a ſecuris interciſiōe. pilunū a pilo diuertā abſcopis. qͥbus dijs cuſtodibus ꝯtra vim dei ſiluani fete ꝯſeruarent̉ ita ꝯtra dei nocētis ſeuitiam nō vale̓t cuſtodia bonoꝝ niſi pl̓es eſſentaduerſus vnū. eiqꝫ aſꝑſo horrēdo in cultu vtpote ſilueſtri. ſignis culture tāq̄ꝫ ꝯtrarijs r̓pugnarēt. Itane iſta eſt innocētia deoꝝ iſta ꝯcordia. Heccine ſunt numīa ſalubria vrbiummagis ludendaqͣꝫ ludibria theatroꝝ. Cummas et feīa ꝯiungunt̉ adhibet̉ deꝰ iugitanusſit hoc ferendū. Sꝫ domū eſt ducēdā q̄ nubitadhibet̉ et deꝰ domiducꝰ. Vt in domo ſit adhibetur deꝰ domitiꝰ. Vt maneat cū viro. additur dea maturna. Quid vltra q̄rit̉. Parcatur hūane verecūdie. ꝑagat cet̓a ꝯcupīa carnis et ſanguis. ꝓcurato ſec̓to pudoris. Quidſmplet̉ cubiculū turba numinū qn̄ ⁊ paranimphi inde diſcedūt. Et ad hoc īple t̉ nō vt eoꝝpn̄tia cogitatamaior ſit cura pudicicie. ſꝫ vtfeīe ſexu infirme nouitate pauide. ill̓ cooꝑantibus ſine vlla difficultate virginitas auferatur Adeſt em̄ dea virginiēſis ⁊ deꝰ pr̄ ſb̓igꝰet deamr̄ p̄ma. et dea partundā ⁊ venꝰ. ⁊ papus. Quid eſt hͦ. Si oīno laborante ī illo oꝑevirū ab dijs adiuuare oꝑtebat nō ſuffice̓t aliq̓s vnus aūt aliqͣ vna. Nunqͥd venꝰ ſolo paꝝeſſet. q̄ ad hoc etiā d̓r nūcupata ꝙ ſine eius vifeīa virgo eē nōdeſinat. Si eſt vlla frōs ī horbus q̄ nō eſt in numībꝰ. nonne cū ꝯiugati credunt tot deos vtriuſqꝫ ſexꝰ eſſe pn̄tes. ⁊ huicoꝑi inſtātes ita pudore afficiunt̉. vt ⁊ ille minus moueat̉. et illa plus reluctetur Et certe ſiadeſt virginiēſis dea vt virgini zona ſoluat̉ſi ad eſt deꝰ ſubigus vt viro ſubigat̉. ſi ad eſtdea p̄ma vt ſubacta ne ſe ꝯmoueat compͥmat̉dea partūda ibi qd̓ fac̄. Erubeſcat. eat forasagat aliq̓d ⁊ maritꝰ. Valde inhoneſtū eſt utqd̓ vocat̉ illa. impleat qͥſꝙͣ niſi ille. Sꝫ forteiō tolerat̉. qꝛ dea d̓r eſſe nō deꝰ. Nā ſi maſculus crede̓tur. et partūdus vocaret̉. mag̓ contra eū ꝓ vxoris pudicicia poſce̓t maritꝰ auxilium. qͣꝫ feta ꝯtra filuanū. Sꝫ qͥd hͦ dica cumibi ſit et p̓apus nimiꝰ maſculus. ſuꝑ cꝰ īmaniſſimū et turpiſſimū faſcinū ſede̓ noua nupta iubebat̉. more honeſtiſſimo et religioſiſſimo matronaꝝ. Eat adhuc. et theologia ciuilē a theologia fabuloſa. vrbes a theatris tēplum abſcenis. ſacra pōtificū a carmībus poetaꝝ. velut res honeſtas a turpibꝫ. veraces a fallacibus. graues a leuibꝫ. ſerias aludicris. appetēdas a reſpuedis qua pn̄t qͣſiconent̉ ſubtilitate diſcerne̓. Intelligimꝰ qͥd agāt. qͥ illā thēatrica ⁊ fabuloſam theologia ab iſta ciuili pēdere nouerūt ⁊ ei de carmībꝰ poetaꝝ tanqͣmde ſpeculo reſultare. et iō iſta expoſita quamdānare nō audēt illā eiꝰ imagine liberius ar-guūt et rep̄hēdūt. vt qͥ cognoſcūt qͥd velint̓et hac ip̄am faciēcꝰ illa imago eſt deteſtēturquā tn̄ dij ipſi tāquā in eodē ſpeculo ſe int̓uētes ita diligūt. vt qͥ qualeſqꝫ ſint in vtͣqꝫ melius videant̉. Vn̄ etiā cultores ſuos t̓ribilibꝰimꝑijs ꝯpulerūt. vt īmūdiciā theologie fabuloſe ſibi dicaret in ſuis ſolenitatibꝫ ponerentin rebꝰ dīnis hr̄ent. atqꝫ ita ⁊ ſeip̄os īmūdiſſimos ſpūs manifeſtiꝰ eē docuerunt et hꝰ vrbane theologie velut electe et ꝓbate illā theatricā abiecta atqꝫ reprobatā mēbrū ꝑtēqꝫfecerūt. vt cū ſit vniu̓ſa turpis ⁊ fallaxatꝫ inſe ꝯtineat ꝯmētitios deos vna ꝑs eiꝰ ſit lite̓isſacerdotū. alt̓a in carmībꝰ poetaꝝ. Vtrū habeāt et alias ꝑtes. alias qō eſt. Nūc ꝓpt̓ diui.ſione varronis ⁊ vrbanā ⁊ theatrica theologia ad vnā ciuilē ꝑtine̓ ſatis vt opīor oſtēdi.Vn̄ qꝛ ſūt abe ſil̓is turpitudīs abſurditatis īdignitatis falſitatis. abſit a viris religioſisvt ſiue ab hac ſiue ab illa vita ſperetur ete̓naDeniqꝫ ⁊ ip̄e varro ꝯmemorare et enu̓are deos cepit a ꝯceptōe hoīs quoꝝ nu̓s exorſus ēaiano: eāqꝫ ſeriē ꝑduxit vſqꝫ ad decrepiti homīs mortē. et deos ad ip̄m hoīem ꝑtinentesclauſit ad neuiā deā q̄ in funeribꝰ ſenū catat̉De īde cepit alios deos on̄dere qͥ ꝑtinent n̄ad ip̄m hoīem. ſꝫ ad ea q̄ ſūt hoīs. ſicuti eſt victus atqꝫ veſtitꝰ et q̄cūqꝫ alia que huic viteſunt neceſſaria. on̄dēs in oībus qͥd ſit cuiuſqꝫmunꝰ et ꝓpt̓ qͥd cuiqꝫ dēat ſupplicari. in qͣ vniuerſa diligētia nullademōſtrauit vel nomīauit deꝰ. a qͥbus vita et̓na poſcēda ſit ꝓpt̓ qͣmvnā ꝓp̓e nos xp̄iani ſumꝰ. Quis gͦ vſqꝫ adeotardus ſit vt nō intelligat iſtū hoīem ciuileꝫtheologiā tā diligent̓ exponēdo et aperiēdoeāqꝫ illi fabuloſe indigne atqꝫ ꝓboſe ſimileꝫdemōſtrādo. atqꝫ ip̄am fabuloſam ꝑtem eſſehꝰ ſatis euident̓ docēdo nō niſi naturali quādicit ad ph̓os ꝑtinere in animis hominū moliri locū. vt ea ſubtilitate fabuloſam rep̄hendat. ciuilē vero rep̄hende̓ quidem nō audeatſꝫ ꝓdendo rep̄henſibilē oſtēdat. atqꝫ vtraqꝫita iudicio recte intelligentiū reprobata ſola naturalis remaneat eligēda de qua ſuo loco in adiutorio dei veri diligētiꝰ diſſerendū¶ Ca. x.Ibertas ſane q̄ huic defuit ne iſtā vrbanā theologia theatrice ſimilimaꝫCaꝑte ſicut illa rep̄hēde̓ audet. anneoſenece que nōnullis indicijs inuenimꝰ apl̓oꝝnr̄oꝝ claruiſſe tꝑibꝰ nō quidē ex toto veꝝ exaliqͣ ꝑte nō defuit. Aeffuit em̄ ſcribēti: viuentidefuit. Nam in eo libro quē ꝯtra ſuꝑſtitōnesꝯdidit. multo copioſiꝰ atqꝫ vehemētiꝰ reprehendit ip̄e ciuilē iſtā ⁊ vrbanā theologiā. qͣꝫvarro theatricāatqꝫ fabuloſam. Cum em̄ de