Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

aliud etiā ip̄a fortuna niſi adueſam putandaeſt habuiſſe fortunā. Sibi ergo adu̓ſata eſt. alios nobis faciēs nobilitate ē Ca. iiij.Ratulet̉ aūt dijs iſtis ſelectis quiſqꝫnobilitatis claritudīs appetitor eteos diceret fortunatos. ſi eos magis ad iniurias ꝙͣ ad honores ſelectos vide̓t.Nam illā īfirma turbā ip̄a ignobilitas texit.ne obrueret̉ obprobrijs. Ridemꝰ qͥdem cumeos videmꝰ figmētis hūanaꝝ oꝑīonū ꝑtitisint̓ ſe oꝑibus diſtributos. tanqͣꝫ munuſcularios vectigaliū ꝯductores. vl̓ tanqͣꝫ opificesin vico argētario: vbi vnū vaſculū vt p̄fc̄mexeat multos artifices trāſit ab vno perfecto ꝑfici poſſꝫ. Sꝫ alit̓ putatū eſt oꝑantiū multitudī ꝯſulendū. niſi vt ſingulas artisꝑtes cito ac facile diſcerēt ſinguli. ne om̄s inarte vna tarde ac difficile cogerent̉ eſſe ꝑfecti. Verūtn̄ vix qͥſquā reꝑit̉ deoꝝ ſelectorum aliquo crimīe fama traxit infameꝫ. vixaūt ſelectoꝝ qͥſpiam in ſe notā ꝯtumielieinſignis accepit. Illi ad iſtoꝝ huīlia oꝑa deſcenderūt. Iſti in illoꝝ ſublimia crīa venerunt. De iano qͥdem mihi facile qͥc qua occurrit qd̓ ad ꝓbrū ꝑtineat fortaſſe tal̓ fue̓itvt innocētius vixerit. a facinoribꝰ flagicijſqꝫ remotiꝰ. Saturnū fugiente benignꝰ excepit. hoſpite ꝑtitꝰ eſt regͣnū vt etiaꝫ ciuitates ſingulas ꝯdent iſte ianiculū. ille ſaturniā.Sed iſti in cultu deoꝝ oīs dedecoris appetitores. cꝰ vita minꝰ turpe inuener̄t. in ſimulacri mōſtruoſa deformitate turparūt. nūc euꝫbifrontē. nūc etiā qͣdrifontē tāqͣꝫ geminū facientes. An forte voluerūt vt qm̄ pl̓imi dij ſelecti erubeſcēda ꝑpetrādo amiſerat frōte. qͣnto innocētiore ēt. tāto frōtoſior appare̓t.Ca. vEd ip̄oꝝ potiꝰ īterp̄tatōes phificaſaudiamꝰ. qͥbus turpitudine miſerrimi erroris velut altioris doctrine ſpēcie colorare conāt̉. Primū eas interp̄tatōes ſic varro ꝯmēdat vt dicat antiqͦs ſimulacra deoruꝫet inſignia ornatuſqꝫ finxiſſe. ocul̓ aīaduertiſſent hij adiſſent doctrine miſteria. poſſent aīam mūdi ac ꝑtes eiꝰ id eſt deos verosaīo vide̓. quoꝝ ſimulacra ſpē hoīs fecerunthoc vide̓ ſecutos. animꝰ mortaliū ē ī corpore hūano ſimilimꝰ eſt īmortal̓ animi. tāqͣmſi vaſa ponerent̉ notādoꝝ deoꝝ in liberiede enofoꝝ ſiſteret̉ quo ſignificat̉ vinuꝫ idqd̓ ꝯtinet id qd̓ ꝯtinet̉. ita ſimulacrū qd̓ for hr̄et hūanā ſignificari aīam rōnalē. eovelut vaſe nat̉a ſoleat iſta ꝯtineri. cꝰ nat̉e deum volūt eſſe vel deos. Hec ſūt miſteria doctrine iſte vir doctiſſimꝰ penetrau̓at. vn̄ in lucem iſtā ꝓferrꝫ. Sed o acutiſſime. num iniſtis doctrinē miſterijs illā prudētiā ꝑdidiſtiqua tibi ſobrie viſū eſt hij pͥmū ppl̓iſ ſimulacra ꝯſtituerūt: mētudepſerūt ciuibꝰ ſuiſet errorē addiderūt. caſtiuſqꝫ deos ſine ſimulacris vete̓s obſeruaſſe romanos. Hij enī tibifuerunt auctores. vt hec ꝯtra poſteriores romanos dice̓ aude̓s. Nam ſi illi antiqͥſſimi ſimulacra coluiſſent. fortaſſis totū iſtum ſenſūde ſimulacris ꝯſtituēdis int̓emiſſent. Veꝝtimoris ſilentia p̄meres. et in huiuſcemodinicioſis vaniſqꝫ figinētis miſteria iſta doctrine loquaciꝰ elatiꝰ p̄dicares. Aīa tn̄ tua tamdocta ingenioſa. vbi te multū dolemꝰ. hecmiſteria doctrine ad deū ſūmū. id eſt a quo facta quo facta eſt. nec cꝰ portio. ſꝫ cꝰ ꝯditio eſt. nec qui eſt oīm aīa. ſꝫ fecit oēm aīaꝫquo ſolo illuſtrāte aīa fit bt̄a ſi eius gr̄e fitingrata. nullo pot̓it ꝑuenire. Verum iſtamiſteria doctrine qͣlia ſint qͣntiqꝫ pedenda.ſequunt̉ on̄dēt. Fatet̉ interim vir iſte doctiſſimus. aīam mūdi ac ꝑtes eius eſſe veros deosVn̄ intelligit̉ tota eius theologia ip̄aꝫ ſcꝫnat̉alē cui pl̓imū tribuit. vſqꝫ ad aīe rōnalisnaturā ſe extēde̓ potuiſſe. De naturali ei pauciſſima p̄loquit̉ in libro iſto in quo videbimꝰvtꝝ int̓pretatōes phiſiologicaſ ad hāc naturale poſſit referre ciuilē quā de dijs ſelectiſvltima ſcp̓ſit. Qd̓ ſi potuerit. tota naturaliserit. Et qͥd opus erat. ab ea ciuilē tanta curadiſtinctōnis abiuge̓. Si aūt recto diſcrimīeſeꝑata eſt. qn̄ nec iſta vera eſt quē illi nat̉alisplacet. ꝑuenit em̄ vſqꝫ ad aīam vſqꝫ ad verum deū fecit aīam. quāto eſt abiectiorfalſior iſta ciuilis que maxime circa corporuꝫoccupatā eſt naturā. ſicut ip̄e int̓pretatōneseiꝰ ex qͥbus q̄dam neceſſaria cōmemorare meoꝑtet tata ab ipſis exqͥſite enucliate diligēti a demōſtrabūt. Ca. vj.Icit idē varro adhuc de naturalitheologia p̄loq̄ns. deuꝫ ſe arbitrarieſſe aīammūdi quē greci vocant coſmon. hūc ip̄m mūdū eſſe deū. ſꝫ ſicut hoīemſapiētē ſit ex corꝑe aīo. tn̄ ab aīo dici ſapientē. ita mūdū deū dici ab aīo. ſit ex aīoet corꝑe. Hoc vid̓r quoqͦ vnū ꝯfiteri deūſꝫ vt pl̓es etiā introducat adiūgit mūdū diuidi in duas ꝑtes celū et terrā. et celū bifariūin ethera aera; t̓ram vero in aquā humuꝫē qͥbus ſūmū ethera. ẜm aera. terciū ex aqͣinfimā t̓ram. quas oēs ꝑtes qͣtuor animarum plenas in ethere aere immortaliū: in aqͣet terrā mortaliū a ſūmo aūt circuitu celi vſqꝫ ad circulū lune. ethereas animas eſſe aſtraac ſtellas eos celeſtes deos intelligiſꝫ etiā videri inter lune vero girū nimboruꝫac ventoꝝ cacumina aerias eſſe animas. ſed