non ſolum nō p̄ferātur verū etiam ſubiciant̉ꝓpter rōnalis amē que īnobis eſt dignitatēIta fieri potuit ut demōēs quauis magiſ aerij ſint terreſtribus nob̓ nō id eo melioreſ ſintqꝛ eſt aerꝙͣ terra ſuꝑior. Sꝫ ideo eis hoīesp̄ferēdi ſint qm̄ ſpei pioꝝ hoīm nequaqͣꝫ illorum deſperatio comꝑanda ē. Nam ⁊ illa rōplatonis qua elem̄ta qͣtuor ꝓportione ꝯtexitatqꝫ ordinat. ita duobꝰ extremis igni mobiliſſimo ⁊ terre immobili. media duo aerem ⁊aquā interſeres. ut quāto eſt aer aqͥs. ⁊ aereignis. tāto et aque ſuꝑiores ſint terris. Satisnos admonꝫ amaliū merita nō elem̄toꝝ ꝓgͣdibus eſtimare. Et ip̄e quippe apuleius cumceteris terreſtre animalhoīem dicit qͥ tn̄ longe p̄ponit̉ amalibus. aquatilibus. cum ip̄asaquas terris p̄ponat plato: intelligamꝰ nōeundē ordine tenendū cū agitur de meritisanimaꝝ. ꝙ vid̓r eſſe ordo ingͣdibus corpoꝝſꝫ fieri poſſe ut inferius corpus anima meliorinhabitet. deteriorqꝫ ſuꝑius. ¶ Ca. .xvjEmoribus ergo demonū. cum idemplatonicus loq̄retur dixit eoſ eiſdeꝫq̓bus homīes animi ꝑturbatōnibusagitari. irritari īiurijs. obſequijs doniſqꝫ placari. gaudere honoribus diuerſis ſacroꝝ ritibus oblectari ⁊ in eis ſi quid neglectuꝫ fuerit cōmoueri. Inter cetera etiā dicit ad eosꝑtinere diuinatōeſ augurū. auruſpicū. vatūatqꝫ ſomnioꝝ. ab hijs qͦꝫ eē miracula maioꝝPreuit̓ aūt eos diffiniēs ait demones eē genere amalia. animo paſſiua. mente ratōnaliacorpore aeria. temꝑe eterna. Hoꝝ ꝟo qͥnqꝫtria pͥora illis eſſe q̄ nobis: qͣrtum ꝓpriū: qͥntum eos cum dijs hr̄e cōmune. Sꝫ video triūſuꝑioꝝ q̄ nobiſcū habet duo etia cum dijſhabere. amalia qͥppe eſſe dicit ⁊ deos qͥ ſua cuiqꝫ elem̄to diſtribuēs. in terreſtribꝰ aīalibushomīes poſuit cum ceteris q̄ int̓ra viuūt etſentiunt. in aqͣtilibus piſces ⁊ alia natatilia.in aereis demones. in ethereis deoſ. ac ꝑ hocꝙͣ demones gn̓e ſunt anīalia. non ſolū eis cūhomībus verū etiā cum dijs pecoribuſqꝫ cōmune eſt ꝙ mēte rōnalia cum dijs ⁊ homībꝰꝙ tꝑe et̓na cū dijſſol̓. ꝙ aīo paſſiua cū hoībꝰſolis. ꝙ corꝑe aeria ip̄i ſunt ſoli. Proinde ꝙͣgn̓e ſunt animalia no ē magnū. qꝛ hoc ſunt ⁊pecora. Qd̓ mente rōnalia non ſunt ſupͣ nosquia ſumuſ ⁊ nos. Qd̓ temꝑe eterna. qͥd bonieſt. ſi non beata. Melior eſt em̄ temꝑalis felicitas qͣꝫ miſera eternitas. Qd̓ animo paſſiuaquō ſupra nos ē. qn̄ ⁊ nos hoc ſumꝰ. Hec itaeſſꝫ niſi miſeri eſſemuſ. Qd̓ corꝑe aeriaqͣꝫ eſtimandū eſt cum omni corꝑi p̄feratur anīe qͣl̓cunqꝫ natura. et ideo religionis cultus qͥ debetur ex animo. nequaqͣꝫ debeat̉ ei rei q̄ īfe-rior eſt anima. Porro ſi inter illa q̄ demonuꝫeſſe dicit. adnumeraret ꝟtute ſapientia felicitatē. ⁊ hec eos dicerꝫ hr̄e cum dijs et̓na atqꝫ ꝯmunia. ꝓfecto aliquid dicerꝫ exoptāduꝫmagniqꝫ pendēdum. Nec ſic eos tn̄ ꝓpt̓ hoctanquā deum cole̓ deberemꝰ. ſꝫ potius ip̄ꝫ aquo hec illos accepiſſe noſſemus. Quatominꝰ nūc honorē diuino aeria digna ſūt aīaliaad hͦ ratōnalia ut miſera eſſe poſſint ad hocpaſſiua ut miſera ſint. ad hoc eterna ut miſeriā finire non poſſint. Quapropt̓ ut omīttaꝫcetera ⁊ hoc ſoluꝫ ꝑtractem. ꝙ nobiſcū d̓mones dixit hr̄e cōmune. id ē animi paſſiōes. Sioīa quatuor elem̄ta ſuis aīalibus plena ſunt īmortalibus ignis ⁊ aer. mortalibus aqͣ ⁊ terra. quero cur animi demonū paſſionū turbelis ⁊ tēpeſtatibus agitent̉. Perturbatio eſtem̄ que grece pathoſ d̓r. vnde illa voluit vocare ammopaſſiua. qꝛ ꝟbum de verbo pathos. paſſio diceret̉ motus animi ꝯtra ratōꝫCur ergo ſunt iſta ī animis demonuꝫ que inpecoribus nō ſunt. Qm̄ ſi quid ī pecore ſimileapparꝫ non ē ꝑtur batio. qꝛ nō ē ꝯtra ratōꝫ qͣpecora caret. In homībus autūt ſint iſte ꝑturbatōes facit hoc ſtulticia vel miſeria. Nōdum em̄ ſumus in illa felicitate ſapientie beati. que nobis ab hac mortalitate liberatis infine ꝓmittit̉. Deos ꝟo ideo dicūt iſtas ꝑturbatōes nō ꝑpeti. qꝛ nō ſoluꝫ eterni veꝝ etiābeati ſunt. Eaſdē quippe anīas rōnales etiaꝫip̄os habere ꝑhibent ſꝫ ab om̄i labe ac peſtepuriſſimas. Quāobrem ſi ꝓpterea dij nō perturbant̉ ꝙ amalia ſunt beata nō miſera. ⁊ ꝓptere a pecora nō ꝑturbant̉. ꝙ anīalia ſunt q̄nec beata pn̄t eē nec miſera. Reſtat ut demones ſicut homīes ideo ꝑturbent̉. ꝙ aīalia ſūtnō beata ſꝫ miſera. ¶ Ca. xvij.Va igit̉ inſipientia vel potius amētia ꝑ aliquā religionē demonibꝫ ſubdimur cum ꝑ verā religionem ab eaviciontate in qua illis ſumus ſimiles liberemCur em̄ demones ꝙ ⁊ iſte apuleius quamuisplurimū parcat ⁊ diuinis honoribꝰ dignoscēſeat tn̄ cogit̉ confiteri ira inſtigent̉. nobiſꝟa religio p̄cipit ne ira inſtigemur. ſꝫ ei potius reſiſtamus. cum demones donis īuitent̉nobis ꝟa religio p̄cipit ne cuiqua donoruꝫacceptatōe faueamus. Cum demoneſ honoribus mulceant̉. nobis ꝟa religio p̄cipit vttalibus nullo modo moueamur. cū demonesqͦrundā hoīm oſores. qͦrundā amatores ſintnō prudenti traquilloqꝫ iudicio ſꝫ animo utappellat ip̄e paſſiuo. Nobis vera religio p̄cipit ut noſtros etiā diligamus inimicos. poſtremo omne motu cordis ⁊ ſalū mentis omneſqꝫ turbelas ⁊ tempeſtates animi quibus