deoꝝ cultū ꝓpt̓ iſta ip̄a tꝑalia ⁊ cito p̄tereūtia mūera qͥbus ſingul̓ ſinguli p̄eſſe ꝑhibent̉mnane ludibrioſūqꝫ cogͦſcit ꝓpt̓ vitā et̓nā credat eē fructuoſū. Hāc dare illos poſſe nec hijdice̓ auſi ſūt. qͥ eis ut ab inſipiētibꝫ ppl̓is colerent̉. iſta oꝑa tꝑalia qm̄ nimis multos putarunt. ne qͥſqͣꝫ eoꝝ ſederet ocioſus minutatimdiuiſa tribuerūt.¶ Ca. ij.Vis marco varrone curioſiꝰ iſta q̄ſiuit. Quis inuenit doctiꝰ. Quis ꝯſiderauit attētius. Quis diſtinxit acutitius. Quis diligētiꝰ pleniuſqꝫ ꝯſcp̓ſit Qui tāet ſiminꝰ eſt ſuauis eloqͥo. doctrina tn̄ atqꝫ ſētentijs. ita refertꝰ eſt. vt in oī eruditōe quamnos ſecularē illi aūt liberalē vocat. ſtudioſuꝫreꝝ tm̄ iſte doceat. qͣntū ſtudioſū verboꝝ cicero delectat. Deniqꝫ ⁊ ip̄e tulliꝰ huic tale teſtimoniū ꝑhibet. vt in libris achademicis dicat eā q̄ inibi ꝟſat̉ diſputatōe ſe habuiſſe cūmarco varrone. hoīe inqͥt oīm facile acutiſſimō ⁊ ſine vlla dubitatōe doctiſſimo. Non aiteloq̄ntiſſimo vel facūdiſſimo. qm̄ reua in hacfacultate multuꝫ impar eſt. ſꝫ oīm inqͥt facileacutiſſimo. ⁊ in eis libris id eſt achademicis.vbi cūcta dubitāda eſſe ꝯtendit addidit ſinevlla dubitatōe doctiſſimo. Profecto de hac refic erat certꝰ ut auferret dubitatōeꝫ quā ſolꝫin oībꝰ adhibere. tanqͣꝫ de hͦ vno etiā ꝓ achademicoꝝ dubitatōe diſputaturꝰ. ſe achadēmicū fuiſſet oblitꝰ. In pͥmo aūt libro cū eiuſdem varronis literaria oꝑa p̄dicaret. nos inqͥt in nr̄a vrbe ꝑegrinātes errateſqꝫ tāqͣꝫ hoſpites tui libri quaſi in domū reduxerūt. ut poſſimus aliquādo qui ⁊ vbi eēmꝰ agnoſce̓. Tuetate patrie. tu deſcp̓tōes tꝑm. tu ſacroꝝ iura. tu ſacerdotū. tu domeſtica. tu publicā diſciplina. tu ſediū. regionū. locoꝝ. tū oīm dīnarum hūarūqꝫ reꝝ noīa. gn̓a. officia. cās aperuiſti. Iſte igit̉ vir tā niſignis excellentiſſimeꝑitie. ⁊ qd̓ de illo etiaꝫ terētianꝰ elegātiſſimoverſiculo breuit̓ ait. vir doctiſſimꝰ vndecūqꝫvarro qͥ tāmulta legit. vt aliqͥd ei ſcribe̓ vacaſſe miremur tam multa ſcp̓ſit. qͣꝫ multa vixquēqͣꝫ lege̓ potuiſſe credamus. Iſte inqͣꝫ virtatꝰ ingenio. tātuſqꝫ doctrina. ſi reꝝ vl̓ dīnarum de qͥbus ſcribit oppugnator eēt atqꝫ deſtructor eaſqꝫ nō ad religione ſꝫ ad ſuꝑſtitionem dice̓t ꝑtine̓ neſcio vtꝝ tā multa in eis ridenda ꝯtenenda deteſtādaqꝫ ꝯſcribet. Cumvero deos eoſdē ita coluerit colēdoſqꝫ ceſuerit. ut in eo ip̄o oꝑe lr̄aꝝ ſuaꝝ dicat ſe timerene ꝑeant. nō incurſu hoſtili ſꝫ ciuiū negligentia. deqͣ illos velut ruina liberare ſe dic̄. et inmemoria bonoꝝ ꝑ eiuſmodi libros recōdi atqꝫ ſeruari vtiliorē cura qͣꝫ mētellus d̓ incēdioſacra veſtalia. ⁊ encas de troiano excidio pe-nates liberaſſe p̄dicat̉. ⁊ tn̄ ea legēda ſecul̓ ꝓdit q̄ a ſapiētibꝫ ⁊ inſipiētibꝫ merito abijcieda ⁊ veritati religionis inimiciſſima iudicent̉qͥd exiſtimare demꝰ niſi hoīem acerrimuꝫ acꝑitiſſimū. nō tn̄ ſcō ſpū libeꝝ. oppreſſum fuiſſeſue ciuitatis ꝯſuetudīe ac legibꝫ. ⁊ tn̄ a qͥbusmouebat̉ ſub ſpē ꝯmēdāde religionis tace̓ nōluiſſe.¶ Ca. iij.adraginta ⁊ vnū libros ſcpͥſit antiqͥtatū. hos in res hūanas dīnaſqꝫ diuiſit. Rebꝰ hūanis vigintiqͥnqꝫ. dīnis ſedecītribuit. iſtā ſecutꝰ in ea ꝑtitiōe rōem. vt reꝝhūanarū libros ſenos. qͣtuor daret ꝑtibꝫ. Intendit eī q̓ agāt. vbi agāt. qn̄ agat. qͥd agatIn ſexitaqꝫ pͥmis de hoībꝫ ſcp̓ſit. in ſcd̓is ſexde locis. ſex tercios de tꝑibꝰ. ſex qͣrtos eoſdēqꝫ poſtremos de rebus abſolutis. Quat̓ aūtſeni viginti et qͣtuor fiūt. Sꝫ vnū ſingulareꝫqͥ coīter pͥus de oībus loq̄ret̉ in capite poſuitIn dīnis itentide rebꝰ eadē ab illo diuiſiōisforma ſeruata eſt. qͣntū attīet ad ea q̄ dijs exhibenda ſūt. Exhibent̉ eī ab hoībꝫ. in locis ettꝑibus ſacra. Hec qͣtuor q̄ dixi. libris ꝯplexꝰeſt ternis. Nā tres pͥores de hoībꝫ ſcp̓ſit ſeqntes de locis. tercios de tꝑibꝰ. qͣrtos de ſacrisetiā h̓ qͥ exhibeāt. vbi exhibeat. qn̄ exhibeantqͥd exhibeat ſubtiliſſima diſtinctōe ꝯmendāsSꝫ qꝛ oꝑtebat dice̓ ⁊ maxīe id expectabaturqͥbus exhibeāt. de ip̄ẜ qͦꝫ dijs tres ꝯſcp̓ſit extremos. vt qͥnqͥes terni qnͥdecim fieret. Sūtaūt oēs vt diximꝰ ſedecim. Quia ⁊ iſtoꝝ exordiū vnū ſingulare qͥ pͥus de oībꝫ loq̄ret̉ appoſuit. quo abſoluto ꝯſeq̄nt̓ ex illa qͥnqꝫ ꝑtita diſtributōe tres p̄cedentes qui ad hoīes ꝑtinent ita ſubdiuiſit vt pͥmꝰ ſit de pōtificibꝰſcd̓s de auguribꝫ. t̓cius de qṅdecim viris ſacroꝝ. ſcd̓os tres ad loca ꝑtinentes. ita vt invno eoꝝ de ſacell̓. alt̓o d̓ ſacris edibꝫ dice̓t. t̓.cio de locis r̓ligioſis. Tres porro qui iſtos ſequunt̉ ⁊ ad tꝑa ꝑtinent id eſt ad dies feſtosita vt vnū eoꝝ facēt deferijs. alterū de ludiſcircēſibꝰ. de ſcenicis t̓ciū. qͣrtoꝝ triū ad ſacraꝑtinentiū vni dedit ꝯſecratōes. alt̓i ſacra pͥuata. vltimo publica. Hāc velut pōpā obſequiorū in tribꝫ qui reſtāt dij ipſi ſequunt̉ extremi. quibꝫ iſte vniu̓ſus cultꝰ īpēſus eſt. Inprimo dij certi. in ſcd̓o in certi. in t̓cio cūctoꝝnouiſſimo dij p̄cipui atqꝫ ſelecti. In hac tota ſerie pulcerrīe ac ſubtiliſſime diſtributionis ⁊ diſtinctōis. vitā et̓nā fruſtra q̄ri ⁊ ſꝑariimpudentiſſime vel optari ex hijs q̄ iam diximus ⁊ q̄ deinceps dicenda ſunt. cꝰ hoīm quicorde obſtinato ſibi nō fuerit inimicus facilime apparet Vel hoīmem̄ ſūt iſta inſtituta ul̓demonū. Nō qͣles vocāt illi demōes bonos ſꝫvt loquar aꝑtiꝰ in mūdorū ſpirituum et ſine
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten