aliquid pietatis ut ab erumnis vel in morterequieſceret. nunc ꝟo non ſolum felicioreshoībus nō ſunt animo miſeroſꝫ etiā miſeriores ſunt ꝑpetuo corꝑis vniculo. Nō em̄ aliqͣpietatis ⁊ ſapientie diſcipline ꝓficiētes ītelligi voluit ex demōibus fieri deos. cum apertiſſime dixerit demones eternos. ¶ Ca. xj.Icit qͥdem ⁊ animaſ hoīm demoneseſſe et exhomībus fieri lares laruas⁊ manes. lares ſi meriti boni ſunt. lemures ſi mali ſeu laruas. manes aūt deoſdiciſi incertū eſt bonoꝝ eos ſeu maloꝝ eē meritorum. In qua opiniōe quanta voragine aperiant ſectadis ꝑditis moribus. qͥs nō videatſi vel paululū attendat qͥnquidem quālibetnequā hoīes fuerint. vel laruas ſe fieri dumopinatur. vel dum manes deos tato peioresfiut quāto ſunt nocendi cupidiores. vt etiāqͥbuſdam ſacrificijs tanꝙͣ diuiniſ honoribuspoſt morte ſe īuitari opinent̉ ut noceat. Laruas quippe dicit eſſe noxios demōes ex homībus factos. Sed hinc alia q̄ſtio eſt. Inde atꝑhibꝫ appellari grece beatos eudemones ꝙboni ſint animi hoc eſt boni demones. amosqͦꝫ hominum demones eē ꝯfirmas. ¶ Ca. xij.Ed nunc de hijs agimus qͦs innatura ꝓpria deſcripſit inter deos et homines genere aīalia. mente rōnalia.animo paſſiua. corꝑe aerea. teꝑe eterna. Nōpe cum prius deos in ſublimi celo. homīes atin terra infima diſiunctos locis ⁊ nature dignitate ſecerneret: ita ꝯcluſit. Habetis inqͥtinterim bina aīalia deos ab homībus plurimē differentes. loci ſublimitate. vite ꝑpetuitate. nature ꝑfectōe. nullo inter ſe ꝓpinquocōmunicatu cū et habitacula ſūma ⁊ ab infimis tata intercapedo faſtigij diſpeſcat ⁊ viuacitas illic eterna ⁊ idefecta ſit hec caduca⁊ ſubſeciua. ⁊ ingenia illa ad beatitudinē ſb̓limata. hec ad miſerias īfimata. Hic et̓na video cōmemorata ꝯtraria de duabus natureꝑtibus vltimis. id eſt ſūmis atqꝫ infimis. Nātria que ꝓpoſuit de dijs laudabilia. eadeꝫ repetiuit alijs quidē ꝟbis. vt eis aduerſa aliatria ex hoībus redderet. Tria deoꝝ hec ſūtloci ſublimitas. vite ꝑpetuitas. ꝑfectio nat̉eHec alijs verbis ita repetiuit vt eis tria contraria humane ꝯditionis opponeret. cū ⁊ habitacula inqͥt ſumma ab infimis tāta ītercapedo faſtigijdiſpeſcat. quia dixerat loci ſb̓limitatē. ⁊ viuacitas inqͥt illic eterna ⁊ ī defecta ſit hic caduca ⁊ ſubſeciua. qꝛ dixerat viteꝑpetuitatē. ⁊ ingenia illa inqͥt ad beatitudinē ſublimata. hec ad miſerias infimata. Nullo inter ſe ꝓpinquo inqͥt ꝯmunicatū. qꝛ dixerat nature ꝑfectōem. Tria igit̉ ab eo poſitaſūt deoꝝ. id ē locus ſublimis. eternitas. beatitudo. ⁊ hijs ꝯtraria tria hoīm. id eſt locus īſimus. mortalitas. miſeria. Inter hec ternadeorum ⁊ hominū. qm̄ demones medios poſuit. de loco nulla eſt ꝯtrouerſia. Inter ſublime quippe ⁊ infimū: medius locuſ aptiſſimushabet̉ ⁊ dicit̉. Cetera bina reſtāt qͥbus curaattētior adhibenda ē. quēadmodū ul̓ alienaeſſe a demōibus oſtendatur. vel ſic eis diſtribuātur ut medietas videt̉ expoſcere. ſed abeis aliena eē non pn̄t. Nō em̄ ſicut dicimus locum mediū nec ſummū eſſe nec infimū. ita demones cum ſint animalia rōnalia nec beatoseſſe nec miſeros. ſicuti ſunt arbuſta vel pecora que ſunt ſenſus vel ratōis expertia rectepoſſimus dice̓. Quoꝝ ergo ratio mētibus ineſt. aut miſeros eē aūt beatos ncc̄e ē Itē nōpoſſimus recte dice̓ nec mortaleſ eē demōesnec et̓nos. Omnia nāqꝫ viuētia aut in et̓nuꝫviuunt. a̓ finiunt morte ꝙ viuunt. Iā ꝟo iſtetēpore eternos demones dixit. Quid igiturreſtat niſi ut hij medij de duobꝰ ſummis vnūhabeat. ⁊ d̓ duobꝫ infimis alterū Nā ſi vtraqꝫ de imis habebūt aut vtraqꝫ de ſūmis: medij non erunt. ſꝫ in alterutraꝑtē vel reſiliuntvel recumbunt. Quia gͦ hijs biniſ ſicut de mōſtratū eſt care̓ vtriſqꝫ non poſſunt. acceptisex vtraqꝫ ꝑte ſingulis mediabuntur. Ac perhoc qꝛ de inſimimiſhabe̓ non poſſunt eternitate q̄ ibi non ē. vnum hoc de ſummis habēt⁊ id̓o non ē alterum ad complendā medietate ſuā quid de infimiſhabeat niſi miſeriāCapitulū. .xiij. iSt itaqꝫ ſcd̓m platonicos ſublimuꝫdeorum. vel beata et̓nitas. vel et̓nabeatitudo. hominum ꝟo infimorum. vel miſeria mortalis vel mortalitas miſera. Demomonum aūt mediorum. vel miſera e ternitasvel eterna miſeria. Nā ⁊ quinqꝫ illis q̄ in definitione demonū poſuit non eos medios ſicutpromittebat oſtēdit. Quoniā tria dixit eoshr̄e nobiſcum ꝙ gn̓e animalia. ꝙ mēte rationalia. ꝙ animo paſſiua ſunt. cuꝫ dijs aūt vnūꝙ tempore et̓na. ⁊ vnum propriū ꝙ corporeaerea. Quomodo gͦ medij quādo vnum habet cum ſummis. tria cum infimis? Quis nōvideat relicta medietate quātū inclinētur ⁊depͥmatur in infima. Sꝫ plane etiā ibi medijpoſſunt inueniri vt vnum habeāt propriumquod ē corpus aereū. ſicut ⁊ illi d̓ ſummis atqꝫ infimis ſingula ꝓpria dij corpus ethereuꝫhomineſqꝫ terrenum. duo ꝟo cōmunia ſintomnibus. ꝙ gn̓e ſunt animalia ⁊ mēte rationalia. Nam ⁊ ip̄e cum d̓ dijs ⁊ hominibus loq̄retur. habetis inquit bina animalia. ⁊ nonſolēt iſti deos niſi rationales mēte ꝑhibere.