beatificū ꝑueīri ad quod ut ꝑduceremur. nōmultis ſꝫ vno mediatorē opus erat ⁊ hoc eoip̄o cuius ꝑticipatōe ſimus beati. hoc ē ꝟbodei non facto ſꝫ ꝑ quod facta ſunt om̄ia. Nectn̄ ob hoc mediator ē. qꝛ ꝟbum ⁊ maxīe qͥppe immortale ⁊ maxime beatū. verbū lōge ēamortalibus miſeris. ſꝫ mediator ꝑ quod hōeo ip̄o vtiqꝫ oſtendēs. ad illud nō ſolū beatūverum etiā beatificū bonū non oportē querialios mediatores ꝑ quos arbitremur nob̓ ꝑuentōis gradus eſſe moliēdos. quia beatus⁊ beatificus deus factus ꝑticeps humanitatis nr̄e compendiū p̄buit ꝑticipāde diuinitatis ſue. Neqꝫ em̄ nos mortalitate et miſerialiberās ad angelos immortaleſ beatoſqꝫ itaꝓducit vt eoꝝ ꝑticipatōe etiā nos immortales ⁊ beati ſimus ſed ad illam trinitate cuiuset angeli ꝑticipatōe beati ſunt Ideo quādoinforma ſerui ut mediator eſſꝫ infra angeloseſſe voluit. in forma dei ſuꝑ angelos manſitidē ī inferioribꝰ via vite qui ī ſuꝑioribꝫ vita¶ Capitulum. .xvj.On em̄ verum eſt qd̓ idem platonicus ait platōneꝫ dixiſſe. nullus deusmiſcetur homī. et hoc p̄cipuuꝫ eoꝝ ſublimitatis ait eſſe ſpecimē ꝙ nulla attrectationehominū ꝯtaminatur. Ergo demones ꝯtaminari fatetur. et ideo eos a qͥbus ꝯtaminaturmūdare non pn̄t. om̄eſqꝫ immūdi pariter fiūtet demōes ꝯtrectatōe hoīm ⁊ homines cultud̓monū. Aut ſi ⁊ ꝯtrectari miſeris miſceriqꝫhominibus nec tn̄ cōtaminari demones pn̄t.dijs ꝓfecto meliores ſunt. qꝛ illi ſi miſcerent̉ꝯtaminarent̉. Nam hoc deoꝝ d̓r eſſe p̄cipuuꝫvt eos ſublimiter ſeꝑatos humana ꝯtrectatio ꝯtaminare non poſſit. Deū qͥdem ſummūoīm creatore que nos veꝝ deum dicimꝰ. ſica platōne p̄dicari aſſeuerat ꝙ ip̄e ſit ſolus qͥnon poſſit penuria ſermōis humani qͣuis oratione vel modice ꝯp̄hendi. vix autē ſapientibus viris. cum ſe vigori animi quantū licuita corpore remouerūt. intellectum huius deiqͦꝫ interdū velut in altiſſimis tenebris rapidiſſimo coruſcamīe lumencādidum intermicare. Si ergo ſuꝑ om̄ia vere ſūmus deus intelligibili ⁊ ineffabili qͣdam p̄ſentia ⁊ ſi interdū. ⁊ ſi tanqua rapidiſſimo coruſcamīe lumēcandidū intermicās. ad eſt tn̄ ſapientiū mentibus. cum ſe quātū licuit a corpore remouerūt. nec ab eis ꝯtaminari poteſt. Quid eſt ꝙiſti dij ꝓpterea ꝯſtituunt̉ lōge in ſublimi locone ꝯtrectatōe ꝯtaminarent̉ humana. Quaſiꝟo aliud corꝑa illa etherea ſint ꝙͣ vide̓ ſufficiat quoꝝ luce terra quātū ſufficit illuſtrat̉.Porro ſi nō ꝯtaminātur fidera cum vident̉.qͦs deos om̄es viſibiles dicit. nec demōes hominū ꝯtaminātur aſpectu. quāuis de ꝓximovideant̉. an forte vocibus humanis ꝯtammarent̉ qui acie nō ꝯtaminātur oculoꝝ. ⁊ id̓o d̓mones medios habēt ꝑ quos eis voces hominū nuncient̉. a quibus longe abſunt vt incōtaminatiſſimi ꝑſeuerēt. Quid iam de ceteris ſenſibus dicā. Nō em̄ olfaciendo ꝯtaminari vel dijpoſſent ſi adeſſent vel cum adſunt d̓mones pn̄t viuoꝝ corpoꝝ vaporibus humanoꝝ ſi tatis ſacrificioꝝ cadauerinis nō cōtaminatur nidoribꝰ. Inguſtādi aūt ſenſunulla neceſſitate reficiende mortalitati vrgent̉ut fame adacti ciboſ ab hoībus q̄rant. tactꝰꝟo in poteſtate eſt. Nā licꝫ ab eo potiſſimuꝫſenſu ꝯtrectatio dicta videat̉. hactenus tn̄ ſivellēt miſcerent̉ homībus vt videret ⁊ viderent̉. audirent ⁊ audirētur. Tangēdi autē q̄neceſſitas. Nam neqꝫ hoīes id ꝯcupiſcere auderent cum deoꝝ vel demonū bonoꝝ cōſpectu vel colloquio fruerētur. Et ſi intantū curioſitas ꝓderetur vt vel lēt quonā pacto qͥſpiā poſſꝫ inuitū tangere deum vel demoneꝫqui niſi captum nō poteſt paſſerem. Vidēdoigit̉ viſibuſqꝫ ſe p̄bendo ⁊ loquēdo ⁊ audiendo. dij corꝑalit̓ miſceri hoībus poſſent. Hocautē mō demōes ſi miſcent̉ ut dixi ⁊ nō cōtaminantur. dij autē ꝯtaminarētur. ſi miſcerentur incōtamīabiles dicūt demōes. ⁊ ꝯtamīabiles deos Si aūt ꝯtaminātur ⁊ demōes qͥdꝯferunt hoībus ad vitā poſt mortem beata.quos ꝯtaminati mundare non pn̄t ut eos mūdos dijs incōtamīatis poſſint adiunge̓. īterquos ⁊ illos medij conſtituti ſunt. Aut ſi hoceis beneficij nō ꝯferunt. quid ꝓdeſt homībꝰdemonū amica mediatio. An ut poſt morteꝫnon ad deos hoīes ꝑ demōes tranſeāt. ſed fmul viuāt vtriqꝫ ꝯtaminati. ac ꝑ hoc neutribeati. niſi forte quis dicat more ſpōgīarū vl̓huiuſcemodi rerum mundare demones amicos ſuos vt tāto ip̄i ſordidiores fiāt. quātofiunt homīes eis velut tergētibus mundiores. Quod ſi ita eſt ꝯtamīatioribus dij miſcetur demonibus. qͥ ne ꝯtamīarētur hominuꝫꝓpinquitatē ꝯtrectatōꝫqꝫ vitarunt. An forte dij poſſint ab hoībus ꝯtaminatoſ mū daredemōēs. nec ab eis ꝯtaminari. ⁊ eo modo nōp̄n̄t ⁊ hoīes. Quis talia ſentiat niſi quē fallaciſſimi demones deceperūt. Quid ꝙ ſi videri ⁊ videre ꝯtaminat. Vidētur ab homībusdij quos viſibiles dicit. clariſſima mūdi lumina. ⁊ cetera fidera. tutioreſqꝫ ſunt demonesab iſta hominuꝫ ꝯtamīatōe qui non pn̄t videri niſi velint. Aut ſi nō videri ſed videre contaminat. negēt ab iſtis clariſſimis mundiluminibus quos deos opinatur videri hoīes.cum radios ſuos terras vſqꝫ ꝑtendant. Qui
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten