dei ferebat̉ ſuꝑ aquas. Parū quippe atten.des quomore ſoleat illa ſcripture appellareſpiritū dei. qm̄ ⁊ aer ſpūſd̓r: qͣtuor opinatuselemēta loco illo ꝯmemorata videri poteſt.Deinde ꝙ plato dicit amatorē dei eſſe ph̓mnichil ſic illis ſacris literiſflagrat. ⁊ maxīe illud quo ⁊ me plurimū adducit. ut pene aſſentiar platōne illoꝝ libroꝝ exꝑtem non fuiſſeQd̓ cum ad ſanctū moyſenita ꝟba dei ꝑ angelū ꝑferant̉. ut q̄renti qd̓ ſit nomē eius quieum ꝑgere p̄cipiebat ad ppl̓m hebreū ex egpto liberandū rn̄deatur ego ſum qui ſum. etdices filijs iſrahel. qui eſt miſit me ad voſ. tāqua ī eius comꝑatōe qui vere ē qꝛ īcōmutabilis eſt ea que mutabilia facta ſunt non ſintVehem̄ter hoc plato tenuit. ⁊ diligētiſſimecōmendauit. ⁊ neſcio vtrū hoc vſpia reꝑiat̉īlibris eoꝝ qͥ ante platōne fuerunt. Niſi vbidictum eſt ego ſum qui ſum. ⁊ diceſ eis. qui ēmiſit me ad vos. Sꝫ vndecunqꝫ iſta ille didicerit ſiue p̄cedētibus eum veterū libris. ſiuepotius quō dicit apl̓uſ. qꝛ qd̓ notū eſt dei manifeſtū eſt ī illis. deus em̄ illis manifeſtauit. īuiſibilia em̄ eiꝰ a ꝯſtōe mundi ꝑ ea que factaſunt ītellecta ꝯſpiciuntur. ſempit̓na qͦꝫ ꝟvtuseius ⁊ diuinitas nō nunc immerito me platonicos ph̓os elegiſſe cum qͥbus agā qd̓ ī iſta q̄ſtione quā mō ſuſcepimus agit̉ de naturalitheologia. vtrū ꝓpter felicitatē q̄ poſt mortem futura eſt vni deo. aut pluribuſſacra facere oporteat; ſatis ut exiſtimo expoſui¶ Capitulum. .xij.Deo qͥppe hos potiſſimū elegi qm̄ de vno d̓oqui fecit celum ⁊ terra quāto melius ſenſer̄ttato ceteris glorioſiores ⁊ illuſtriores habetur. Intantū alijs p̄lati iudicio poſteroꝝ vtcū ariſtoteles platōnis diſcipulus vir excellentis īgenij. ⁊ eloquio platōni quidē imparſed multos facile ſuperas. cum ſectā peripatheticam ꝯdidiſſet. quam deambulās diſputare ꝯſueuerat plurimoſqꝫ diſcipuloſ p̄clarafama excellens. viuo adhuc p̄ceptore in ſuaꝫhereſim ꝯgregaſſet. poſt morte ꝟo platōiseuſippus ſororis eius filius. ⁊ xenocrates dilectus eius diſcipulus ī ſcoſa eius que achademia voͣbat̉ eidē ſucceſſiſſent. atqꝫ ob hͦ ⁊ ip̄i ⁊eoꝝ ſucceſſores achademici appellarent̉. recentiores tn̄ ph̓i nobiliſſimi qͥbuſ plato ſectādus placuit noluerīt ſe dici peripatheticosaut achademicos. ſed platonicos. Ex quibꝫſunt valde nobilitati greci plotinus. iamblicus. phorphirius In vtraqꝫ aūt lingua. id ēgreca ⁊ latina apuleius afer extitit platōicꝰnobilis. Sed hij omnes ⁊ ceteri eiuſmodi etip̄e plato dijſplurimis eſſe ſacra facienda putauerunt. ¶ Capitulū. .xiij.Vamquā ergo a nobis ⁊ ī alijſml̓tisrebus magniſqꝫ diſſentiāt. In hoctn̄ qd̓ modo poſui. qꝛ neqꝫ praua reseſt. ⁊ inde nunc q̄ſtio ē. pͥmum ab eis quero qͥbus dijs iſtum cultū exhibendū arbitrenturvtrū bonis an malis. an et bonis ⁊ malis. Sꝫde hoc habemus ſētentiā platōnis dicentisom̄es deos bonos eſſe. nec eſſe om̄mo ullū deorum malū. Cōſeques eſt igit̉ ut bonis hͨ exhibenda ītelligant̉. Tunc em̄ dijs exhibent̉.qm̄ nec dijerunt ſi boni nō erunt. Hoc ſi ita ēnā de dijs quid aliud decet crede̓. illa ꝓfectovacuat̉ opinio. qua nōnulli putant deoſmalos ſacris placādis eſſe ne ledat. bonos autēvt adiuuēt īuocādos. Mali em̄ nulli ſunt dijbonis porro debitus ut dicūt honor ſacroꝝē deferendus. Qui ergo illi ſūt qui ludos ſcenicos amāt. eoſqꝫ diuinis rebꝰ adiūgi ⁊ ſuishonoribus flagitāt exhiberi. Quoꝝ vis nōeos indicat nullos. ſꝫ iſte effectus nimirū indicat malos Quid em̄ de ludis ſcenicis plato ſēſerit notum ē. Cum poetas ip̄os ꝙ tā īdigna deoꝝ maieſtate atqꝫ bonitate carmina ꝯpoſuerunt. cenſet ciuitate pellēdoſ Quiſunt igit̉ iſti dij qui de ſcenicis ludis cuꝫ ip̄oplatōne ꝯtēdunt. Ille quippe nō patit̉ de osfalſis crimībus īfamari. Iſti eiſdē crimībꝰ ſuos honoreſ celebrare iubet. Deniqꝫ iſti cumeoſdē ludos inſtaurari p̄ciꝑent. poſcēteſturpia. etiā maligna geſſerunt tito latinio auferētes filium ⁊ immitētes morbū ꝙ eoꝝ abnuiſſꝫ imꝑium. eumqꝫ morbum retrahētes cumiuſſa complerꝫ. Iſte aūt illos nec tam malostimēdos putat ſꝫ ſue ſētētie robur ꝯſtantiſſime retines. om̄es poetaꝝ ſacrilegiaſnugasquibus illis immudicie ſocietate oblectātura populo bn̄ inſtituto remouere nō dubitatHunc aūt platonē qd̓ iam in ſcd̓o libro commemoraui. inter ſemideos labeo ponit. Quilabeo numīa mala victimis cruetis. atqꝫ hꝰmodi ſupplicatōibus placari exiſtimat. bonaꝟo ludis. ſꝫ talibus quaſi ad leticiā ꝑtinētibus rebus. Quid eſt ergo ꝙ ſemideus platonō ſemideis ſꝫ dijs. ⁊ hoc bonis illa oblectamēta q̄ iudicat turpiatam cōſtant̓ audꝫ auferre qui ſane dijrefellunt ſētentiā labeonisNam ſe ī latinio nō laſciuos tm̄ atqꝫ ludibūdos. ſꝫ etiā ſeuos terribileſqꝫ mōſtrarūt. Exponāt ergo iſta nob̓ platonici qui om̄es deos ẜm auctoris ſui ſententiaꝫ bonos ⁊ honeſtos ⁊ ꝟtutibꝰ ſapientiū ſocios eſſe arbitrātur. alit̓qꝫ d̓ ullo deoꝝ ſentiri nephas habētExponamꝰ inqͥunt. Attēte igit̉ audiamus.Capitulū. .xiiij.Anium inqͥunt anīaliū in qͥbus ē animatationalis. triꝑtita diuiſio ē. In