demonijs medijs ꝯſtitutis. hoc deos opinātur hr̄ep̄cipuū. ut ꝓpt̓ hͦ interuallū locoꝝ ꝯtrectatōenō ꝯtaminetur humana. Ita demones cōtaminare potius ab hominibus qͣꝫ hoīes mundari a demōibus credūt. ⁊ deos ip̄os ꝯtaminari potuiſſe niſi loci altitudine munirenturQuis tā infelix eſt ut iſta via mundari ſe exiſtimet. vbi hoīes ꝯtaminātes. demones ꝯtaminati. dijꝯtaminabiles p̄dicātur ⁊ nō potiꝰeligat viam vbi ꝯtaminātes magis demōeseuitētur. ⁊ ab incōtamīabili deo ad ineūdaꝫſocietatē incōtaminatoꝝ angeloꝝ homīesacōtamīatōe mundent̉. ¶ Ca. .xix.Ed ne de verbis etiā nos certare vipeamur. qm̄ nōnulli iſtoꝝ ut ita dixerim demonicolaꝝ in qͥbus ⁊ labeoeſt eoſdē ꝑhibēt ab alijs angelos dici qͦs ipſidemones nuncupāt. iam michi de bonis angelis aliq̓d video diſſerendū quos iſti eē nōnegat. ſꝫ eos bonos demōes vocare qͣꝫ angelos malunt. Nos autē ſicut ſcp̓tura loquiturẜm quā xp̄ianiſumus. angeloſ qͥdem partimbonos partim malos. Nunqͣꝫ vero bonos demones legimus: ſed vbicunqꝫ illaꝝ literarūhoc nomē poſitum reꝑitur ſiue demones ſiuedemonia dicātur nō niſi maligni ſignificant̉ſpiritus. Et hanc loquēdi ꝯſuetudinē intantum populi vſquequaqꝫ ſecuti ſunt ut eoruꝫetiā qui pagani appellatur ⁊ deos multoſ acdemones colendos eſſe ꝯtendūt: nullus fereſit tā literatus ⁊ doctus qui audeat in laudevel ſeruo ſuo dicere demonē habes: ſꝫ qͥlibꝫhoc dice̓ voluerit. non ſꝫ aliter accipiqͣꝫ maledicere voluiſſe dubitare nō poſſit. Que igitur nos cauſa cōpellit. ut poſt offenſioneꝫ aurium tam multaꝝ. ut iam pene ſit omniū quehoc ꝟbum nō niſi in mala ꝑtem audire ꝯſueuerunt qd̓ diximus. cogamur expone̓. cū poſſimus angeloꝝ nomīe adhibito eandē offenſionē q̄ noīe demonū fieri poterat euitare.¶ Capitulū. .xx.Vaqͣꝫ etiā ipſa origohꝰ noīs ſi diuinos itue amurlibros aliqͥd affert cognitōne digniſſimū. Demones em̄ dicunturqm̄ vocabulū grecū eſt abſciētia noīati. Apoſtolus autē ſpirituſancto locutus ait. Scietia īflat caritas ꝟo edificat. Quod recte aliter nō intelligit̉ niſi ſcientia tunc ꝓdeſſe cumcaritas ineſt. ſine hac autē inflare id eſt ī ſuperbia inaniſſime quaſi ventoſitatis extollē.Eſt gͦ in demonibus ſcientia ſine caritate. etideo tam inflati hͦ ē tā ſuꝑbi ſunt vt honoēsdiuinos ⁊ religiōis ẜuitute. quā ꝟo deo deberi ſciūt ſibi ſatēgerint exhiberi; ⁊ quantūpn̄t et apud quos pn̄t adhuc agunt. Contra