nu̓ari atqꝫ verſari negare nō pn̄t Neſcimusq̓d agāt ſꝫ ſcimꝰ ꝑ quales agat. Nouimꝰ aūtqͥd agat̉ in ſcena quo nunꝙͣ vel in choro meretricū abſciſus aut mollis intrauit: ⁊ tn̄ et̄ ip̄aturpes ⁊ infames agūt. Neqꝫ em̄ ab honeſtisagidebuerūt: Que ſūt gͦ illa ſacra q̓bꝰ agendis tales elegit ſcitas qͣleſ nec timelica ī ſe admiſit obſcenitas.¶ Ca. vnijTem̄ hn̄t iſta phiſiologicas quaſdāAtatōes. qͣſi vero nos in hac diſputatiſic̄ aiūt id eſt naturaliū rōnū interp̄one phiſiologiā q̄ramꝰ et nō theologia. id ērōem. nō nature ſꝫ dei. Quāuis em̄ qͥ verꝰ deꝰeſt nō opīone ſꝫ nat̉a deꝰ ſit. nō tn̄ oīs naturadeꝰ eſt. qꝛ ⁊ hoīs et pecoris et arboris et lapidis vtiqꝫ natura eſt quoꝝ nͥleſt deꝰ Si autēinterp̄tatōnis hꝰ qn̄ agit̉ de ſacris nr̄is deuꝫcaput eſt certe ꝙ mr̄ deuꝫ terra eſt. qͥd vltraq̄rimꝰ. qͥd cet̓a ꝑſcrutamur. Quid euidētiusſuffragat̉ eis. qͥ dicūt oēs iſtos deos homīesfuiſſe. Sic em̄ ſūt terrigene. ſic eis mr̄ eſt t̓raIn vera aūt theologia opꝰ dei eſt terra nonmr̄. Verūtn̄ quoquomō ſacra eius interp̄tet̉⁊ referat ad rerū natura. viros muliebria pati nō eſt ẜm natura. ſꝫ ꝯtra natura. Hic morbus. hoc crime. hoc dedicꝰ int̓ illa ſacra ꝓfeſſione. qd̓ in vicioſis hoīm moribꝰ vix hꝫ intertormēta ꝯfeſſionē. Deinde ſi iſta ſacra q̄ ſcēnicis turpitudībꝰ ꝯuincunt̉ eē fediora. hincexcuſant̉ atqꝫ purgant̉ ꝙ hn̄t interp̄tatōesſuas qͥbꝫ on̄dant̉ reꝝ ſignificare natura. curnō etiā poetica ſil̓iter excuſent̉ atqꝫ purgent̉Nulta em̄ ⁊ ipſi ad eūdē modū interp̄tati ſūtvſqꝫ ad eo vt qd̓ ab eis īmaniſſimū ⁊ infādiſſimū d̓r. ſaturnū ſuos filios deuoraſſe. ita nōnuſli interp̄tent̉ ꝙ lōginqͥtas tꝑis q̄ ſaturni noīeſignificat̉ qͥc qͥd gignit ip̄a ꝯſumat. vel ſic̄ idēopinat̉ varro ꝙ ꝑtineat ſaturnꝰ ad ſemīa q̄ īterraꝫ de qͣ oriunt̉ iteꝝ recidūt. itēqꝫ alij aliomō et ſil̓iter cet̓a. Et tn̄ theologia fabuloſad̓r. et cū oībus hūiuſcemodi interp̄tatōnibuſuis rep̄hēdit̉. abijcit̉. īprobat̉. nec ſolū a naturali q̄ ph̓oꝝ eſt. verū etiā ab iſta ciuili de qͣagimus q̄ ad vrbes ppl̓oſqꝫ aſſerit̉ ꝑtine̓. eo ꝙdedijs indigna ꝯfinxerit. merito repudiādādiſcernit̉. eo nimiꝝ ꝯſilio vt qm̄ acutiſſimi homines atqꝫ doctiſſimi a qͥbus iſta ꝯſcpͥta ſūt.ambas īprobādas intelligebat. ⁊ illam ſcꝫ fabuloſam ⁊ iſtā ciuilē. illā vero audebant īprobare hac nō audebat. illā culpāda ꝓpoſuerūthāc eius ſil̓em ꝯꝑanda expoſuerūt. nō vt hecp̄ illa tenēda eligeret̉. ſꝫ vt cū illa reſpuendaintellige̓tur. atqꝫ ita ſine ꝑiculo eoꝝ qͥ ciuilētheologiā rep̄hende̓ metuebat. vtraqꝫ ꝯtepta ea quā naturale vocat apd̓ meliores aīosinueniret locū Nā et ciuilis et fabuloſa ambefabuloſe ſūt ambeqꝫ ciuiles. ambas inuenietfabuloſas qͥ vanitates ⁊ obſcenitates ābaꝝprudent̓ inſpexerit: ābas ciuiles. qͥ ſcenicosludos ꝑtinentes ad fabuloſam in deoꝝ ciuilium feſtiuitatibꝰ ⁊ in vrbiū dīnis rebꝰ adu̓terit. Quo igit̉ vite et̓ne dade ptās cuiꝙͣ deorum iſtoꝝ tribuit̉. qͦs ſua ſimulacra ⁊ ſacͣ cōuincūt dijs fabuloſis aꝑtiſſime reprobatis eſſe ſimilimos formis. etatibꝰ. ſexu. hitu. coniugijs. gn̓atōnibꝰ. ritibꝰ. In q̓bꝰ oībꝰ a̓ hoīesfuiſſe intelligunt̉. et ꝓ vniuſcuiuſqꝫ vita velmorte ſacra eis ⁊ ſolēnia ꝯſtituta. hūc errorēinſinuātibꝰ firmatibuſqꝫ demonibꝫ. a̓c̓te exqͣlibet occaſiōe īmūdiſſimi ſpūs fallēdis hūanis mentibus irrepſiſſeCa. ix.Vid ip̄a numinū officia vilit̓ minutatimqꝫ ꝯſciſa ꝓpt̓ qd̓ eis dicūt ꝓ vniuſcuiuſqꝫ ꝓp̓o mune̓ ſupplicari oꝑtereVn̄ nō qͥdē oīa ſꝫ multa iā diximꝰ. Nōne ſcurrilitati mimice. qͣꝫ dīne ꝯſonat dignitati. Siduas qͥſquā nutrices adhibet infanti. quarūvnanͥl niſieſca. altera nͥl niſi potū daret ſicutiſti ad hoc duas adhibuerūt deas educam ⁊potina nepe deſipe̓. et aliqͥd mimo ſil̓e in ſuadomo age̓ vide̓tur. Libeꝝ a liberamēto appellatū volūt ꝙ mares in coeūdo ꝑ eiꝰ bn̄ficiumemiſſis ſeībus liberent̉. hoc idē in feīs age̓ liberam quā etiā venerē putāt. ꝙ ⁊ ip̄am ꝑhibeant ſeia emittē. ⁊ ob hec libero eadē virilē corporis ꝑtē in tēplo poni. feminea libere. Ad hͨaddūt mulie̓s attributas libero ⁊ vinū. ꝓpterlibidine ꝯcitadā. Sic bachanalia ſūma celebrant̉ inſania. Vbi varro ip̄e ꝯfitet̉ a bachantibus talia fieri nō potuiſſe. niſi mēte cōmotaHec tn̄ poſtea ſenatui diſplicuerūt ſaniori. ⁊ea iuſſit auferri. Saltē h̓ tādē forſita ſenſer̄t.qͥd īmūdi ſpūs dū ꝓdijs habent̉. in hoīm metibus poſſint. Hec certe nō fieret in theatrisLudūt qͥppe ibi nō fuciūt qͣmuis deos habereqͥ etiā ludis talibꝰ delectent̉ ſil̓e ſit furoris. qͣle aūt illud eſt ꝙ cū religioſū a ſuꝑſtitioſo eadiſtinctōe diſcernat vt a ſuꝑſtitioſo dicat timeri deos. a religioſo aūt tm̄ vereri vt paretes. nō vt hoſtes timeri. atqꝫ omēs ita bonosdicat. vt facilius ſic eos nocētibꝰ ꝑcere ꝙͣ ledere quēqua innocēte. Tn̄ mulieri fete pꝰ ꝑtum tres deos cuſtodes ꝯmemorat adhiberi.ne ſiluanꝰ deus ꝑ noctē ingrediat̉ et vexet.eorūqꝫ cuſtodū ſignificādoꝝ cā tres hoīesnocte circūirelimina domus. et pͥmo limē ſecuri ferire. poſtea pilo. tercio deuertē ſcopiſvt hijs datis culture ſignis deꝰ ſiluanus ꝓhibeatur intrare. ꝙ neqꝫ arbores cedunt̉ ac putant̉ ſine ferro neqꝫ farcōficit̉ ſine pilo. neqꝫfruges coaceruant̉ ſine ſcopis. Ab hijs autētribꝰ rebus tres nūcupatos deos. ī tercidonā
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten