ſeq̄ntes nouit atqꝫ ordinat. qͥ lune ſtatuit modum ſuū. qͥ vias celeſtes atqꝫ terreſtres locorum mutatōnibꝫ p̄bet. qui humanis ingenijsque creauit. etiā ſcīas artiū variaꝝ ad adiuuandā vitam naturāqꝫ ꝯceſſit. qͥ ꝯiunctōnemmaris ac femīe. ad adiutoriū ꝓpagāde ꝓlisinſtituit. qͥ hoīm cētibꝰ que focis ⁊ luībꝰ adhiberent ad facilimos vſus munꝰ t̓ren ignis indulſit. Iſta ſunt certe q̄ dijs ſelectis ꝑ neſcioqͣs phiſicas interp̄tatōes vir acutiſſimꝰ atqꝫdoctiſſimus varro ſiue q̄ aliūde accepit. ſiue q̄ip̄e ꝯiecit diſtribue̓ laborauit ¶ Ca. xxjEc aūt facit atqꝫ agit vnꝰ verꝰ deusSed ſic̄ deꝰ idē vbiqꝫ totꝰ. null̓ incluVſus locis. nullis vinculis alligatꝰ. innullas ꝑtes ſectilis. ex nulla ꝑte mutabil̓ implens celū ⁊ terrā pn̄te potētia. nō indigētenatura ſic itaqꝫ admīſtrat oīa q̄ creauit vt etip̄a ꝓp̓os exerce̓ ⁊ age̓ motꝰ ſinat. Quauis einihil eē poſſint ſine ip̄o. nō tn̄ ſūt qd̓ ip̄e Agitaūt multa etiā ꝑ angelos ſꝫ nō niſi ex ſeip̄o beatificat angelos. Ita qͣmuis ꝓpt̓ aliqͣs cauſaſhoībus mittat angelos. nō tn̄ ex angel̓ hoīesſꝫ ex ſeip̄o ſicut angelos beatificat. Ab hͦ vnoet vero deo vitaſꝑamꝰ eternā ¶ Ca. xxxi.Abemꝰ em̄ ab illo p̄ter huiuſcemodibn̄ficia quꝫ ex hac de qͣ nōnulla diximus admīſtratōe nature bonis maliſqꝫ largit. magnū ⁊ bonoꝝ ꝓpriū magne dilectōnis indiciū. Quāꝙͣ em̄ ꝙ ſumꝰ ꝙ viuimusꝙ celū t̓ramqꝫ ꝯſpicimꝰ ꝙ hēmꝰ mentē atqꝫrōem qua eū ip̄m qui hec oīa ꝯdidit inqͥramuſnequaqͣꝫ valeamꝰ actōni ſuffice̓ grarū. tamēꝙ nos oneratos obrutoſqꝫ pct̄is ⁊ a ꝯtēplatione ſue lucis au̓ſos. aut tenebraꝝ id eſt iniqͥtatis delectatōe cecatos non oīnodeẜuit miſitqꝫ nobis verbū ſuū qͥ eſt eius vnicus filius;qͦ ꝓ nobis aſſūpta carne nato atqꝫ paſſo quati deꝰ hoīem pede̓t noſceremꝰ atqꝫ illo ſacrificio ſingulari a pct̄is oībus mūdaremur eiuſqꝫ ſpū in cordibꝰ nr̄is dilectōe diffuſa. oībusdifficultatibꝰ ſuꝑatis in eterna reqͥem ⁊ cortēplatōnis eiꝰ īeffabilē dulcedine veniremꝰque corda qͦt lingue ad agēdas ei grās ſatiseſſe ꝯtenderint.¶ Ca. xxxij.Oc miſteriū vite et̓ne ia inde ab exordiogn̓iſ hūani ꝑ q̄dā ſigna ⁊ ſacra¶ Vtꝑibus ꝯgrua qͥbus oꝑtuit ꝑ āgēlosp̄dicatū eſt. Deinde ppl̓s hebreꝰ in vna quadam rēpublicā q̄ hoc ſacr̄m age̓t ꝯgregatuseſt. vbi ꝑ quoſdā ſciētes ꝑ quoſdā neſcientesid qd̓ ex aduētu xp̄i vſqꝫ nūc ⁊ deinceps agitur: p̄nūciaret̉ eē ventuꝝ. ſparſa etiaꝫ poſteaeadē gente ꝑ gentes ꝓpter teſtimoniū ſcripturaꝝ: qͥbus eterna ſalus in xp̄o fut̉a p̄dictaeſt. Oēs em̄ non ſolū ꝓphetie q̄ in verbis ſuntnec tm̄ p̄cepta viteqꝫ mores q̄ pietate cōformant. atqꝫ ill̓ lr̄is ꝯtinent̉. veꝝ etiā ſacra ſac̓dotia. tabernaculū ſiue tēplū. altaria. ſacrificia. cerimonie. dies feſti. ⁊ qͥcqͥd aliud ad eāſeruitute ꝑtinet. q̄ deo debet̉. et grece ꝓp̓e latriad̓r ea ſignificata ⁊ p̄nūciata ſūt. qͥ ꝓpt̓ et̓nam vitā fideliū in xp̄o ⁊ īpleta credimꝰ ⁊ impleri cernimꝰ. et īplēda ꝯfidimꝰ ¶ Ca. xxxiijEr hāc gͦ religionē vnā ⁊ vera potuitaꝑire deos gētiū eſſe īmūdiſſimos demones ſub defūctaꝝ occaſionibꝰ animarū vel creat̉arū ſpē mūdanaꝝ: deos ſe putari cupiētes. ⁊ qͣſidīnis honoribꝰ eiſdē ſceleſtis ac turpibꝰ rebꝰ ſuꝑba impuritate letantes. atqꝫ ad deū veꝝ ꝯuerſionē. hūanis aīmiſinuidētes. Ex quoꝝ īmaniſſimo et impijſſimodn̄atū hō liberat̉. cū credit in eum qͥ p̄buit adexurgendū tāte huīlitatiſ exēplū qͣnta illi ſuperbia ceciderūt. Hinc ſūt nō ſolū illi de qͥbuſmulta iā diximꝰ ⁊ alij atqꝫ alij ſil̓es cet̓aꝝ gētium atqꝫ t̓raꝝ. ſꝫ etiā hij de qͥbus nūc agimꝰtanꝙͣ in ſenatū deoꝝ ſelecti. ſꝫ plane ſelc̄i notabilitate criminū. nō dignitate ꝟtutū. qͦrūſacra varro dum qͣſi ad nat̉ales rōes referreconat̉. q̄rēs hone ſtare tes turpes quo hijs qͣdret ⁊ ꝯſonēt. nō pōt inuenire. qm̄ nō ſūt ipſeilloꝝ ſacroꝝ cae quas putat vl̓ potiꝰ vult putari. Nā ſi nō ſolū ip̄e. veꝝ etiā q̄libet alie hꝰgn̓is eent. ꝙͣuis nihil ad deū veꝝ vitaqꝫ eternam q̄ in religiōe q̄rēda eſt ꝑtinerent. tn̄ qͣlicunqꝫ de reꝝ natura reddita rōe aliqͣntuluꝫmitigarēt offenſionē. quā nō intellecta ī ſac̓saliqua velut turpitudo aūt abſurditas fec̓atſicut in qͥbuſdā theatrorū fabul̓ vel de lubrorum miſterijs face̓ conatꝰ eſt vbi nō theatradelubroꝝ ſil̓itudīe abſoluit. ſꝫ theatroꝝ potius ſil̓itudīe delubra danauit. tn̄ vtcūqꝫ conatus eſt. vt ſenſū horribilibꝰ rebꝰ offenſum velut naturaliū caru rō reddita deliniretEd ꝯtra inuenimꝰ ſicut. ¶ Ca. xxxiijip̄e virdoctiſſimꝰ ꝓdidit de numepōpilij libris redditas ſacrorū cas nullo mō potuiſſe tolerari nec dignas habitas q̄nō ſolū lecte innoteſce̓nt religioſis. ſꝫ ſaltemſcp̓te recōderent̉ in tenebris. Iā em̄ dica. qd̓in tercō hꝰ oꝑis libro. me ſuo loco dicturū eēꝓmiſera. Na ſicut apud eūdē varrōne legit̉in libro de cultū deorū therētius qͥdā cuꝫ haberet ad ianiculū fūdū ⁊ bubulcꝰ eiꝰ iuxta ſepulcrū nume pōpilij traiciēs aratrū eruiſſetex terra libros eius vbi ſacrorū inſtitutorumſcp̓te erāt cāe. in vrbē ꝑtulit ad p̄tore. At illle cum inſpexiſſet pͥncipia rē tantā detulit̓ adſenatū. Vbi cum pͥmores quaſdam legiſſent
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten