Vnde dicit apl̓us. Scimus qꝛ nichil ē ydolūſꝫ que īmolāt gentes demonis immolāt ⁊ nōdeo. Nolo vos ſocios fieri demonioꝝ. Poſthāc gͦ captiuitatē quā hoīes a malignis demonibus tenebant̉ dei domus edificabat̉ inom̄i terra. Vn̄ titulū pſalmꝰ ille accepit vbid̓r. Cantate dn̄o caticū nouum: catate dn̄oom̄is terra. Cātate dn̄o ⁊ bn̄dicite nomī eiꝰbn̄ nunciate diem ex die ſalutare eius. Adnūciate ingentibus gloriā eius. in om̄ibus populis mirabilia eius: qm̄ magnus dn̄s ⁊ laudabilis nimis terribilis ē ſuꝑ om̄es deos. qͥaomnes deos. Quia omnes dij gentiū demonia: dn̄s aūt celos fecit. Qui ergo doluit vēturum fuiſſe tempus quo auferret̉ cultꝰ ydoloꝝ. ⁊ in eos qui coleret dn̄atio demonioruꝫmalo ſpirituīſtigatus. ſemꝑ volebat iſtā captiuitatē manere. qua traſacta pſalmꝰ canitedificari domū ī om̄i terra. Prenūciabat illa hermes dolēdo. p̄nunciabat hͨ ꝓph̓a gaudendo. qꝛ ſpūs victoreſt qui hec ꝑ ſanctoſ ꝓphetas canebat. etiam hermes ip̄e ea q̄ nolebat ⁊ dolebat auferri nō a prudētibus ⁊ fidelibus ⁊ religioẜ ſꝫ ab errātibuſ et incredulis⁊ a cultu diuine religionis auerſis eſſe īſtituta miris modis coactus eſt ꝯfiteri. Qui ꝙͣuiseos appellet deos. tn̄ cum dicit a talibus homībus factos. quales eſſe vtiqꝫ nō debemus.velit nolit oſtēdit colendos nō eſſe ab eiſ quitales nō ſunt quales fuerūt a quibꝰ facti ſūthoc ē a prudētibus fidelibus religioſis. ſiml̓etiādemōſtras ip̄os homines qͥ eos fecerūtſibimet importaſſe ut eos haberēt deos quinon erāt dij. Verū eſt qͥppe illud ꝓpheticum.ſi faciet homo deos ⁊ ecce ip̄i non ſūt dij. Deos ergo tales. taliū deos. arte factos a talibus. cum appellaſſꝫ hermes. id eydolis demones ꝑ artemneſcio quācupiditatū ſuarū viculis illigatos cū appellaret factos ab hoībꝫdeos. nō tn̄ eis dedit ꝙ platonicuſ apuleiusvnde iam ſatis diximus ⁊ qͣꝫ ſit incōueniensabſurdumqꝫ mōſtrauimus vt ip̄i eſſent ī terp̄tes ⁊ interceſſores int̓ deos quos fecit deꝰ⁊ homīes qͦs idem fecit deus hinc afferētesvota. inde munera referētes. Nimis em̄ ſtultū eſt credere deos qͦs fecerūt homīes. plusvale̓ apud eos qͦs fecit deus: qͣꝫ valet ip̄i homīes qͦs idem fecit deus. Demon qͥppe ſimulachro arte impia colligatus ab hoīe factuseſt deus. ſꝫ tali homini nō omni homī. Qual̓eſt ergo iſte deus que nō faceret homo. niſierrans ⁊ incredulꝰ et auerſus a ꝟo deo Porro ſi demones qͥ colūtur ī templis p arteꝫ neſcio quā imaginibus inditi. hoc viſibilibuſſimulachris ab eis homībus q̓ hac arte fecer̄tdeos cum erraret. auerſiqꝫ eſſent a cultu ⁊ religione diuina non ſunt internūcij nec interp̄tes inter homīes et deos ⁊ ꝓpter ſuos peſſimos ac turpiſſimos mores. ⁊ ꝙ hoīes quauiserrātes et increduli ⁊ auerſia cultu acreligione diuina. tn̄ eis ſine dubio meliores ſūt qͦsdeos ip̄i arte fecerūt. Reſtat vt ꝙ pn̄t tāqͣꝫdemōeſ poſſint. vel qͣi bn̄ficia p̄ſtādo. magisnocentes qꝛ magis decipiētes. vel aꝑte malefaciendo. nec tamē qd̓libꝫ hoꝝ niſi quādoꝑmittunt̉ alta ⁊ ſecreta dei ꝓuidentia. nō autē ranquā medij inter hoīes ⁊ deos ꝑ amiciciam deoꝝ multuꝫ apud hoīes valeant. Hijem̄ dijs bonis quos ſanctos angelos nos vocamus rationaleſqꝫ creaturas ſancte celeſtiſhabitatōis ſiue poteſtatis amici eſſe om̄mionō pn̄t. a quibus tā longe abſūt animi affectōe. qͣꝫ lōge abſunt a ꝟtutibus vicia ⁊ a bonitate malicia. ¶ Capitulū. .xxv.Vllo modo igit̉ ꝑ demonū qͣſi medietatē ambiendū eſt. ad beniuolentiā¶ Neu beneficentiā deoꝝ vel potiꝰ angeloꝝ bonoꝝ. ſꝫ ꝑ bone volūtatiſ ſimilitudinem qua cum illis ſumus. ⁊ cum illis viuimꝰ.⁊ cum illis deum que colunt colimus. ⁊ ſi eoscarnalibus oculis vide̓ non poſſimus. Inqͣntū aūt diſſimilitudīe voluntatis ⁊ fragilitate infirmitatis miſeri ſumus intantū ab eislōge ſumus vite merito nō corporiſ loco Nōem̄ qꝛ in terra ꝯdicione carnis habitamuſ. ſꝫimmūdicia cordis terrena ſapimus; non eisiungimur. Cum vero ſanamur ut quales ipſiſunt ſimus. fide illis interim ꝓpinqͣmus ſi ab illo nos fieri beatoſa qͦ et ip̄i facti ſūt etiā ip̄isfauētibus credimus. ¶ Ca. xxvj.Ane aduertendū eſt quō iſte egiptius cū doleret tēpus eſſe venturū qͦ illa auferrent̉ ex egipto. q̄ fatet̉ a multum errātibꝫ ⁊ incredulis ⁊ a cultudiuine religionis auerſis eſſe inſtituta ait inter cet̓a.tūc terra iſta ſanctiſſima ſedes delubroꝝ atqꝫ temploꝝ ſepulchrorum erit mortuoꝝ pleniſſima. Quaſi vero ſi illa non auferent̉ nō eſſent homīes morituri aūt alibi eſſent mortulponendi qͣꝫ in terra. ⁊ vtiqꝫ quāto plus volueret̉ temporis ⁊ dierū tanto maior eſſꝫ nu̓sſepulchroꝝ ꝓpter maiorē numerū mortuoꝝSed hoc videt̉ dolere ꝙͣ memorie martiruꝫnoſtroꝝ templis eoꝝ delubriſqꝫ ſuccederetVt videlicꝫ qui hec legūt animo anob̓ auerſo atqꝫ ꝑuerſo putent a paganis cultos fuiſſe deos in templis. a nobis autē coli mortuos in ſepulchris. Tanta em̄ homīes impij cecitate ī montes qd̓ammodo offendūt. reſqꝫoculos ſuos ferientes nolunt videre Vt nonattendāt ī om̄ibus literis paganoꝝ aut nonīueniri aut vix inueniri deos qͥ non homines