ꝯſecracōe molliū feſtis īpuroꝝ obſcenoꝝq̄ꝫludoꝝ. vnū veꝝ deū: id ē om̄is anime corporiſqꝫ creatorē colere ſe quiſqꝫ ꝯtendat. n̄ id̓opeccat quia nō ē colendꝰ que colit. ſꝫ qꝛ cōſlendum nō vt colendꝰ ē colit. Qui vero et rebus talibꝰ id eſt turpibꝰ ⁊ ſceleſtis ⁊ nō deūveꝝ. id ē aninie corꝑiſqꝫ factorē. ſꝫ creaturāquauis nō vicioſā colit ſiue illa ſit anima ſiuecorpꝰ. ſiue anima ſimul ⁊ corpꝰ. bis peccat indeū. ꝙ ⁊ ꝓ ip̄o colit quod nō eſt ip̄e ⁊ talibuſrebus colit. qualibꝫ nec ip̄e colēdus eſt. nec n̄ip̄e. ſꝫ hij quonā modo id ē ꝙͣ turpiter nepharieqꝫ coluerint in ꝓmptu eſt. Quid aūt vl̓ qͦscoluerit eē obſcuꝝ. niſi eoꝝ teſtaret̉ hiſtoriaea ip̄aqꝫ feda ⁊ turpia ꝯfitent̉ numībus terribiliter exigētibꝰ reddita vnde remotis conſtat ambagibꝰ. nepharios demōes atqꝫ immundiſſimos ſpūs. hac om̄i ciuili theologiain viſendis ſtolidis imaginibus. ⁊ ꝑ eas poſſidendis et̄ ſtultis cordibus inuitatos.¶ Ca. .xxviijVid igit̉ valꝫ ꝙ vir doctiſſimꝰ ⁊ acutiſſimus varro velut ſubtili diſputacione hos om̄s deos in celū ⁊ terramcedige̓ ac referre conat̉. Nō pōt. fluūt de manibus reſiliūt labunt̉ ⁊ decidūt. Dcurus em̄de feminis hoc ē deabꝰ qm̄ inqͥt vt primo libro dixi de locis. duo ſunt principia deorum.animaduerſa de celo ⁊ terra. a quo dij ptī dicunt̉ celeſtes. ꝑtim terreſtreſ vt in ſuꝑioribꝫiniciū fecimus a celo cum diximꝰ d̓ iano. queꝫalij celum alij dixerūt eſſe mundū. ſic̄ de femisſcribedi facimꝰ iniciū a tellure. Sēcio quammoleſtiā tale ac tantū paciat̉ ingeniū. Ducit̉en quadā rōne veriſimili celum eſſe quod faciat terrā que paciat̉. Et ideo illi maſculinamvim tribuit huic feminina. ⁊ n̄ attendit eū potius eſſe qui hoc facit qui vtrūqꝫ fecit Hīc etaſmothracū nobilia miſteria in ſuꝑiorē libroſic interp̄tat̉. eaqꝫ ſe q̄ nec ſuis nota ſunt ſcribendo expoſituꝝ. eiſqꝫ miſſuꝝ qͣſi religioſiſſime pollicētur. Dicit em̄ ſe ibi multis indicijscollegiſſe in ſimulacris aliud ſignificae̓ celuꝫaliud terrā aliud exēpla reꝝ qͣs plato appellat ideas. celum ioue terram iunoneꝫ. ydeasmineruā vult intelligi. celum a qͦ aliqd̓ fiat.terrā de qua fiat. exemplū ſcd̓m qd̓ fiat. Quain re omitto dice̓ ꝙ plato illas ydeaſ tantamvim habere dicit vt ſcd̓ꝫ eas nō celū aliquidfecerit. ſꝫ etiā celum factū ſit. Hoc dico. iſtuꝫin hoc libro ſelcōrum deoꝝ rōnem illā triumdeoꝝ qͥbus quaſi cūcta cōplexus ē ꝑdidiſſeCelo em̄ tribuit maſculos deos femīas terreinter qͣs poſuit minerua. quā ſupra ip̄m celuꝫan̄ poſuerat. Deinde maſculꝰ deꝰ neptunusin mari e quod ad terrapociꝰ ꝙͣ ad celuꝫ ꝑtinet Diſpater poſtremo qͥ grece pluton dicit̉et̄ ip̄e maſculꝰ frater amboꝝ terrenus deuseſſe ꝑhibet̉. ſuꝑiorē terrā tenēs. ī inferioe̓ habes ꝓſerpinā ꝯiugē. Quō gͦ deos ad celū deas ad terrā referre conant̉. Quid ſoliduꝫ qͥdcōſtans. quid ſobriū. qͥd definitū hꝫ hec diſputacō Illa ē at̄ tellꝰ iniciū deaꝝ mr̄ ſcꝫ magna apd̓ quā molliū ⁊ abſciſoꝝ ſeſeqꝫ ſecancium atꝫ iactāciuꝫ inſana ꝑſtrepit turpitudoQuid gͦ qd̓ dicit̉ caput deoꝝ ianꝰ caput dearum tellꝰ. Nec ibi facit vnū caput error. nechic ſanum furor. Cur hec fruſtra referri nitūtur ad mundū Quod ⁊ ſi ita poſſint. ꝓ deo vero mundum nemo piꝰ colit. et tn̄ eos nec hocpoſſe veritas aꝑta ꝯuincit. Referāt hͨ pociꝰad homies mortuos et ad demones peſſimoſ⁊ nulla q̄ſtio remanebit.¶ Ca. xxix.Anqꝫ oīa q̄ ab eiſ ex iſtoꝝ deoꝝ theIologia velut phificis rōnibus referūtur ad mundum qua ſine vllo ſcrupulo ſacrilege opinionis deo pocius vero qͥ fecit munduꝫ oīs aīe ⁊ oīs corꝑis cōditori tribuarit̉ aduertamus hͦ mō. Nos deum colimꝰnō celum et terrā quibus duabus ꝑtibus mūdꝰ hͦ ꝯſtat nec animā nec animaſ ꝑ viuencia q̄qꝫ diffuſas ſꝫ deum qͥ fecit celum ⁊ terram. etoīa q̄ in eis ſunt. qͥ fecit omnē anima. ſiue quocunqꝫ modo viuentem. et ſenſus ac racionisexꝑte ſiue etiā ſētiētē ſiue etiā intelligentemEt vt iam incipiam illa vnius et veri dei opera percurrere. propter que iſti ſibi dum quaſi honeſte conantur. ſacramenta turpiſſima⁊ ſceleſtiſſima interp̄tari. d̓os ml̓tos falſoſqꝫfecerunt. illum deum colimus qͥ naturis a ſecreatis ⁊ ſubſiſtendi ⁊ mouēdi inicia fineſqꝫꝯſtituit. qͥ reꝝ cauſas habet nouit atꝫ diſponit. qui vim ſeminum ꝯdidit qͥ rōnalem ani.ma ꝙ dicit̉ animus quibus voluit viuētibusindidit qui ſermonis facultatem vſumqꝫ donauit. qui munus futura dicendi quibus placuit ſpiritibus imꝑtiuit. ⁊ ꝑ quos placet ip̄efuturā p̄dicit et ꝑ qͦs placet malas valitudines pellit qui belloꝝ quoqꝫ ip̄oꝝ cuꝫ ſic emēdandum ⁊ caſtigandum ē genus humanum.exordijſ ꝓgreſſibus finibuſqꝫ moderat̉. Quimundi huius igne vehemētiſſimum ⁊ violentiſſimum ꝓ immēſe nature temꝑam̄to ⁊ creauit ⁊ regit qui vniuerſaꝝ aquaꝝ creator eſgubernator eſt. qui ſolem fecit corꝑaliuꝫ clariſſimum luminum. eiqꝫ vim cōgrua et motudedit; qui etiā ip̄is inferis dn̄acione ſuaꝫ poteſtatemqꝫ non ſubtrahit qui ſemina et alimenta mortaliū. ſiue aridā. ſiue liqͥda naturiꝯpetentibꝰ attributa ſubſtituit. qͥ terra fundat atqꝫ fecūdat. qͥ fructꝰ eius aīalibus hoībꝫqꝫ largit̉. qui cās nō ſolū p̓ncipales ſed etiam