eccleſiaſticis eruditꝰ platonicoꝝ forte nom̄ignoret. nec vtꝝ duo genera ph̓oꝝ extiterītī greca lingua ionicoꝝ et italicoꝝ ſciat Nōtamē ita ſurdus eſt in rebus humanis ut neſciat philoſophus vel ſtudium ſapientie velip̄am ſapientiam profiteri. Cauet eos tamēqui ſecundum elemēta huius mundi philoſophant̉. Non ẜm deum a quo ip̄e factus ē mūdus. Ammonet̉ em̄ p̄cepto apoſtolico. fideliterqꝫ audit qd̓ dictū eſt. cauete ne q̓s vos decipiat ꝑ ph̓iam ⁊ inanē ſeductōꝫ ſcd̓m elemēta mundi. Deinde ne omnes tales eē arbitretur audit ab eodē apl̓odici de qͥbuſdam. qꝛqd̓ notū eſt dei manifeſtū in illis. Deus enimmanifeſtauit illis Inuiſibilia em̄ eius a ꝯſtōemundi ꝑ que facta ſunt intellecta ꝯſpiciūturſempiterna qͦꝫ virtus eiꝰ ⁊ diuinitas. Et vbiatheniēſibus loq̄ns cum rem magnā de deodixiſſet ⁊ que apaucis poſſit intelligi ꝙ ī illoviuimꝰ. mouemur ⁊ ſumus. adiecit ⁊ ait. Sicut ⁊ veſtri quidā dixerūt. Nouit ſane etiaꝫip̄os in quibus errāt cauere. ibi em̄ dictum ēꝙ ꝑ ea que facta ſūt deus illis manifeſtauit.intellectū ꝯſpicienda inuiſibilia ſua Ibi eniꝫdictū eſt nō illos ip̄m deum recte coluiſſe. qꝛ⁊ alijs rebus quibꝰ n̄ oportebat diuinos honores illi vni tantū debitos detulerunt. qm̄cognoſcētes deū non ſicut deum glorificauerūt aut gratias egerunt ſed euanuerūt ī cogitatōibus ſuis. ⁊ obſcuratum ē inſipiēs coreoꝝ. Dicentes em̄ ſe eſſe ſapientes ſtulti fc̄iſunt ⁊ immutauerūt gloriā incorruptibil̓ deiī ſimilitudinē imaginis corruptibilis homīs⁊ volucrum. ⁊ qͣdrupēdum. ⁊ ſerpētium. Vbi⁊ romanos et grecos ⁊ egiptios qui de ſapientie nomīe gloriati ſunt fecit intelligi. Sꝫde hoc cuꝫ iſtis poſtmodū diſputabimꝰ. Inquo autē nobis ꝯſentiunt. de vno deo huiusvniuerſitatis auctore. qui nō ſolū ſuꝑ omniacorꝑa eſt incorporeus. veꝝ etia ſuꝑ omnesanimas incorruptibilis pͥncipium noſtꝝ. lumen noſtꝝ. bonum nr̄m. ī hoc eos ceteris an̄ponimus.¶ Ca. .x.Ec ſi literas eoꝝ xp̄ianus ignorās ꝟbis que non didicit ī diſputatōe vtiqueat. ut vel naturalē latine vel phificam grece appellet eam ꝑtem. in qua de nature inquiſitōe tractat̉. ⁊ rationalē ſiue logicā in qua q̄ritur quo nā modo veritas ꝑcipipoſſit. ⁊ moralē vel ethicā in qua de moribꝰagitur bonorūqꝫ finibus appetēdis maloruꝫqꝫ vitādis. Ideo neſcit abvno vero deo atqꝫoptimo naturaꝫ nobis eſſe qua facti ad eiusimagine ſumuſ. ⁊ doctrina qua eum noſqꝫ nōuerimus. ⁊ gratiā qua illi coherēdo beati ſimus. Hec itaqꝫ cauſa eſt cur iſtos ceteris p̄feramus. qꝛ cum alij ph̓i ingenia ſua ſtudiaqꝫ cōtriuerint in reqͥrendis rerum cauſis ⁊ qͥnā eſſꝫ modus diſcendi atqꝫ viuēdi. iſti deocognito reperunt vbi eſſꝫ et cauſa cōſtitutevniuerſitatis ⁊ fons bibēde felicitatis Siueergo iſti platonici ſiue qͥcunqꝫ alij qͣrumlibetgentium ph̓i de deo itaſentiūt; nobiſcū ſentiunt. ged id̓o cum platonicis magis agereplacuit hāc cauſam. qꝛ eoꝝ ſunt litere notiores. Nam ⁊ greci quoꝝ lingua in gentibꝰ p̄minet eas magnap̄dicatōe celebrarūt. et latini ꝑmoti earū vel excellentia vel gloria ipſas libentius didicerūt: atqꝫ īnoſtrū eloqͥuꝫtrāſferendo nobiliorēs clarioreſqꝫ fecerunt.¶ Capitulū .xj.Irantur aūt quidā nobis ī xp̄i gr̄aſociati cum audiunt vel legunt platone de deo iſta ſentire q̄ multū ꝯgrue veritati noſtre religionis agnoſcūt. Vnde nonnulli putauerunt euꝫ qn̄ ꝑrexit ī egiptū; iheremīa audiſſe ꝓphetā vel ſcripturas ꝓpheticas ī eadem ꝑegrinatōe legiſſe. quoꝝ qdemopinionē ī qͥbuſdā libris meiſ poſui. ſꝫ diligēter ſupputata tempoꝝratio que chronica hiſtoria ꝯtinetur platonē indicat a temꝑe quoꝓphetauit iheremias cētum ferme annoſ poſtea natum fuiſſe. qui cum octogīta ⁊ vnumvixiſſet: ab anno mortis eius vſqꝫ ad id tēpꝰquo ptolomeus rex egipti ſcripturas ꝓpheticas gentis hebreoꝝ de iudea popoſcit ⁊ ꝑſeptuagīta viros hebreos qͥ etiā grecālingͣuā nouerāt interp̄tādas habedaſqꝫ curauit anni reꝑiunt̉ ferme. lx. Qua ꝓpter in illaꝑegrinatōe ſua plato nec iheremiā vide̓ potuit tato ante defunctū. nec eaſdē ſcripturaſlegere que nōdum fuerāt ī grecā linguā tͣnſlate. qua ille pollebat. Niſi forte qꝛ fuit acerrimi ſtudij. ſicut egiptias ita ⁊ iſtas ꝑ interp̄tem didicit. Non vt ſcribendo trāſferret. qd̓ptolomeꝰ ꝓ ingenti bn̄ficio qͥ regia ptāte et̄timeri poterat meruiſſe ꝑhibetur. Sꝫ ut colloquēdo qͥd ꝯtinerent. quātū caꝑe poſſꝫ addiſceret. Hoc ut exiſtimetur. illa ſuadere vident̉ indicia ꝙ liber geneſeos ſic incipit. Inprincipio fecit deus celum ⁊ terrā. terra autē eratīuiſibilis ⁊ incōpoſita: ⁊ tenebre erātſuꝑ abiſſum ⁊ ſpirituſ dei ferebat̉ ſuꝑ aquasIn thimeo aūt plato quē librū d̓ mūdi ꝯſtōeoſcripſit: deū dicit ī illo oꝑe terrā pͥmo ignēqꝫ iunxiſſe. Manifeſtū eſt aūt ꝙ igni tribuatceli locum. Habꝫ ergo hec ſentētia quādamillius ſimilitudinē qua dictū eſt. in principiofecit deus celum ⁊ terram. Deinde illa duomedia. quibꝰ interpoſitis ſibimet hec extrema copularet̉. aquā dicit ⁊ aerē vn̄ putaret̉ſic ītellexiſſe. de aere qd̓ ſcriptū eſt. Spiritꝰ