Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

demōes eſtuare atqꝫ fluctuae̓ aſſerit. nos ꝟareligio depone̓ iubꝫ. Que igitur cauſa ē niſiſtulticia errorqꝫ miſerabilis. ut ei te exhibeat facies venerāda humilē. cui te cupiaſ viuedo diſſimiſe. religiōe colas quē imitari nolis. cum religioniſ ſūma ſit imitari quē colis Capitulum. .xviij. Ruſtra igit̉ eis apuleius quicunqꝫita ſētiūt hunc d̓tulit honore. ſic eosin aere medios int̓ ethereū celum terrāqꝫſtituēs. vt qm̄ nullus deus miſcet̉ hominiplatōnē dixiſſe ꝑhibēt. iſti ad deos ꝑferantp̄ces hoīm. inde ad homīeſ impetrata quepoſcūt. Indignū em̄ putauerūt qui iſta crediderunt miſceri hoīes dijs deos homībꝰ.dignum aūt miſceri demones dijs hoībꝰhinc petita qui allegēt. inde ꝯceſſa apportent. ut videlicꝫ homo caſtus. ab artiū magicaꝝ ſceleribus alienos eos patronos adhibeat quos illum dij exaudiāt qui amatque ille amādo fit dignior quē facilius etlibentius exaudire debeāt. Amāt quippe illiſcenicas turpitudines quas amat pudicicia. amat ī maleficijs magoꝝ mille nocēdi artes quas amat innocentia. Ergo pudicicia innocentia ſi qͥd ab dijs impetrare volūerit non poterit ſuis meritis niſi ſuis interueniētibus inimicis. Non eſt iſta poetica figmnēta theatricaludibria iuſtificae̓ conet̉Habemꝰ ꝯtra iſta magiſtrū eoꝝ tāte apd̓eos auctoritatis platōnē ſi pudor humanusita de ſe male meretur. ut ſolū diligat turpia. verum etiā diuinitati exiſtimet grata. Capitulū. .xix.Orro aduerſus magicas artes debus qͦſdam nimis infelices nimis īpios etiaꝫ gloriari libet nōne ip̄am publicaꝫlucem teſteꝫ citabo. Cur em̄ tam grauit̓ iſtaplectunt̉ ſeueritate legum ſi oꝑa ſūt numinūcolendoꝝ. An forte iſtas leges xp̄iani inſtituerunt. qͥbꝰ artes magice puniunt̉ ẜm quealiū ſenſu niſi maleficia generi hūanonitioſa eſſe dubiū ē. Ait poeta clariſſimꝰTeſtor cara deos. tegermana. tuūqꝫ dulce caput: magicas inuitaꝫ accingier artesIllud etiā qd̓ alio loco de hijs artibus dicitAtqꝫ ſatas alio vidi traducere meſſes: eohac peſtifera ſcelerataqꝫ doctrīa fructꝰ alieni ī alias terras trāſferri ꝑhibēt̉. Nōne ī duodecim tabulis id ē romanoꝝ antiq̓ſſimis legibus cicero ꝯmemorat eſſe ꝯſcriptum. et eiquis hoc fecerit ſuppliciū ꝯſtitutum. Poſtremo apuleius ip̄e nurqͥd apud xp̄ianos iudices de magicis artibus accuſatus eſt. qͣsvtiqꝫ ſibi obiectas ſi diuinas pias eſſe nouērat. diuinarū poteſtatū oꝑibus ꝯgruasſolum eas confiteri debuit ſed etiam profiteri leges culpans potius quibus hec prohiberentur damnanda putarent̉. que haberi mirāda venerāda oporterꝫ. Ita em̄ ſētentiā ſuā ꝑſuaderet iudicibus. vel ſi illi ẜminiquas leges ſaꝑent. eumqꝫ talia p̄dicanteꝫatqꝫ laudantē morte multaret. digna ame illius demones dona rependeret quoꝝ diuinis oꝑibus p̄dicādis humanā vitā ſibi adimi timeret. Sicut martires noſtri cuꝫ eis crimīe obiceretur xp̄iana religio quā nouerāt ſe fieri. ſaluos glorioſiſſimos ī eternū eam negādo temꝑales penas euadere delegerūt. ſꝫ potius ꝯfitendo ꝓfitendo p̄dicado. hac om̄ia fideliter fortiterqꝫ tolerando ip̄a ſecuritate moriendo. leges qͥbꝰꝓhiberent̉ erubeſce̓ compulerūt. mutariqꝫfecerūt. Huius aūt ph̓i platonici copioſiſſima diſertiſſima extat oratio qua crimen attium magicarū a ſe alienū defendit. Seqꝫ alit̓ non vult īnocentē videri niſiea negādo que pn̄t ab innocēte cōmitti. At omīamiracula magoꝝ quos recte ſentit eſſe damnādos doctrinis fiūt oꝑibus demonuꝫ: qͦsviderit cur cenſeat honorādos eos neceſſarios aſſerēs ꝑferendis ad deos p̄cibus nr̄is.quoꝝ debemus oꝑadeuitare ſi ad deū verūp̄ces noſtras volumus ꝑuenire. Deinde q̄roquales p̄ces hoīm dijs bonis demones allegari putāt magicas anlicitas. Si magicasnolūt taleſ. ſi licitas nolūt taleſ. Si aūt peccator penitēs p̄ces fundit maxime ſi aliquidmagicum admiſit. Ita netandē illis intercedentibus accipit veniā. quibus impellētibꝰaut fauētibus ſe cecidiſſe plāgit in culpā An ip̄i demones ut poſſint penitētibus īdulgētia mereri pͥores agunt eos deceꝑint penitentiā. Hoc nemo vnqua de demonibꝫ dixitqꝛ ſi ita eſſꝫ nequaqͣꝫ ſibi auderent diuinoſhonores expetere. penitēdo deſiderarent adgratiā venie ꝑuenire. Ibi em̄ eſt deteſtādoſuꝑbia hic humilitas miſeranda. Capitulū .xx.Tem̄ vrgens cauſa artiſſima cogitdemones medios inter deos homines age̓ ut ab homībus auferāt deſiderata. a dijs referāt impetrata. Que natāde iſtacauſa eſt quāta neceſſitas. Quia nullus inquit deus miſcet̉ homini. Preclara igit̉ ſanctitas dei non miſcet̉ homini ſupplicati. etmiſcet̉ arrogāti. Non miſcet̉ homini penitēti miſcet̉ homini decipiēti. Non miſcet̉ homini ꝯfugienti ad diuinitatem; miſcet̉ demoni fingenti diuinitate. Non miſcet̉ homipetenti indulgentiā: miſcetur demoni ſuadenti nequiciam. Non miſcetur homini per