ſaltē homībus id viderent̉ hr̄e ꝯmune. quodnon eſſꝫ in malis. Nam ip̄oſ homīes cū aliqn̄latius deſcribēdo complecteret̉. ſuo loco deillis dicens tanquā de infimis atqꝫ terrenis:cum prius dixiſſꝫ de celeſtibus dijs. ⁊ cōmendatis duabus partibus ex ſummo ⁊ īfimo vltimis. tercio loco de medijs demonibꝫ loqueret̉. Igit̉ hoīes inqͥt ratōe plaudētes. oratōe pollentes immortalibus animis. moribūdis mēbris. leuibuſ ⁊ anxijs mentibus. brutis⁊ obnoxijs corꝑibus. diſſimilibus moribus. ſimilibus erroribus. ꝑuicaci audacia. ꝑtinaciſpe. caſſo labore. fortuna caduca. ſingilatimmortales. cuncti tn̄ vniuerſo genere ꝑpetui.viciſſim ſufficienda ꝓle mutabileſ. volucri tēpore. tarda ſapientia. cita morte. q̄rula vitaterras incolūt. Cum hinc tā multa dicerꝫ q̄ad plurimos hoīes ꝑtinēt. nunqͥd etiā illudtacuit qd̓ nouerat eſſe paucoꝝ. vbi ait. tardaſapiētia. Qd̓ ſi p̄termiſiſſꝫ nullo mō rectegenus humanū deſcp̓tionis huius tā intētadiligētia terminaſſꝫ. Cum ꝟo deoꝝ excelletiā cōmendaret. ip̄am beatitudinē qͦ volunthoīes ꝑ ſapientiā ꝑuenire ī eis affirmauit excelle̓. Proinde ſi aliqͦs demones bonos vellꝫintelligi aliq̓d etiā in ip̄oꝝ deſcp̓tōe ponerꝫVnde vel cum dijs aliqua beatitudinis ꝑte̓vel cū hoībus qͣlemcūqꝫ ſapientiā putarent̉hr̄e cōmune. Nunc ꝟo nullū bonū eoꝝ commemorauit quo boni diſcernerent̉ a malis.quāuis ⁊ eoꝝ malicie liberius expͥmende peꝑcerit nō tam ne ip̄os ꝙͣ ne cultores eorumapud qͦs loq̄batur offenderet Significauittn̄ prudentibus quid de illis ſentire deberētqn̄ qͥdem deos qͦs om̄es bonos beatoſqꝫ credi voluit ab eoꝝ paſſionibꝫ. atqꝫ vt ait ipſeturbelis om̄ino ſeparauit. Sola illos corꝑumeternitate ꝯiungens animo aūt nō dijs ſꝫ homībus ſimiles demones aꝑtiſſime niculcas. ⁊hoc nō ſapientie bono. cuius ⁊ hoīes pn̄t eēꝑticipes ſꝫ ꝑturbatōe paſſionūqꝫ ſtultis mal̓qꝫ dn̄atur. a ſapientibꝫ ꝟo ⁊ bonis ita regit̉ut malint eā nō habereqͣꝫ vince̓. Nā ſin̄ corporum ſꝫ animoꝝ eternitate cum dijs hr̄e demones vellet intelligi. non vtiqꝫ hoīes ab huius rei ꝯſortio ſepararet. Quia ⁊ hoībus eternos eſſe animos ꝓculdubio ſicut platonicusſentit. Ideo cū hoc genus animātum deſcriberet immortalibus animis. moribūdis mēbris dixit eē hoīes. ¶ Ca. .ix.Cꝑ hoc ſi ꝓptere a cōmune cum dijseternitate non hn̄t homines. qꝛ corpore ſunt mortales. ꝓpterea gͣ demones hn̄t. qͥa corꝑe ſunt immortales. Qualesigit̉ mediatores ſunt inter homīes et deos.ꝑ quos ad deoꝝ amicicias homīes ambiantqͥ hoc cum hominibus habeāt deteriuſ. qd̓ ēin animāte melius id eſt animū. hoc aūt hn̄tcum dijs melius qd̓ eſt ī animāte deterius ideſt corpus. Cum em̄ animās id eſt animal exanima ꝯſtet ⁊ corꝑe. quoꝝ duoruꝫ anima eſtvtiqꝫ corꝑe melior. et ſi vicioſa ⁊ infirma. melior c̓te corꝑe etiā ſaniſſimo atqꝫ firmiſſimo.qm̄ natura eius excellentior nec labe vicioꝝpoſtponit̉ corꝑi. ſic̄ aurum etiaꝫ ſordidū argento ſeu plumbolicꝫ puriſſimo carius eſti.matur. Iſti mediatores deoꝝ et hoīm ꝑ qͦsinterpoſitos diuinis humana iungunt̉. cumdijs hn̄t corpus eternū. vicioſū autē cum hominibus animū. quaſi religio qͣ volunt dij homines ꝑ demōes iungi in corꝑe ſit. nō ī anīooſtituta. Que nam tandeꝫ iſtos mediatoresfalſos atqꝫ fallaces quaſi capite deorſuꝫ neqͥcia vel pena ſuſpendit ut inferiorē animalisꝑtem. id eſt corpus cum ſuꝑioribus. ſuꝑiorēꝟo. id eſt animā cū inferioribus habeat. etcū dijs celeſtibus in ꝑte ſeruiēte ꝯiuncti. cumhoībus aūt terreſtribus īꝑte dn̄ante ſint miſeri. Corpus quippe eſt ſeruū. ſicut etiā ſaluſtius ait. Animi imperio; corꝑis ſeruicio magis vtimur. Adiunxit aūt ille. Alterū nobiscum dijſ: alterum cū beluis cōmune ē. Quoniā de homībus loq̄batur quibuſ ſicut beluismortale corpus eſt. Iſti aūt qͦs inter nos etdeos mediatores nobis ꝓdiderūt ph̓i. pn̄t qͥdem dice̓ de animo ⁊ corꝑe. alterū nobis cuꝫdijs. alterū cum hoībus cōmune eſt. ſed ſicutdixi tanqͣꝫ in ꝑuerſū ligati atqꝫ ſuſpenſi ẜuuꝫcorpus cum dijs beatis. dominū animū cumhomībus miſeris. ꝑte inferiore exaltati. ſuperiorē deiecti. Vn̄ etiā ſi qͥſqua ꝓpter hoc eoshr̄e putauerit eternitatē cum dijs. qꝛ nullamorte ſicut animaliū terreſtriuꝫ animi eoruꝫſoluūtur a corꝑe. nec ſic exiſtimādū eſt eoruꝫcorpus tanqua honoratoꝝ eternuꝫ vehiculum. ſed eternum vinculum dānatoruꝫ.¶ Capitulum .x.Lotinus certe nr̄e memorie viciniſtiporibꝰ platōnē ceteris excellētiꝰ intellexiſſe laudatur. Is cum de humanis animis āgeret. pater inqͥt miſericors mortaliaillis vincula faciebat. Ita hoc ip̄ꝫ ꝙ mortaſunt homines corꝑe ad miſericordiā dei patris ꝑtinere arbitratus eſt. ne ſꝑ huius vitemiſeria tenerent̉ Hac miſericordia indignaiudicata eſt iniquitas demonū que in animipaſſiui miſeriā nō mortale ſicut hoīeſ ſꝫ eternuꝫ corpus accepit. Eſſent quippe felicioreshominibus ſi mortale cum eiſ haberēt corpꝰet cum dijs animū beatū. eſſent aūt pareſ hominibus. ſi cum animo miſero. corpus ſalteꝫmortale cū eis hr̄e meruiſſēt. Si tn̄ acqͥrerēt