om̄inio nulla eſſent: viderūt eſſe aliqͥd vbi pͥma eſſꝫ ⁊ incōmutabilis. ⁊ ideo nec ꝯꝑabilis.atqꝫ ibi eſſe rerum pͥncipium rectiſſime crediderūt qd̓ factū non eſſꝫ. ⁊ exquo facta cūctaeſſent. Ita qd̓ notuꝫ eſt dei manifeſtauit eisip̄e. cum ab eis inuiſibilia eiꝰ ꝑ ea q̄ facta ſūtintellecta ꝯſpecta ſunt. ſempit̓na quoqꝫ ꝟtꝰeius ⁊ diuinitas a quo etiā viſibilia ⁊ tēꝑaliacuncta creata ſūt. Hec de illa ꝑte quā phiſicā id ē naturalē nuncupāt dicta ſint¶ Capitulū. vij.Vod aūt attinet ad doctrinā vbi ꝟſat̉ ps altera que ab eis logica .i. rōnalis vocat. Abſit ut hijs comꝑandi videāt̉qui poſuerūt iudicium veritatis in ſenſibuscorꝑis eorumqꝫ infidis ⁊ fallacibus regulis.om̄ia que diſcuntur mētiēda eſſe cenſueruntut epicurei. ⁊ quicunqꝫ alij tales. vt etiaꝫ ipſſtoici qui cum vehem̄ter amauerīt ſollertiaꝫdiſputādi quā dyaleticaꝫ nomināt a corꝑisſenſibus eam ducendā putarūt. Hinc aſſeuerātes animū ꝯciꝑe notiones quas appellantennoeas eaꝝ rerum ſcꝫ quas diffiniendo explicāt. Hinc ꝓpagari atqꝫ ꝯnecti totā diſcēdi docendiqꝫ ratōꝫ. Vbi ego multū mirariſoleo cum pulchros nō dicat eſſe niſi ſapientes quibus ſenſibus corꝑis iſtā pulchcritudine viderint. qualibus oculis carnis formā ſapiētie decuſqꝫ ꝯſpexerint. fllij uero qͦs merito ceteris anponimus diſcreuerūt ea q̄ m̄teꝯſpiciuntur ab hijs que ſenſibus attingūtur.nec ſenſibus adimētes qd̓ poſſunt. nec eis dātes vltra ꝙͣ poſſunt. Lumen aūt mentiū eſſedixerunt ad diſcenda om̄ia eundē ip̄m deuꝫa qͦ facta ſūt om̄īa.¶ Ca. viij.Eliqua eſt ꝑs moralis quā greco vocabulo dicūt ethicā. vbi q̄ritur d̓ ſūmo bono. quo referētes omīa q̄ agimus ⁊ qd̓ non ꝓpter aliud ſed ꝓpter ſeip̄ꝫ appetentes. idqꝫ adipiſcētes nichil quo beatiſimus vlterius reqͥramus. Ideo quippe et finis eſt dictus. qꝛ ꝓpter hunc cetera nolumꝰIp̄m aūt nō niſi ꝓpter ip̄m. Hoc ergo beatificum bonū: alij a corꝑe alij ab animo: alij abvtroqꝫ homini eſſe dixerūt videbāt quippeip̄ꝫ hoīeꝫ ꝯſtare ex aīo et corꝑe. et ideo ab aterutris iſtoꝝ duoꝝ. aut ab vtroqꝫ bene ſibieſſe poſſe credebāt finali quodā bono qͦ beati eſſent. quocūcta q̄ agebant referrēt atqꝫid quo referendū eſſet nō vltra quererēt Vn̄illi qui dicunt̉ addidiſſe terciū genꝰ bonoꝝqd̓ appellatur extrinſecus. ſicuti ē honor gloria pecunia. ⁊ ſi quid hmōi. nō ſic addiderūtut finale eſſet. id ē ꝓpter ſeip̄m appetendū. ſꝫꝓpter aliud bonū quo eſſꝫ hoc genus bonūbonis. malū autē malis. Ita bonū homīs quivel animo vel corꝑe vel ab vtroqꝫ expetier̄tnichil aliud qͣꝫ ab homīe expetenduꝫ eſſe putauerunt. Sed qui id appetiuerūt a corꝑe aparte homīs deteriore: qui vero ab anīo ꝑtemeliore. Qui aūt ab vtroqꝫ a toto homine.Siue ergo a parte qualibꝫ. ſiue a toto hoīe:nō niſi ab homīe. Nec iſte differētie qm̄ tresſunt. ideo tres ſed multas diſſēſioneſ ph̓oꝝſectaſqꝫ fecerunt. Quia ⁊ de bono corporis⁊ de bono animi ⁊ de bono vtriuſqꝫ diuerſidiuerſa opinati ſunt. Cedāt igit̉ hij omnesillis ph̓is qui nō dixerūt beatuꝫ eſſe hominēfruentem corꝑe vel fruentē animo. ſꝫ fruētēdeo. Non ſicut corꝑe vel ſeip̄o animuſ. aut fc̄amico amicus. ſed ſicut luce oculus. Sed aliquid ab hijs ad aliud ſimilitudinis afferēduꝫeſt: qd̓ quale ſit ſi deus ip̄e adiuuerit: alio loco quantum ꝑ nos fieri poterit apparebitCapitulū. ix.Vnc ſatis ſit cōmemorare platōneꝫdetermīaſſe finem boni eſſe ẜm ꝟtūtem viuere ⁊ ei ſoli euenire poſſe qui noticiādei habeat ⁊ imitatōꝫ. nec eſſe aliā ob cauſābeatum. ideoqꝫ nō dubitat hoc eſſe philoſophari amare deum cuius natura ſit in corꝑalis. Vnde utiqꝫ colligit̉ tunc fore beatū ſtudioſum ſapientie. id em̄ eſt ph̓us cum d̓o fruiceꝑit. quāuis em̄ non cōtinuo beatus ſit qͥ eofruitur qd̓ amat. multi em̄ amādo ea q̄ amada non ſūt miſeri ſunt ⁊ miſeriores cum fruūtur. Nemo tn̄ beatus eſt qui eo qd̓ amat nonfruitur. naꝫ ⁊ ip̄i qui res nō amadas amāt n̄ſe beatos putant amando ſꝫ fruēdo. qͥſqͥs gͦfruitur eo qd̓ amat. verumqꝫ et ſummuꝫ bonum amat quis eundē beatū niſi miſerrimusnegat. Ip̄m aūt verum ac ſummū bonū plato dicit deum. Vnde vult eſſe ph̓m amatorēdei. vt qm̄ ph̓ia ad beatā vitam tendit fruens deo ſit beatus qui deū amauerit. Quicūqꝫ igit̉ ph̓i de deo ſummo ⁊ vero iſta ſēſer̄t.ut rerum creataꝝ ſit effector ⁊ lumen ꝯgnoſcendaꝝ ⁊ bonū agendarum. ꝙ ab illo nobiſſit et principiuꝫ nature ⁊ veritas doctrine. ⁊felicitas vite. ſiue platonici accōmodaciꝰ nūcupent̉. ſiue qd̓libꝫ aliud ſecte ſue nomē īponant. ſiue tm̄ modo ionici generis qui in eiſp̄cipui fuerunt iſta ſenſerunt ſicut idem plato⁊ qͥ eum bene intellexerūt. ſiue etiā ytalici ꝓpter pictagoraꝫ ⁊ pitagoreos. ⁊ ſi qui fortealij eiuſdem ſentētie id etidem fuerūt. ſiue aliarum qͦꝫ gentium qui ſapiētes vel ph̓i habiti ſunt. athlātici libies. egiptij. indi. perf. caſdei. ſcite. galli. hiſpani. alijqꝫ reꝑiuntur quihoc viderint ac docuerint. eos om̄eſ ceterisanteponimus. eoſqꝫ nobis ꝓpinqͥores fatemur. Quamuis homo xp̄ianus literis tantuꝫ