Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ac naturā immortaliū ficta ſūt qꝛ modo inhominē ſꝫ etiā in ꝯtemptiſſimū hoīem caderepoſſunt. ſolū ferūt ſꝫ etiā libēter audiuntneqꝫ id tm̄. ſꝫ dijs qͦꝫ ipſis hec placere. pereos placādos eēdecernūt. Dixerit aliqͥs. hecduo gn̓a mithicō phiſicon. id eſt fabuloſuꝫatqꝫ nat̉ale decernamꝰ ab ciuili de nūc agit̉. Vn̄ illa ip̄e decernit. Iāqꝫ ip̄m ciuile videamꝰ qͣlit̓ explicet. Video qͥdē curdēat diſcerni fabuloſū. qꝛ falſū. qꝛ turpe. qꝛ indignuꝫeſt. Naturale aūt a ciuili velle diſcerne̓. qͥd ealiud ꝙͣ etiā ip̄m ciuile fateri mendoſū. Vi noem̄ illud naturale eſt. qd̓ hꝫ rep̄hēſionis vt excludat̉. Si aūt qd̓ ciuile d̓r naturale eſtqͥd hꝫ meriti vt admittat̉. Hec nēpe illa e.qͣre priꝰ ſcpͥſerit de rebꝫ hūanis. poſteriꝰ dedīnis. qm̄ in dīnis rebꝰ natura deoꝝ ſꝫ hominū inſtituta ſecutꝰ eſt. Intueamur ſane etciuilē theologiā. Terciū genꝰ eſt inqͥt qd̓ ī vrbibus ciues maxime ſac̓dotes noſſe atqꝫ miniſtrare dn̄t. in quo eſt deos publice ſacra acſacrificicole̓ ac face̓ quēqꝫ par ſit. Adhuc qd̓ſeqͥt̉ attedamꝰ. Prima inqͥt theologia maxime accōmodata eſt ad theatra. ſcd̓a ad. tercia ad vrbē. Quis videat cui palmaꝫdederit. Vtiqꝫ ſcd̓e quā ſupͣdixit ph̓orumHāc ꝑtine̓ teſtat̉ ad mūdū quo iſti nͥl excellentiꝰ opinant̉ in rebꝰ. duas vero illas theologias pͥmā terciā theatri ſcꝫ atqꝫ vrb̓ diſtinxit aciūxit. videmꝰ em̄ ꝯtinuo qd̓ eſtvrbis ꝑtine̓ poſſe ad mūdū. ꝙͣuis vrbem eſſevideamꝰ in mūdo. Fieri em̄ pōt vt in vrbe ẜmfalſas opīones ea colant̉ et ea credant̉. qͦrumī mūdo vel extra mūdū natura ſit nuſꝙͣ. Theatrū vero vbi eſt. niſi in vrbe. Quis theatruꝫinſtituit niſi ciuitas. Propt̓ qͥd inſtituit. ꝓpt̓ludos ſcenicos. Vbi ſūt ludi ſcenici. niſi in rebus dīnis de qͥbꝰ hij libri tata ſolertia cōſcribunt̉ Ca. vj.Marce varro ſis oīꝫ acutiſſimꝰet ſine vlla dubitatōe doctiſſimꝰ ſedtn̄ deꝰ nec ſpū dei ad vidēda ānūciādadīna. in veritatē libertateqꝫ ſubuectꝰ. cernis qͥdē qͣꝫ ſint res dīne ab hūanis nugis atqꝫmēdacijs dirimēde. ſꝫ vicioſiſſimas ppl̓oꝝ opiniones ꝯſuetudines in ſuꝑſtitōibꝰ publicisvereris offende̓. qͣs ab deoꝝ nat̉a aberrareul̓taliū qͣles in hꝰ mūdi elemētis humani animiſuſpicat̉ infirmitas. ſentis ip̄e eas vſqꝫqͣqꝫ ꝯſideras. oīs vr̄a fr̄atura circūſonat. qd̓ agit hūanū qͣꝫuis excellētiſſimū ingeniumQuid tibi hūana licet multiplex ingenſqꝫ doctrina in hijs anguſtijs ſuffragat̉ Naturaleſdeos colere cupis: ciuiſes cogeris. Inueniſtialios fabuloſos in quos liberiꝰ qd̓ ſentis. euomas: vn̄ iſtos ciuiles velis noliſue ꝑfundasDicis qͥppe fabuloſos accomodatos eſſe adtheatꝝ. naturales ad mūdū. ciuiles ad vrbeꝫ mundꝰ opꝰ ſit dīnū. vrbes vero theatraoꝑa ſint hoīm. nec alijdij derideant̉ in theatrisqͣꝫ adorant̉ in tēplis. nec alijs ludos exhibeatis qͣꝫ qͥbus victimas īmolatis Quantoliberiꝰ ſubtiliuſqꝫ iſta diuideres dicēs. alioseſſe deos naturales. alios ab hoībꝰ inſtitutoſſꝫ de inſtitutis aliud hr̄e lr̄as poetaꝝ alid̓ ſacerdotū. vtraſqꝫ tn̄ ita eſſe int̓ ſe amicas ꝯſortio falſitatis vt grate ſint vtreqꝫ demonibuſqͥbus doctrina inimica eſt veritatis. Sequeſtrata igit̉ paululū theologia quā nat̉alē vocant de poſtea diſſerendū eſt placetne tandem vitā et̓nam peti ſꝑare ab dijs poeticistheatricis. ludicris. ſcenicis. Abſit Immo vero autat deꝰ verꝰ īmanem ſacrilegāqꝫ dementiā. Quid. Ab eis dijs qͥbꝰ hec placet etqͦs hec placāt eoꝝ illic crimīa freq̄ntēturvita et̓na poſcēda eſt. Nemo vt arbitror vſqꝫ ad tātū p̄cipuū furioſiſſime īpietatis inſanit. Nec fabuloſa igit̉ nec ciuili theologiapiternā qͥſqꝫ adipiſcit̉ vitā. Illa eniꝫ de dijsturpia fingēdo ſemīat. hec fauēdo metit. Illa mēdaciaſpargit. hec colligit. Illa res diuinas falẜ crībꝰ īſectat̉. eoꝝ criminū ludosin diuinis rebꝰ amplectit̉. Illa de dijs nephāda figmēta hoīm carmībꝰ ꝑſonat. ea deoꝝip̄oꝝ feſtiuitatibꝰ ꝯſecrat. Facinora flagicia numinū illa cantat. hec amat. Illa ꝓditfingit. hec aūt atteſtat̉ veris. oblectat̉ etfalſis. Ambe turpes. abe dānabiles. Sꝫ illatheatrica eſt. publicā turpitudinē ꝓfitetur.iſta vrbana ē illiꝰ turpitudine ornat̉. Hinccine vita et̓na ſꝑabit̉. vn̄ iſta breuis tꝑaliſqꝫpolluit̉. An ꝟo vitā polluit ꝯſortiū nefarioꝝhoīm. ſi ſe inſerāt affectōnibꝰ aſſenſionibꝰnr̄is. vitā polluit ſocietas demonū colunt̉ criminibꝰ ſuis ſi veris qͣꝫ mali. ſi falſis qͣꝫmale. Hec dicimꝰ videri fortaſſe cuipiamnimis haꝝ reꝝ ignaro pōt. ea ſola de dijslibꝰ maieſtati indignad̓ine ridicula d̓teſtabilia celebrari. q̄poeticis cantant̉ carminibꝰ ludis ſcenicis actitant̉. ſacra vero illa nonhiſtriones ſꝫ ſacerdotes agūt ab omni dedecore purgata aliena. Hoc ſi ita eēt nūqͣꝫtheatricas turpitudines in eoꝝ honorē qͥſqͣꝫ celebrādas cēſeret. nunqͣꝫ eas ipſi dijciꝑent ſibimet exhiberi Sꝫ iōnͥl pudet ad obſequiū deorū talia gere̓ in theatriſ. qꝛ ſimiliagerunt̉ in tēplis. Deniqꝫ ꝯmemoratꝰ auctor ciuilē theologiā a fabuloſa naturali t̓ciam quādā ſui gnis diſtingue̓ conaret̉ magis ex vtraqꝫ tꝑatāqͣꝫ ab vtraqꝫ ſeꝑatam intelligi voluit; Ait em̄. ea ſcribūt poete minus qͣꝫ vt ppl̓i ſeqͥ dēant. aūt ph̓i pluſqͣꝫ