aliud etiā ip̄a fortuna niſi adueſam putandaeſt habuiſſe fortunā. Sibi ergo adu̓ſata eſt.q̄ alios nobis faciēs nobilitate nō ē ¶ Ca. iiij.Ratulet̉ aūt dijs iſtis ſelectis quiſqꝫnobilitatis ⁊ claritudīs appetitor eteos diceret fortunatos. ſi nō eos magis ad iniurias ꝙͣ ad honores ſelectos vide̓t.Nam illā īfirma turbā ip̄a ignobilitas texit.ne obrueret̉ obprobrijs. Ridemꝰ qͥdem cumeos videmꝰ figmētis hūanaꝝ oꝑīonū ꝑtitisint̓ ſe oꝑibus diſtributos. tanqͣꝫ munuſcularios vectigaliū ꝯductores. vl̓ tanqͣꝫ opificesin vico argētario: vbi vnū vaſculū vt p̄fc̄mexeat ꝑ multos artifices trāſit cū ab vno perfecto ꝑfici poſſꝫ. Sꝫ alit̓ nō putatū eſt oꝑantiū multitudī ꝯſulendū. niſi vt ſingulas artisꝑtes cito ac facile diſcerēt ſinguli. ne om̄s inarte vna tarde ac difficile cogerent̉ eſſe ꝑfecti. Verūtn̄ vix qͥſquā reꝑit̉ deoꝝ nō ſelectorum qͥ aliquo crimīe fama traxit infameꝫ. vixaūt ſelectoꝝ qͥſpiam qͥ nō in ſe notā ꝯtumielieinſignis accepit. Illi ad iſtoꝝ huīlia oꝑa deſcenderūt. Iſti in illoꝝ ſublimia crīa nō venerunt. De iano qͥdem nō mihi facile qͥc qua occurrit qd̓ ad ꝓbrū ꝑtineat ⁊ fortaſſe tal̓ fue̓itvt innocētius vixerit. ⁊ a facinoribꝰ flagicijſqꝫ remotiꝰ. Saturnū fugiente benignꝰ excepit. cū hoſpite ꝑtitꝰ eſt regͣnū vt etiaꝫ ciuitates ſingulas ꝯdent iſte ianiculū. ille ſaturniā.Sed iſti in cultu deoꝝ oīs dedecoris appetitores. cꝰ vita minꝰ turpe inuener̄t. eū in ſimulacri mōſtruoſa deformitate turparūt. nūc euꝫbifrontē. nūc etiā qͣdrifontē tāqͣꝫ geminū facientes. An forte voluerūt vt qm̄ pl̓imi dij ſelecti erubeſcēda ꝑpetrādo amiſerat frōte. qͣnto innocētiore ēt. tāto frōtoſior appare̓t.Ca. vEd ip̄oꝝ potiꝰ īterp̄tatōes phificaſaudiamꝰ. qͥbus turpitudine miſerrimi erroris velut altioris doctrine ſpēcie colorare conāt̉. Primū eas interp̄tatōes ſic varro ꝯmēdat vt dicat antiqͦs ſimulacra deoruꝫet inſignia ornatuſqꝫ finxiſſe. q̄ cū ocul̓ aīaduertiſſent hij qͥ adiſſent doctrine miſteria. poſſent aīam mūdi ac ꝑtes eiꝰ id eſt deos verosaīo vide̓. quoꝝ qͥ ſimulacra ſpē hoīs fecerunthoc vide̓ ſecutos. ꝙ animꝰ mortaliū qͥ ē ī corpore hūano ſimilimꝰ eſt īmortal̓ animi. tāqͣmſi vaſa ponerent̉ cā notādoꝝ deoꝝ ⁊ in liberiede enofoꝝ ſiſteret̉ quo ſignificat̉ vinuꝫ ꝑ idqd̓ ꝯtinet id qd̓ ꝯtinet̉. ita ꝑ ſimulacrū qd̓ formā hr̄et hūanā ſignificari aīam rōnalē. ꝙ eovelut vaſe nat̉a ſoleat iſta ꝯtineri. cꝰ nat̉e deum volūt eſſe vel deos. Hec ſūt miſteria doctrine q̄ iſte vir doctiſſimꝰ penetrau̓at. vn̄ in lucem iſtā ꝓferrꝫ. Sed o hō acutiſſime. num iniſtis doctrinē miſterijs illā prudētiā ꝑdidiſtiqua tibi ſobrie viſū eſt ꝙ hij qͥ pͥmū ppl̓iſ ſimulacra ꝯſtituerūt: ⁊ mētudepſerūt ciuibꝰ ſuiſet errorē addiderūt. caſtiuſqꝫ deos ſine ſimulacris vete̓s obſeruaſſe romanos. Hij enī tibifuerunt auctores. vt hec ꝯtra poſteriores romanos dice̓ aude̓s. Nam ⁊ ſi illi antiqͥſſimi ſimulacra coluiſſent. fortaſſis totū iſtum ſenſūde ſimulacris nō ꝯſtituēdis int̓emiſſent. Veꝝtimoris ſilentia p̄meres. et in huiuſcemodi ꝑnicioſis vaniſqꝫ figinētis miſteria iſta doctrine loquaciꝰ ⁊ elatiꝰ p̄dicares. Aīa tn̄ tua tamdocta ⁊ ingenioſa. vbi te multū dolemꝰ. ꝑ hecmiſteria doctrine ad deū ſūmū. id eſt a quo facta nō cū quo facta eſt. nec cꝰ portio. ſꝫ cꝰ ꝯditio eſt. nec qui eſt oīm aīa. ſꝫ qͥ fecit oēm aīaꝫquo ſolo illuſtrāte aīa fit bt̄a ſi eius gr̄e nō fitingrata. nullo mō pot̓it ꝑuenire. Verum iſtamiſteria doctrine qͣlia ſint qͣntiqꝫ pedenda. q̄ſequunt̉ on̄dēt. Fatet̉ interim vir iſte doctiſſimus. aīam mūdi ac ꝑtes eius eſſe veros deosVn̄ intelligit̉ tota eius theologia eā ip̄aꝫ ſcꝫnat̉alē cui pl̓imū tribuit. vſqꝫ ad aīe rōnalisnaturā ſe extēde̓ potuiſſe. De naturali ei pauciſſima p̄loquit̉ in libro iſto in quo videbimꝰvtꝝ ꝑ int̓pretatōes phiſiologicaſ ad hāc naturale poſſit referre ciuilē quā de dijs ſelectiſvltima ſcp̓ſit. Qd̓ ſi potuerit. tota naturaliserit. Et qͥd opus erat. ab ea ciuilē tanta curadiſtinctōnis abiuge̓. Si aūt recto diſcrimīeſeꝑata eſt. qn̄ nec iſta vera eſt quē illi nat̉alisplacet. ꝑuenit em̄ vſqꝫ ad aīam nō vſqꝫ ad verum deū qͥ fecit ⁊ aīam. quāto eſt abiectior ⁊falſior iſta ciuilis que maxime circa corporuꝫoccupatā eſt naturā. ſicut ip̄e int̓pretatōneseiꝰ ex qͥbus q̄dam neceſſaria cōmemorare meoꝑtet tata ab ipſis exqͥſite ⁊ enucliate diligēti a demōſtrabūt.¶ Ca. vj.Icit gͦ idē varro adhuc de naturalitheologia p̄loq̄ns. deuꝫ ſe arbitrarieſſe aīammūdi quē greci vocant coſmon. ⁊ hūc ip̄m mūdū eſſe deū. ſꝫ ſicut hoīemſapiētē cū ſit ex corꝑe ⁊ aīo. tn̄ ab aīo dici ſapientē. ita mūdū deū dici ab aīo. cū ſit ex aīoet corꝑe. Hoc vid̓r quoqͦ mō vnū ꝯfiteri deūſꝫ vt pl̓es etiā introducat adiūgit mūdū diuidi in duas ꝑtes celū et terrā. et celū bifariūin ethera ⁊ aera; t̓ram vero in aquā ⁊ humuꝫē qͥbus ſūmū eē ethera. ẜm aera. terciū ex aqͣinfimā t̓ram. quas oēs ꝑtes qͣtuor animarumeē plenas in ethere ⁊ aere immortaliū: in aqͣet terrā mortaliū a ſūmo aūt circuitu celi vſqꝫ ad circulū lune. ethereas animas eſſe aſtraac ſtellas eos celeſtes deos nō mō intelligi eēſꝫ etiā videri inter lune vero girū ⁊ nimboruꝫac ventoꝝ cacumina aerias eſſe animas. ſed
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten