Duo ſunt reſidua ꝙ ſūt animo paſſiua. ⁊ tꝑeet̓na. quorum habet vnum cum infimis. cumſummis alterum. ut ꝓporcionali ratōe liberata medietas. neqꝫ ſuſtollat̉ in ſūma. neqꝫ īinfima dep̓matur. Ip̄a ē aūt illa demonū miſera eternitas vel eterna miſetia. Qui em̄ aitanimo paſſiua. etiā miſerā dixiſſꝫ niſi eoꝝ cultoribus erubuiſſꝫ. Porro qꝛ ꝓuidentia ſummi dei ſicut etiā ip̄i fatent̉ non fortuita temeritate regitur mūdus. Nunꝙͣ eſſꝫ iſtoꝝ eterna miſeria niſieſſꝫ magna malicia Si igiturbeati recte dicunt̉ eudemones: nō ſūt eudemones qͦs inter hoīes ⁊ deoſ iſti ī medio locauerunt. Quis gͦ eſt locus bonoꝝ demonum qͥſupra hoīes infra deos iſtis p̄beāt adiutoriūillis mīſterium. Si em̄ boni eterniqꝫ ſunt; ꝓfecto ⁊ beati ſunt. Eterna aūt beatitudo medios eos eſſe non ſinet qꝛ multū dijs comꝑatmultūqꝫ ab hoībus ſeꝑarat. Vnd̓ fruſtra iſticonabunt̉ oſtende̓ quō demones boni ſi ⁊ immortales ſunt ⁊ beati recte medij ꝯſtituaturinter deos immortales ac beatoſ. ⁊ hominesmortales ac miſeros. Cum em̄ vtrūqꝫ habeātcum dijs ⁊ beatitudinē ſcꝫ ⁊ immortalitateꝫ.nichil aūt hoꝝ cuꝫ hominibꝫ ⁊ miſeris ⁊ mortalibus. quo nō potius remoti ſunt ab homībus dijſqꝫ ꝯiuncti: qͣꝫ inter vtroſqꝫ medij cōſtituti. Tunc em̄ medij eſſent ſi haberēt ⁊ ip̄iduo quedā ſua nō cum binis alterutroꝝ ſedcum ſingulis vtrorumqꝫ ꝯmunia. ſicut homomediū quiddā eſt. ſꝫ inter pecora ⁊ angelosut qꝛ pecus eſt animalirrōnale atqꝫ mortaleangelus aūt aīal rationale ⁊ immortale. medius homo eſt inferior angelis. ſuꝑior pecoribus. habēs cum pecoribus mortalitatē ratione cū angelis animal rōnale mortale. Itagͦ cū q̄rimus mediuꝫ inter beatos īmortalesmiſeroſqꝫ mortales: hoc īuenire debemꝰ qd̓aut mortale ſit beatū aūt īmortale ſit miſerū¶Capitulū. .xiiij.¶ Trū ⁊ beatus ⁊ mortalis homo eſſepoſſit magna e int̓ hoīes q̄ſtio. Quidā em̄ ꝯditōꝫ ſuā humilius inſpexerūt negauerūtqꝫ homine capacē eſſe poſſe beatitudīsquādiu mortalit̓ viuit. quidā ꝟo extuleruntſe ⁊ auſi ſunt dice̓. ſapientie cōpotes beatoseē poſſe mortales. Qd̓ ſi ita eſt cur nō ipſi potius medij ꝯſtituūtur int̓ mortales miſeroſ ⁊mortales beatos. beatitudinē habētes cuꝫimmortalibus beatiſ: mortalitatē cū mortalibus miſeris. Profecto em̄ ſi beati ſunt inuident nemini. Nā quid miſerius inuidentia.Et id̓o mortalibꝫ miſeris quādo pn̄t ad cōſequendā beatitudinē conſulūt ut etiā immortales valeant eſſe poſt mortē. ⁊ angelis īmortalibus beatiſqꝫ ꝯiungi. ¶ Ca. xv.Iaūt qd̓ multo credibilius ⁊ ꝓbabilius diſputat̉ om̄es homīes qͣꝫ diumortales ſunt etiā miſeri ſint neceſſeeſt. Querēdus eſt medius qͥ nō ſolū homo verū etiā deus ſit ut homīes ex mortalibus miſeris ad beatā īmortalitate huius medijbeata mortalitas interueniēdo ꝑducat queꝫ neqꝫ nō fieri mortalē oportebat neqꝫ ꝑmaneremortalē. Mortalis quippe factus eſt nō infirmata ꝟbi diuinitate ſꝫ carniſ infirmitate ſuſcepta. nō aūt ꝑmanſit in ip̄a carne mortalisqua reſuſcitauit a mortuis. qm̄ ip̄e eſt fructꝰmediatōis eius vt nec ip̄i ꝓpter quos liberādos mediator effectus eſt in ꝑpetua vel carnis morte remanerēt. Proinde mediatoreꝫinter nos ⁊ deū ⁊ mortalitatem hr̄e oportuittrāſeuntē ⁊ beatitudinē ꝑmanente vt per idquod trāſit congruerꝫ morituris. ⁊ ad id qd̓ꝑmanet trāſferret ex mortuis. Boni igit̉ angeli inter miſeros mortaleſ ⁊ beatos immortales medij eſſe non pn̄t. qꝛ ip̄i quoqꝫ ⁊ beati⁊ immortales ſunt. Pn̄t aūt medij angeli eēmali. qꝛ immortales ſunt cū illis: miſeri cumiſtis. Hijs cōtrarius eſt mediator bonus quiadu̓ſus eoruꝫ immortalitatē ⁊ miſeriā ⁊ mortalis eſſe ad tempꝰ voluit ⁊ beatus in eternitate ꝑſiſtere potuit Ac ſic eos ⁊ īmortales ſuꝑbos et miſeros noxios ne immortalitatiſiactatia ſeducerent ad miſeriā ⁊ ſue mortalitatis humilitate ⁊ ſue beatitudinis benignitate deſtruxit ī eis. quoꝝ cordaꝑ ſuā fide mudās. ab illoꝝ immudiſſima dn̄atōe liberauitHomo itaqꝫ mortalis ⁊ miſer lōge ſeiunctꝰab īmortalibus ⁊ beatis. quid eligat mediūꝑ quod īmortalitati ⁊ beatitudini cōpulet̉.Qd̓ poſſꝫ delectare īdemonū immortalitatomiſerū eſt. ꝙ poſſꝫ offende̓ in xp̄i mortalitate iam non eſt. Ibi gͦ cauenda ē miſeria ſempiterna hic mors timēda nō ē q̄ non eē potuit ſempiterna ⁊ beatitudo amāda ē ſempit̓.na. Ad hoc ſe qͥppe interponit medius īmortalis ⁊ miſer ut ad īmortalitatē beatā trāſirenō ſinat. quoniā ꝑſiſtit qd̓ īpedit. id̓ ē ip̄a miſeria. Ad hoc ſe aūt interpoſuit in ortalis etbeatus ut mortalitate trāſacta vt ex mortuis facerꝫ īmortales qd̓ in ſe reſurgendo monſtrauit. vt ex miſeris beatos vnde nunqͣꝫ ip̄edeceſſit. Alius ergo ē medius malus qͥ ſeparat amicos. alius bonus qͥ recōciliat inimicos. Et id̓o multi ſunt medij ſeparatores. qͥamultitudo q̄ beata ē vnius dei ꝑticipationefit beata. Cuius ꝑticipationis p̄uatione miſera multitudo maloꝝ angeloꝝ que ſe opponit potius ad impedim̄tū qͣꝫ īterponit ad beatitudinis adiutoriū. etiā ip̄a multitudīe obſtrepit quodāmodo ne poſſit ad illud vnum