pulchrior. porphirius philoſophus nobilisattinflores ſigͥficare ꝑhibuit ⁊ ideo abſciſuꝫqꝛ flos decidit an̄ fructū. Nō gͦ ip̄m hominevel quaſi hoīem qͥ ē vocatus attis ſed viriliaeiꝰ flori ꝯꝑauerūt. Ip̄a quippe illo viuēte deciderūt. Imo vero nō deciderūt. neqꝫ decerpta ſꝫ plane diſcerpta ſunt. nec illo floe̓ amiſſo quiſqua poſtea fructꝰ ſꝫ pociꝰ ſterilitaſ cōſecutae. Quid ergo ip̄e reliquꝰ. ⁊ quicqͥd remanſit abſciſo. quid eo ſignificari dicitur qͦ r̓fertur. Que interp̄tacio inde ꝓfertur. An hͨfruſtra moliēdo nichilqꝫ inueniēdo ꝑſuadetillud pociꝰ eſſe credendū. quod d̓ homine caſtrato fama iactauit. literiſqꝫ mandatum eſtMerito hinc aduerſatꝰ ē varro noſter. neqꝫhͦ dice̓ voluit. Nō em̄ hoīeꝫ doctiſſimū latuit¶ Ca. xxvj.Temqꝫ de mollibus eidē matri magne ꝯtra om̄eꝫ viroꝝ mulierūqꝫ verecundiā ꝯſecratis qͥ vſqꝫ in heſternūdiem madidis capillis: facie dealbata. fluentibus mēbris. in ceſſu femineo ꝑ platheas vicoſqꝫ carthaginis etiā a populis. vnde turpiter viuerēt. exigebāt nichil varro dice̓ voluit. nec vſpiam me legiſſe ꝯmemini. Defecit interp̄tacio. erubuit racio. ꝯticuit oracio. Vicit matris magne omnes deos filioſ nō numinis magnitudo ſꝫ criminis. huic mōſtro neciā mōſtruoſitas ꝯparat̉. Ille in fimulacriſhabebat ſolā deformitate. iſta in ſacris deformem crudelitatē. Ille mēbra in lapidibꝰ addita. hec in hoībus ꝑdita. Hoc dedecuſ totiouis ip̄iꝰ ⁊ tāta ſtup nō vincunt. Ille int̓ femīeas corruptelas vno ganime de celū infamauit. iſta tot mollibꝰ ꝓfeſſis ⁊ publicis. et īquinauit terrā. ⁊ celo fecit iniuriā. Saturnūfortaſſe poſſemꝰ huic in iſto genere turpiſſime crudelitatis ſiue ꝯferre ſiue p̄ferre. qui patrem caſtraſſe ꝑhibet̉. ſꝫ in ſaturni ſacris homines alienis manibꝰ pociꝰ occidi qͣꝫ ſuis abſcidi potuerūt. Deuorauit ille filios vt pōete ferūt ⁊ phiſici ex hͦ interp̄tant̉ qd̓ volūt vtaūt hiſtoria ꝓdit necauit. ſꝫ qd̓ eī peni ſuosfilios ſacrificauerūt n̄ receꝑe romani. At vero iſta magna deoꝝ mater etiā romāis templis caſtratos intulit. atqꝫ iſtā ſeuiciā moreqꝫ ſeruauit. credita vireſ adiuuae̓ romanoꝝexſecādo virilia viroꝝ. Quid ſūt ad hoc maluꝫ mercurij furta. veneris laſciuia. ſtupra acturpitudines ceteroꝝ. Que ꝓferremꝰ de libris. nͥ quottidie catarent̉ ⁊ ſaltarent̉ ī theatris. Sed hec qͥd ſunt ad tātū malū. cꝰ manitudo magne matri tm̄ mō ꝯpetebat. p̄ſertiꝙ illa dicunt̉ a poetis eſſe ꝯficta. qͣſi poete idetiā finxerint. ꝙ ea ſint dijs grata ⁊ acceptavt ergo canerent̉ vl̓ ſcriberent̉. ſit audacia lpetulācia poetaꝝ. vt vero diuinis rebus ethonoribꝰ. eidē imperātibꝰ extorquētibꝰ numinibꝰ adderent̉. qͥd ē niſi crime d̓oꝝ īmo vero cōfeſſio demonioꝝ ⁊ decepcio miſerorumVeꝝ illud qd̓ de abſciſoꝝ cōſecracōne. mat̉deū colimeruit. nō poete finxerūt ſꝫ horreremagis qͣꝫ canere maluerūt. Hijs ne dijs ſeleſctis quiſqͣꝫ ꝯſecrādus eſt. vt poſt mortem viuat beate. qͥbus ꝯſecratus an̄ mortē honeſten̄ poteſt viuere. tā fedis ſuꝑſticionibꝰ ſubditꝰ. ⁊ immūdis demonibꝰ obligatꝰ Sꝫ hͨ omnia inqͥt referunt̉ ad mūdum. videāt ne pocius ad immūduꝫ. Quid at̄ non pōt referri admundū qd̓ eſſe demōſtrat̉ inmūdo. Nos aūtaīm q̄rimꝰ qͥ vera religiōe ꝯfiſus. nō tanqͣmdeum ſuum adoret mūdum ſꝫ tanqͣꝫ opus deiꝓpter deū laudet mūdū. ⁊ mūdanis ſordibuſexpiatꝰ mūdus ꝑueniat ad deū qͥ ꝯdidit mūduꝫ. Iſtos vero deos ſelectos. videmus quidem clarius innotuiſſe qͣꝫ ceteroſ. nō tn̄ vt eorum illuſtrarent̉ merita. ſꝫ ne occultaret̉ obprobria. Vn̄ magis eos homīes fuiſſe credibile ē. ſicut nō ſolū poetice litere veꝝ etiā hiſtorice tradiderūt. Na qd̓ virgiliꝰ ait. pͥmuſab ethere venit ſaturnꝰ olimpo. arma iouisfugies ⁊ regnis exul ademptiſ. ⁊ q̄ ad hac reꝑtinēciā cōſe quūt̉. tota de hoc homerꝰ pandit texēs hiſtoriā. quā enniꝰ ī latinū vertit eloquiū. Vnde qꝛ plurima poſuerūt. qͥ contrahuiuſmodi errores an̄ nos vl̓ greco ẜmone l̓latino ſcripſerūt. non in eo michi placuit immorari.¶ Ca. xxvij.Pſas phiſiologias cū ꝯſidero qͥbusdocti et acuti homīes ad res humanas conātur vertere res diuinas. nichil vidro niſi ad tꝑalia terrenaqꝫ oꝑa naturāqꝫ corꝑea. vel etiā ſi inuiſibilē. tn̄ mutabilēpotuiſſe reuocari. qd̓ nullo modo ē verꝰ deꝰ.Hoc aūt ſi ſalteꝫ religioſitati ꝯgruis ſigͥficacionibꝰ ageretur eſſet qͥdem dolendū. n̄ hijſveꝝ deū annūciari atꝫ p̄dicari tn̄ aliqͦ modoferendū tā feda ⁊ turpia. nō fieri nec iuberi.At nūc cū ꝓ deo vero quo ſola aīa ſe inhabitante fit felix. nephas ſit coſe̓ vt corpus autanimā. qͣntomagis nephariū ē iſta ſic colerevt nec ſalutem nec decus humanū corpus. a̓aīa colētiſ obtineat Quāobrē ſi templo ſacerdote ſacrificio qd̓ vero deodebetur colaturaliquod elem̄tū mūdi vel creatus aliq̓s ſpiritus etiā ſi nō immūdus ⁊ malus nō ideonialū ē qꝛ illa mala ſunt qͥbuſ colitur ſꝫ quia illatalia ſūt quibus ſolus ille colendus ſit cuitalis cultꝰ ẜuituſqꝫ debet̉. Si at̄ ſtoliditate vl̓mōſtruoſitate ſimulacroꝝ ſac̓ficijs hōicidiorū corōacōne viriliū pudēdoꝝ mercede ſtuprorum ſectiōe mēbroꝝ abſciſiōe genitalium
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten