ac naturā immortaliū ficta ſūt qꝛ nō modo inhominē ſꝫ etiā in ꝯtemptiſſimū hoīem caderepoſſunt. nō ſolū ferūt ſꝫ etiā libēter audiuntneqꝫ id tm̄. ſꝫ dijs qͦꝫ ipſis hec placere. ⁊ per hͨeos placādos eēdecernūt. Dixerit aliqͥs. hecduo gn̓a mithicō ⁊ phiſicon. id eſt fabuloſuꝫatqꝫ nat̉ale decernamꝰ ab hͦ ciuili de qͦ nūc agit̉. Vn̄ illa ⁊ ip̄e decernit. Iāqꝫ ip̄m ciuile videamꝰ qͣlit̓ explicet. Video qͥdē curdēat diſcerni fabuloſū. qꝛ falſū. qꝛ turpe. qꝛ indignuꝫeſt. Naturale aūt a ciuili velle diſcerne̓. qͥd ealiud ꝙͣ etiā ip̄m ciuile fateri eē mendoſū. Vi noem̄ illud naturale eſt. qd̓ hꝫ rep̄hēſionis vt excludat̉. Si aūt hͦ qd̓ ciuile d̓r naturale nō eſtqͥd hꝫ meriti vt admittat̉. Hec nēpe illa cā e.qͣre priꝰ ſcpͥſerit de rebꝫ hūanis. poſteriꝰ dedīnis. qm̄ in dīnis rebꝰ nō natura deoꝝ ſꝫ hominū inſtituta ſecutꝰ eſt. Intueamur ſane etciuilē theologiā. Terciū genꝰ eſt inqͥt qd̓ ī vrbibus ciues maxime ſac̓dotes noſſe atqꝫ miniſtrare dn̄t. in quo eſt ꝙ deos publice ſacra acſacrificicole̓ ac face̓ quēqꝫ par ſit. Adhuc qd̓ſeqͥt̉ attedamꝰ. Prima inqͥt theologia maxime accōmodata eſt ad theatra. ſcd̓a ad mūdū. tercia ad vrbē. Quis n̄ videat cui palmaꝫdederit. Vtiqꝫ ſcd̓e quā ſupͣdixit eē ph̓orumHāc eī ꝑtine̓ teſtat̉ ad mūdū quo iſti nͥl eē excellentiꝰ opinant̉ in rebꝰ. duas vero illas theologias pͥmā ⁊ terciā theatri ſcꝫ atqꝫ vrb̓ diſtinxit aciūxit. videmꝰ em̄ nō ꝯtinuo qd̓ eſtvrbis ꝑtine̓ poſſe ⁊ ad mūdū. ꝙͣuis vrbem eſſevideamꝰ in mūdo. Fieri em̄ pōt vt in vrbe ẜmfalſas opīones ea colant̉ et ea credant̉. qͦrumī mūdo vel extra mūdū natura ſit nuſꝙͣ. Theatrū vero vbi eſt. niſi in vrbe. Quis theatruꝫinſtituit niſi ciuitas. Propt̓ qͥd inſtituit. nͥ ꝓpt̓ludos ſcenicos. Vbi ſūt ludi ſcenici. niſi in rebus dīnis de qͥbꝰ hij libri tata ſolertia cōſcribunt̉¶ Ca. vj.Marce varro cū ſis hō oīꝫ acutiſſimꝰet ſine vlla dubitatōe doctiſſimꝰ ſedtn̄ hō nō deꝰ nec ſpū dei ad vidēda ⁊ ānūciādadīna. in veritatē libertateqꝫ ſubuectꝰ. cernis qͥdē qͣꝫ ſint res dīne ab hūanis nugis atqꝫmēdacijs dirimēde. ſꝫ vicioſiſſimas ppl̓oꝝ opiniones ⁊ ꝯſuetudines in ſuꝑſtitōibꝰ publicisvereris offende̓. qͣs ab deoꝝ nat̉a aberrareul̓taliū qͣles in hꝰ mūdi elemētis humani animiſuſpicat̉ infirmitas. ⁊ ſentis ip̄e cū eas vſqꝫqͣqꝫ ꝯſideras. ⁊ oīs vr̄a fr̄atura circūſonat. qd̓h̓ agit hūanū qͣꝫuis excellētiſſimū ingeniumQuid tibi hūana licet multiplex ingenſqꝫ doctrina in hijs anguſtijs ſuffragat̉ Naturaleſdeos colere cupis: ciuiſes cogeris. Inueniſtialios fabuloſos in quos liberiꝰ qd̓ ſentis. euomas: vn̄ ⁊ iſtos ciuiles velis noliſue ꝑfundasDicis qͥppe fabuloſos accomodatos eſſe adtheatꝝ. naturales ad mūdū. ciuiles ad vrbeꝫcū mundꝰ opꝰ ſit dīnū. vrbes vero ⁊ theatraoꝑa ſint hoīm. nec alijdij derideant̉ in theatrisqͣꝫ qͥ adorant̉ in tēplis. nec alijs ludos exhibeatis qͣꝫ qͥbus victimas īmolatis Quantoliberiꝰ ſubtiliuſqꝫ iſta diuideres dicēs. alioseſſe deos naturales. alios ab hoībꝰ inſtitutoſſꝫ de inſtitutis aliud hr̄e lr̄as poetaꝝ alid̓ ſacerdotū. vtraſqꝫ tn̄ ita eſſe int̓ ſe amicas ꝯſortio falſitatis vt grate ſint vtreqꝫ demonibuſqͥbus doctrina inimica eſt veritatis. Sequeſtrata igit̉ paululū theologia quā nat̉alē vocant de qͣ poſtea diſſerendū eſt placetne tandem vitā et̓nam peti a̓ ſꝑare ab dijs poeticistheatricis. ludicris. ſcenicis. Abſit Immo vero autat deꝰ verꝰ tā īmanem ſacrilegāqꝫ dementiā. Quid. Ab eis dijs qͥbꝰ hec placet etqͦs hec placāt cū eoꝝ illic crimīa freq̄ntēturvita et̓na poſcēda eſt. Nemo vt arbitror vſqꝫ ad tātū p̄cipuū furioſiſſime īpietatis inſanit. Nec fabuloſa igit̉ nec ciuili theologia iēpiternā qͥſqꝫ adipiſcit̉ vitā. Illa eniꝫ de dijsturpia fingēdo ſemīat. hec fauēdo metit. Illa mēdaciaſpargit. hec colligit. Illa res diuinas falẜ crībꝰ īſectat̉. hͨ eoꝝ criminū ludosin diuinis rebꝰ amplectit̉. Illa de dijs nephāda figmēta hoīm carmībꝰ ꝑſonat. hͨ ea deoꝝip̄oꝝ feſtiuitatibꝰ ꝯſecrat. Facinora ⁊ flagicia numinū illa cantat. hec amat. Illa ꝓdit a̓fingit. hec aūt a̓ atteſtat̉ veris. a̓ oblectat̉ etfalſis. Ambe turpes. abe dānabiles. Sꝫ illa q̄theatrica eſt. publicā turpitudinē ꝓfitetur.iſta q̄ vrbana ē illiꝰ turpitudine ornat̉. Hinccine vita et̓na ſꝑabit̉. vn̄ iſta breuis tꝑaliſqꝫpolluit̉. An ꝟo vitā polluit ꝯſortiū nefarioꝝhoīm. ſi ſe inſerāt affectōnibꝰ ⁊ aſſenſionibꝰnr̄is. ⁊ vitā nō polluit ſocietas demonū qͥ colunt̉ criminibꝰ ſuis ſi veris qͣꝫ mali. ſi falſis qͣꝫmale. Hec cū dicimꝰ videri fortaſſe cuipiamnimis haꝝ reꝝ ignaro pōt. ea ſola de dijs tālibꝰ maieſtati indignad̓ine ⁊ ridicula d̓teſtabilia celebrari. q̄poeticis cantant̉ carminibꝰ⁊ ludis ſcenicis actitant̉. ſacra vero illa q̄ nonhiſtriones ſꝫ ſacerdotes agūt ab omni eē dedecore purgata ⁊ aliena. Hoc ſi ita eēt nūqͣꝫtheatricas turpitudines in eoꝝ honorē qͥſqͣꝫ celebrādas eē cēſeret. nunqͣꝫ eas ipſi dij p̄ciꝑent ſibimet exhiberi Sꝫ iōnͥl pudet ad obſequiū deorū talia gere̓ in theatriſ. qꝛ ſimiliagerunt̉ in tēplis. Deniqꝫ ꝯmemoratꝰ auctorcū ciuilē theologiā a fabuloſa ⁊ naturali t̓ciam quādā ſui gnis diſtingue̓ conaret̉ magiseā ex vtraqꝫ tꝑatāqͣꝫ ab vtraqꝫ ſeꝑatam intelligi voluit; Ait em̄. ea q̄ ſcribūt poete minus eē qͣꝫ vt ppl̓i ſeqͥ dēant. q̄ aūt ph̓i pluſqͣꝫ
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten