eas animo nō oculis videri ⁊ vocari heroas ⁊lares ⁊ genios. Hec eſt vicꝫ ⁊ breuit̓ in iſta p̄locutōe ꝓpoſita theologia natural̓ q̄ nō huictm̄ ſed multis ph̓is placuit. deqͣ tūc diligētius diſſerendū eſt cū de ciuili quātuꝫ ad deosſelectos attinet. opitulāte deo vero qd̓ r̓ſtatimpleuero¶ Ca. vijAnus igit̉ a quo ſumit exordiuꝫ. q̄roqͥſnam ſit. Rn̄det̉. Mūdus eſt. Greuiſhec plane eſt. atqꝫ aꝑta rn̄ſio. Cur gͦad eum dicunt̉ rerū initia ꝑtinere. fines veroad alteꝝ quē terminū vocāt. Nā ꝓpt̓ initia ⁊fines duobꝰ iſtis dijs duos mēſes ꝑhibēt dedicatos p̄ter illos decē q̓bus vſqꝫ ad decēbreꝫcaput eſt martiꝰ. ianuariū iano. februariuꝫ t̓mino Ideo t̓minali a eodē menſe februario ceſebrari dicūt. cum fit ſacrū purgatoriū qd̓ vocant febꝝ. vnde menſis nomē accepit Nūqͥdergo ad mundū qͥianus eſt. initia reꝝ pertinent. et fines non ꝑtinēt vt alter illis deus p̄ficeret̉. Nonne oīa que in hͦ mūdo fieri dicuntin hoc etiā mūdo t̓minari fatēt̉. Que ē iſta vanitas in oꝑe illi dare ptātē dimidiā. in ſimulacro faciē duplā. Nonne iſtū bifronte ml̓tō elegantiꝰ interp̄tarent̉. ſi eūdē et īanū ⁊ t̓minūdice̓nt: atqꝫ initijs vnā facie. finibꝰ alterā darent. qm̄ qͥ oꝑatur vtrūqꝫ dꝫ intēde̓. In oī em̄motu agnitōnis ſue qͥ nō reſpicit initiū. nō ꝓſpicit finem. Vn̄ neceſſe eſt a memoria reſpiciente ꝓſpiciēs ꝯnectat̉ intentio. Nā cui exciderit quod ceꝑit. qūo finiat non inueniet Qd̓ſi vita beatam in hoc mūdo īchoare putarētextra mūdū ꝑfici. et iō iano id eſt inundo ſolāinitioꝝ tribuerēt ptātē. ꝓfectō ei p̄ponerētterminū. eūqꝫ ab dijs ſelectis nō alienarēt. qͣꝙͣ etiā nūc in iſtis duobꝰ dijs cū initia rerumtꝑalium fineſqꝫ tractant̉ termīo dari debuitplus honoris. Maior em̄ leticia eſt. cum res q̄qꝫ ꝑficit̉ Sollicitudīs aūt plena ſūt cepta donecꝑducant̉ ad fine. que qͥ aliqͥd incipit maxime appetit. intēdit. expectat. exoptat. necde reainchoata niſi terminet̉ exultatCa. viij.Ed ianibifrontis ſimulacri interp̄tatio ꝓferat̉. Duas eū facies an̄ ⁊ r̓trohabe̓ dicūt ꝙ hiatꝰ nr̄ cum os aꝑimus mūdoſil̓is videat̉ vn̄ et palatū greci vranon appellant. Et nōnulli inqͥt poete latine celū vocauerunt palatū. a quo hiatū oris et foris eē additum ad dētes verſus. et introrſus ad faucesEcce quo ꝑductus eſt mūdꝰ ꝓpt̓ palati nr̄i vocabulū. vel grecū vel poeticū. Quid auteꝫ hͨad aīam. qͥd ad vitā eternā. Propt̓ ſolas ſaliuas colat̉ h̓ deus. qͥbus ꝑtim glutiēdis. ꝑtimſpuēdis ſub celo. partim palati vtraqꝫ padit̉ianua. Quid eſt porro abſurdiꝰ qͣꝫ in ip̄o mūdo nō inuenire duas ianuas ex adue̓ſo ſitas ꝑqͣs vl̓ admittat ad ſe aliqͥd ītro velemittataſe foras. et de nr̄o ore ⁊ gutture quoꝝ ſimilitudine mundus nō hꝫ. velle mundi ſimulacꝝꝯponere iano ꝓpter ſolumpalatū cꝰ ſil̓itudinemianus nō hꝫ. Cum vero eum faciūt qͣdrifrontē ⁊ ianum geminū appellāt ad qͣtuor mundi ꝑtes hoc interp̄tat̉ quaſi aliquid expectetmundꝰ foras. ſicut ꝑ oēs facies ianus. Deinde fiianus eſt mundꝰ et mundꝰ qͣtuor ꝑtibuſꝯſtat. falſū eſt ſimulaoꝝ ianibifrontis. Aut ſiꝓpterea veꝝ eſt qꝛ eti a noīe orientis ⁊ occidetis totus ſolet mundꝰ intelligi. nunqͥd cū duas ꝑtes alias noīamꝰ ſeptentrionis et auſtri.ſicut illum qͣdrifrontē dicunt geminū ianū itaqͥſquā geminū dicturꝰ eſt mund̓. Nō hn̄t omīnō vnde quatuor ianuas que intrātibꝰ ⁊ exeuntibus pateat interp̄tent̉ ad mundi ſil̓itudinem ſicut d̓ bifronti qͥd dice̓nt ſaltē in ore homīs inuenerūt niſi neptunꝰ forte ſubueniat ⁊porrigat piſcem Cui ꝓpter hiatū oris ⁊ gūtturis etiā dextera et ſiniſtra fauces patēt Ettn̄ hanc vanitateꝫ ꝑ tot ianuas nulla effugitaīa niſi q̄ audit veritatē dicentē. Ego ſum iaCa. ix.Quem aūt qui etiā iuꝑit̓ d̓r quem velint ītelligi exponat Deꝰ eſt inqͥunt hn̄s ptāteꝫ cāꝝq̓bus aliquid fit in mundo. Hocqͣꝫ magnumſit. nobiliſſimus virgilij verſus ille teſtat̉. Felix qui potuit. reꝝ cognoſce̓ cas. Sed cur eip̄ponit̉ ianus. Hoc nobis vir ille acutiſſimusdoctiſſimuſqꝫ rn̄deat. Qm̄ penes ianū inquitſūt pͥma. penes ioueꝫ ſūma. Merito gͦ rex oīmiupiter habet̉. Prima em̄ vincunt̉ a ſūmis qꝛlicet pͥma p̄cedūt tꝑe ſūma ſuꝑant dignitaſte. Sed recte hoc diceret̉. ſifactoꝝ pͥma diſcernerent̉ ⁊ ſūma. ſicut initiū facti eſt ꝓficiſciſūmum ꝑuenire. initiū facti. inceptio diſcēdiſūmū p̄ceptio doctrine. ac ſic in oībus primaſunt initia. ſūmiqꝫ ſunt fines. Sed iā hoc negociū inter ianūterminūqꝫ diſcuſſum ē. Cauſe autē que dant̉ ioui efficiētia ſūt nō effecta.neqꝫ vllo mō fieri pōt vt vel tꝑe p̄ueniāt̉ a factis initijſue factoꝝ. Sꝑ em̄ pͥor eſt res q̄ fac̄qͣꝫ illa que fit. Quapropt̓ ſi ad ianū ꝑtinet initia factoꝝ. nō iō pͥora ſūt efficiētibꝰ cauẜ. qͣsioui tribuūt. Sicut em̄ nͥl fit. ita nͥl inchoat̉ utfiat. qd̓ nō faciens cā p̄ceſſerit. Hunc ſane deum penes que ſunt oēs cāe factaꝝ oīm naturarum. naturaliūqꝫ reꝝ. ſi iouē ppl̓i appellantet tantis ꝯtumelijs tanqͣꝫ ſceleſtis crīatōibꝰ.colunt. deteriore ſacrilegio ſeſe obſtringuntqͣꝫ ſi ꝓrſus nullum putarēt deum. Vnde ſati.us eēt eis alium alique iouis noīe nuncuparedignum turpibꝰ et flagitioſis honoribꝰ ſuppoſito vano figm̄to. qd̓ potiꝰ blaſphemaret