Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eſſe in anē recte cogitatōis atqꝫ rōnis. plenāqꝫ leuiſſime temeritatis et ꝑnicioſiſſime aīoſitatis dubitare potuerūt. Nūc qm̄ deinceps vt ꝓmiſſus ordo expetit et̄ hij refellēdiſūt. ꝓpt̓ iſta vitā ſꝫ ꝓpt̓ illā pꝰ mortē futura eſt. deos gentium qͦs xp̄iana religio deſtruit colēdos eſſe ꝯtēdūt. placet a veridicooraculo ſancti pſalmi ſume̓ exordiū diſputationis mee. Beatꝰ cꝰ eſt dn̄s deus ſpes ipſiuſet reſpexit in vanitates inſanias mēdaces. Verutn̄ in oībꝫ vanitatibꝫ inſanijſqꝫ medacibꝫ. lōgē toſerabiliuſph̓i audiēdi ſūt quibus diſplicuerūt iſte opiones erroreſqꝫ ppl̓orum. ppl̓i ꝯſtituerūt ſimulacra numībꝰ. multaqꝫ de hijs qͦs deos īmortales vocat. fl̓a atqꝫ indigna ſiue finxerūt ſiue ficta crediderūtet credita eoꝝ cultui ſacrorūqꝫ ritibꝫ miſcuerunt. hijs hoībꝫ et ſi libere p̄dicando ſaltē vtcūqꝫ in diſputatōibꝫ inuſitado tl̓iaſe improbare teſtati ſūt. vſqꝫ adeo incōuenient̓ iſtatractat̉. vtꝝ vnū deū fecitoēm ſpiritualē corꝑalēqꝫ creatura. ꝓpt̓ vitaꝫ poſt morte futura eſt coli oꝑteat. ſꝫ mult oſdeos. qͦs ab illo vno factos ſublimit̓ collocatos. qͥdā eoꝝ ph̓oꝝ ceteris excelletiores nobilioreſqꝫ ſenſerūt. Ceteꝝ qͥs ferat dici atqꝫotēdi d̓oſ illos qͦꝝ ī qͣrto libro qͦſdā ꝯmēorauiqͥbus reꝝ exiguarū ſingul̓ ſingula diſtribuūtur officia vitā eterna cuiꝙͣ p̄ſtare. An veroꝑitiſſimi illi acutiſſimi viri ſe magno bn̄ficio ꝯſcp̓ta docuiſſe gloriant̉ vt ſciret̉ quarecuiqꝫ deorū ſupplicādū eſſꝫ. qd̓ a quoqꝫ eēt petendū. ne abſurditate turpiſſima qual̓ iocularit̉ in mimo fieri ſolet peteret̉ alibero aqua. animphis vinū auctores erūt cuipiā hoīm dijſīmortalibꝫ ſupplicāti. ut a nimphis petie̓itvinū eiqꝫ rn̄derint. nos aqua hemus a libero pete. poſſit recte dice̓. ſi vinū hētis ſaltem date vitā et̄na. Quid hac abſurditatemōſtruoſius. Nōne illi cachmates ſolēt eniꝫeſſe ad riſū faciles. ſi affectet falle̓ ut d̓mones ſupplici rn̄debūt. O putaſne in ptātenos hr̄e vita quos audis hr̄e vel vite. Impudētiſſime igit̉ ſtulticie eſt vitā et̓nā a talibus dijs pete̓ velſꝑare. vite hꝰ erumnoſiſſime atqꝫ breuiſſime et ſi ad ea ꝑtinet āmiculanda atqꝫ fultiēda ita ſingulas ꝑticulas tueri aſſerūt̉ vt ſi id qd̓ ſub alt̓iꝰ tutela ac ptāteeſt petat̉ ab alt̓o. ſit incōueniēs abſurdūvt inimice ſcurrilitati videat̉ ſil̓imū qd̓ cuꝫfit abſciētibꝫ mimis digne rident̉ in theatro. vero a neſciētibꝫ ſtultis digniꝰ irridenturin mūdo. Cui deo vel dee ꝓpt̓ qͥd ſupplicaret̉qͣntū ad illos deos attinet qͦs inſtituerūt ciuitates a doctis ſolert inuentū memorieqꝫdatū eſt. qͥd a libero verbi gr̄a. qͥd a nimphiſqͥd a vulcano. ac ſic a cet̓is qͦs ꝑtim ꝯmemoraui in qͣrtolibro. ꝑtim p̄tereūdos putaui Porro ſi a cerere vinū. a libero pane. a vulcano aqua. animphis ignē pete erroris e. qͣnto maioris deliramēti intelligi dꝫ. ſi cuiqͣꝫ iſtorū vita ſupplicet̉ et̓na Quāobrē ſicū de regnoterreno q̄reremꝰ qͦs na illd̓ deos vel deas hoībus credendū eſſꝫ poſſe ꝯferre diſcuſſis oībꝰlōge alienū veritatē mōſtratū eſt a qͦꝙͣ iſtoꝝmultoꝝ numinū atqꝫ falſoꝝ ſaltē regna tͣre/na exiſtimare ꝯſtitui. nōne inſaniſſime īpietatis eſt ſi et̓na vita terrenis oībꝰ regnis ſinevlla dubitatōe vel ꝯparatōe p̄ferēda eſt. abiſtoꝝ quoꝙͣ dare cuiqͣꝫ poſſe credat̉. Neqꝫꝓpterea dijtales velterrenū regnū dare nonpoſſe viſi ſūt. qꝛ illi magni et excelſi ſūt. qͥddam ꝑuū abiectū qd̓ dignarent̉ in tantaſublimitate curare. Sꝫ qͣntalibet ꝯſideratōefragilitat hūane caducos apices t̓reni r̓gnimerito qͥſqꝫ ꝯtēnat. illi dijtales apparuer̄t vtindigniſimi viderent̉ qͥbꝫ dādā atqꝫ ſeruandad̓beret vel iſta ꝯmitti. Ac ſi vt ſuꝑioraꝓximis duobꝫ libris ꝑtractata docuerūt. nullus deus ex illa turba vel qͣſi plebeioꝝ. vel qͣſiꝓceꝝ deoꝝ idoneꝰ eſt regna mortalia mortalibꝫ dae̓. quātominꝰ pōt īmortales ex morlibus face̓. Hūc accedit. qꝛ ſi illis agimꝰ ꝓpt̓ iſtā ſꝫ ꝓpt̓ vitā poſt mortē futuraeſt exiſtimāt coledos deos. nec ꝓpt̓ illa ſaltem deoꝝ taliū ptāti tāꝙͣ diſꝑtite ꝓp̓ane veritatis ſꝫ vanitatis opīone tribuunt̉ colēdi ſūt ſic̄ credunt hij cultū eoꝝ vitehꝰ mortalis vtilitatibus neceſſariū eſſe ꝯtendūt. ꝯtra qͦs qͥnqꝫ p̄cedētibꝰ voluībꝰ ſatisqͣntū potui diſputaui. Que ita ſint. ſi eorū coleret dea iuuentute etas ip̄a floreret nnſignius. ꝯtēptores aūt eiꝰ vel intra annos occūberent iuuētutis. vel in ea tāqͣꝫ ſenili corꝑefrigeſcerēt. ſi malas cultoꝝ ſuoꝝ ſpecioſiꝰfeſtiuius fortūa barbata veſtiret a qͥbus aūtſꝑneret̉ glabros aūt male barbatos vide̓mꝰetiā ſic rectiſſime dice̓mꝰ hucuſqꝫ iſtas deasſingulas poſſe eſſe ſuis officijs qͦdāmō limitatas. ac hoc nec a iuuētute oꝑte peti vitā et̓nam daret barbā. nec a fortuna barbata boni aliqͥd pꝰ hāc vitā ſꝑandū. cꝰ ī hacptās nulla eēt vt eādē ſaltē etatē barba induit̉ ip̄a p̄ſtaret. Nūc ꝟo eaꝝ cultꝰ necpter iſta ip̄a putāt eis ſb̓dita ſit neceſſariꝰet qꝛ multi colētes iuuentutē deā mīme in illa etate viguerūt. multi colētes gaudent robore iuuentutis. itēqꝫ multi fortune.barbate ſupplices ad nullā vel deformeꝫ barbam ꝑuenire potuerūt. et ſi barba impetrāda venerant̉ a barbatis eiꝰ ꝯtemptoribus irrident̉. itane deſipit cor hūanū. vt qͦrū