Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vt ea vulgū ſcrutari expediat. ſic abhorrētinqͥt. vt tn̄ ex vtroqꝫ gn̓e ad ciuiſes racōes aſſumpta ſint pauca. Quare erūt coīa cuꝫꝓp̓js vna ciuilibꝰ ſcribemꝰ. e qͥbꝰ maior ſocietas dꝫ eſſe nobis ph̓is ꝙͣ poetis.ergo nulla poetis. Et tn̄ alio loco dicit degn̓atōnibꝰ deoꝝ magis ad poetas ꝙͣ ad phificos fuiſſe ppl̓os inclinatos. Hic em̄dixit qͥdfieri deat ibi qͥd fiat. Phiſicos dixit vtilitatis ſcpͥſiſſe poetas delectatōnis. Ac ea a poetis ꝯſcripta ppl̓i ſeqͥ dn̄t. crimia ſūtdeoꝝ. tn̄ delectāt ppl̓os deos. Delectationis em̄ ſic̄ dicit ſcribūt poete vtilitatis. ea tn̄ ſcribūt dij expetāt. ppl̓i exhibeantCa. vij. Euocat̉ igit̉ ad theologiā ciuilē theologia fabuloſa. theatrica. ſcenica īdignitatis turpitudīs plena. et tota quemerito culpāda reſpuēda iudicat̉. ꝑs huiuſeſt colēda obſeruāda ceſet̉. ſane ꝑs incongrua ſic̄ on̄dere inſtitui. ea ab vniue̓ſocorꝑe aliena īportune illi ꝯnexa atqꝫ ſuſpenſaſit. ſꝫ oīno ꝯſona tāqͣꝫ eiuſdē corꝑis mēbruꝫꝯueniētiſſime cōpulata. Quid em̄ aliud oſtendunt illa ſimulacra. forme. etates. ſexꝰ. habitus d̓oꝝ. Nunqͥd barbatū ioue. imberbē mercuriū poete hn̄t. pōtifices hn̄t. Nunqͥd p̓apominii. etiā ſacerdotes enormia pudedafecerūt. An alit̓ ſtat adorādus in locis ſacrisqͣꝫ ꝓcedit ridēdus in theatris. Num ſaturnꝰſenex apollo ephebꝰ ita ꝑſone ſūt hiſtrionuꝫvt ſint ſtatue delubroꝝ. Cur furculus quiforibꝰ p̄eſt et limētinꝰ limī dij ſunt maſculiatqꝫ int̓ hos cardea feīa eſt cardine ſeruatNōne iſta in reꝝ dīnarū libris reꝑiunt̉. graues poete ſuis carmībꝰ indigna duxer̄t.qͥd dyana theatrica portat arma. et vrbanaſimpl̓r virgo eſt. Nūquid ſcenicus appollo cithariſta eſt ab hac arte delphicꝰ vacat. Sꝫhec honeſtiora ſūt in ꝯꝑatōe turpioꝝ. Quidde ip̄o ioue ſenſerūt. eius nutricē in capitolio poſuerūt. Nōne adteſtati ſūt euemero.oēs tales deos fabuloſa garrulitate ſꝫ hiſtorica diligētia hoīes fuiſſe mortaleſqꝫ conſcripſit. Epulones etiā deos paraſitos iouisad eiꝰ mēſam ꝯſtituerūt qͥd aliud qͣꝫ mimica ſacra voluerūt. Na paraſitos iouis adꝯuiuiū eiꝰ adhibitos ſimimꝰ dixiſſꝫ vtiqꝫ riſūq̄ſiſſe vide̓tur. Varro dixit. irride̓t deos. ſꝫ ꝯmēdaret hoc dixit. Dīnarū hūarum reꝝ libri ſcp̓ſiſſe teſtant̉. nec vbi ludos ſcenicos exponebat. ſꝫ vbi capitolina iura pādebat. Deniqꝫ a talibꝰ vincit̉ fatet̉. ſicut forma hūanadeos fecerūt. ita delectarieos hūanis voluptatibꝰ credidiſſe. em̄maligni ſpūs ſuo negocio defuerunt. ut hasnoxias opīones hūanaꝝ mētiū ſudificatōnefirmarēt. Vn̄ etiā illud eſt. hercul̓ edituusocioſus atqꝫ feriatꝰ luſit teſſeris ſecū vtraqꝫmanu alternate in vna ꝯſtituēs herculē. in altera ſeip̄m. ſub ea ꝯditōe ut ſi ip̄e viciſſꝫ de ſtipendio tēpli ſibi cenaꝑarēt. amicāqꝫ ꝯduce̓tſi aūt victoria hercul̓ fie̓t idē pecunia ſuavoluptati herculis exhibe̓t. Deinde a ſeipſo tāqͣꝫ ab hercule victꝰ eſſꝫ debitā cenā nobiliſſimā meretricē laurētinā deo herculi dedit. At illa dormiſſet in tēplo vidit in ſomnis herculē ſibi ꝯmixtū ſibiqꝫ dixiſſe indediſcedes cui pͥmū iuueniobuia fiēt apud illūeſſet inuetura mercēde. qua ſibi crede̓ debe̓tab hercule ꝑſoluta. Ac ſic abeūti pͥmꝰ iuuenis ditiſſimꝰ tharutiꝰ occurriſſꝫ. eaqꝫ dilc̄amſecū diutiꝰ habuiſſꝫ. illa he̓de r̓licta defūctꝰ ēQue ampliſſima adepta pecuniā ne dine mercedi videtur ingrata. qd̓ acceptiſſimuꝫ putauit numībꝰ. ppl̓m romanū etiā ip̄a ſcpͥſit herede. atqꝫ illa ꝯꝑente inuētū eſt teſtam̄tūqͥbus meritis ea ferūt etiā honores meruiſſedīnos. Hec ſi poete fingeret. ſimimi agerētad fabuloſam theologiam dicerent̉ ꝓculdubio ꝑtinere. et a ciuil̓ theologie dignitate ſeparāda iudicarent̉. vero hec dedecorapoetaꝝ ſꝫ ppl̓oꝝ mimoꝝ ſꝫ ſacroꝝ. theatroꝝ ſꝫ tēplorū: id eſt fabuloſe ſed ciuiliſtheologie a tato auctore ꝓdunt̉ fruſtra hiſtriones ludicris artibꝰ fingūt deoꝝ tātaeſt turpitudineꝫ. ſꝫ plane fruſtra ſacerdotesvel ſacris ritibꝫ conant̉ͣ finge̓. deorū nulla ēhoneſtate. Sacra ſūt iunonis hec in eiꝰ dilecta inſula ſamo celebrant̉ ubi nuptū data ēioui. Sacra ſūt cereris. vbi aplutōne raptaꝓſerpina q̄rit̉. Sacra ſūt veneris vbi amatꝰeiꝰ adon aprino dente extinctū. iuuenis formoſiſſimꝰ plāgit̉. Sacra ſūt matris deoꝝ vbiatijs pulcer adoleſces ab ea dilectꝰ et muliebri zelo abſciſus etiā hoīm abſciſorū qͦs galos vocat infelicitate deplorat̉. Hec cum deformiora ſint ſcenica feditate. qͥd eſt fabuloſa de dijs figmēta poetarū ad theatruꝫvicꝫ ꝑtinētiā velut ſecernere nituntur a ciuili.theologia quādā vrbē ꝑtinere volunt qͣſi abhoneſtis et dignis indigna et turpia. Itaqꝫpotiꝰ eſt. vn̄ gr̄e debeant̉ hiſtriōibꝰ oculishoīm peꝑcerūt. nec oīa ſpectacula nudauer̄t ſacrarū ediū ꝑietibꝰ occultabant̉ Quid deſacris eorū boni ſentiēdū eſt tenebris operiunt̉. ta ſint deteſtabilia ꝓferunt̉ ī lucēEt certe qͥd ī occulto agāt. abſciſos molles ipſi viderint. eoſdē tn̄ hoīes infeliciter acturpit eneruatos atqꝫ corruptos. occuſtaremīme potuerūt. Perſuadeat cui pn̄t ſe aliq̓dſanctu tales age̓ homīes. quos int̓ ſcā ſua