Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diuerſis liberant̉ et colligunt̉ erroribꝰ feciſſedicturꝰ eſt. cui dn̄s de ſepultura pr̄is ſui ſollicito ait. ſeq̄re me ſine mortuos ſepelire mortuos ſuos. Si marcꝰ regulus crudeliſſimos hoſtes iurādo ne falleret. ad eos ab ip̄a roma reuerſus eſt. qm̄ ſicut romanis tene̓ volentibus rn̄diſſe fert̉. peſtea qͣꝫ afris ſeruierat digͥtateꝫ illic honeſti ciuis hr̄e poſſet eūqꝫ cathaginēſes qm̄ cōtra eos in romano ſenatuegerat. grauiſſimis ſupplicijs necauerūt. quicruciatꝰ ſūt ꝓfide illiꝰ pr̄ie ꝯtēnedi ad cꝰbeatitudinē fides ip̄a ꝑducit. Aut qͥd r̓tribuetur dn̄o oībus que retribuit. ſi fide illidebet̉ talia fuerit paſſus. qualia fide qͣmꝑnicioſiſſimis inimicis dēbat paſſus eſt regūlus. Qūo ſe aūt audebit extolle de volūtariapauꝑtate xp̄ianus. vt hꝰ vite ꝑegrinatōe expeditior ambulet viā ꝑducit ad pr̄iam. vbivere diuitie deꝰ ip̄e eſt. cum audiat vl̓ legatluciū valeriū in ſuo defūctꝰ eſt ꝯſolatū vſqꝫadeo fuiſſe pauperem. vt nunmis a populocollatis eius ſepultura curaret̉. audiat vel legat qͥntū cincinnatū qͣtuor iugera poſſideret. et ea ſuis manibꝰ colēt. ab aratro eſſe abductū vt dictator fierēt. maior vtiqꝫ honoreꝙͣ ꝯſul. victiſqꝫ hoſtibꝰ ingente gl̓iam ꝯſecutum eſſe in eadē pauꝑtate manſiſſe. Aut qͥd ſemagnū feciſſe p̄dicabit. nullo pͥmio mundihꝰ fuerit ab eterne illius pr̄ie ſocietate ſeductus. cum fabriciū didicerit tātis muneribuspyrri regis epirotaꝝ ꝓmiſſaētiā qͣrta ꝑte regnia romana ciuitate potuiſſe diuelli. ibiqꝫ in ſua pauꝑtate pͥuatum manere maluiſſe.Na illud qd̓ republicā id eſt re ppl̓i. rem pr̄ierem cōem hr̄ent opulentiſſimā atqꝫ ditiſſima. ſic ipſi in ſuis domibꝰ pauꝑes erat. ut quidaꝫ eoꝝ iam bis ꝯſul fuiſſet ex illo ſenatu hominū pauꝑm pelleret̉ notatōe cenſoria. decem pōdo argēti in vaſis hr̄e ꝯꝑtus eſt. ita id̓ipſi pauꝑes erāt. quoꝝ triūphis publicū ditabat̉ erariū. Nōne oēs xp̄iani excellētiorēꝓpoſito diuitias ſuas cōes faciūt ſcd̓m ſcpͥtum eſt in actibꝰ apl̓orū vt diſtribuat̉ vnicuiqꝫ ſicut cuiqꝫ opꝰ eſt. et nemo dicat aliqͥdpiū ſꝫ ſint illis oīa coīa. intelligūt ſe nulla obhoc ventulari oꝑtere iactātia id faciēdo obtinēdā ſocietate āgeloꝝ. pene tale illi aliqͥd fecerint ꝯſeruāda gl̓ia romanoꝝ. Hec alia ſi qua hmōi reꝑiunt̉ in lr̄is eoꝝ qn̄ ſic innote ſce̓nt. qn̄ tāta fama p̄dicarent̉. niſi romanum imꝑiū lōge lateqꝫ porrectū. magnificisſucceſſibꝰ augeret̉. Proinde illud imꝑiūlatū tamqꝫ diuturnū. virorūqꝫ tātoꝝ virtutibus p̄claꝝ atqꝫ gl̓ioſū. et illoꝝ intētōi merces quā q̄rebat eſt reddita. nobis ꝓpoſitaneceſſarie coīonis exēpla. vt ſi virtutes qͣruꝫ.iſte vtcūqꝫ ſil̓es ſunt. quas iſti ciuitatis t̓rene gl̓ia tenuerūt. dei gl̓ioſiſſima ciuitatetenuerimꝰ pudore pūgamur. ſi tenuerimꝰ ſuperbia extollamur. qm̄ ſicut dicit apl̓s indigne ſūt paſſiones hꝰ tꝑis ad futurā gl̓iamque reuelabit̉ in nobis. Ad hūanā vero gl̓iāpn̄tiſqꝫ tꝑis ſatis digna vita exiſtimabat̉ illaꝝ. Vn̄ etiā iudei qui xp̄m occiderūt reuelante teſtamēto nouo qd̓ in veteri velatum fuitvt terrenis et tꝑalibꝰ bn̄ficijs dīnauidentia ꝑmixte bonis maliſqꝫ ꝯcedit. ſꝫ proeterna vitā mūeribuſqꝫ ꝑpetuis et ipſiꝰ ſuꝑne ciuitatis ſocietate colat̉ deꝰ vnꝰ et verus.rectiſſime iſtoꝝ gl̓ie donati ſūt. vt hij qualibuſcūqꝫ virtutibꝰ terrena gl̓iam q̄ſiueruntadquiſiuerūt vincerent eos magnis vicijsdatorē vere gl̓ie ciuitatis ē terne occider̄t.atqꝫ reſpuerūt Ca. xix.Ntereſt ſane. int̓ cupiditateꝫ hūaneglorie. cupiditatē dn̄atōnis. Namlicet ꝓcliue ſit vt hūana gl̓ia nimium delectat̉ etiaꝫ dn̄ari ardent̓ affectet. tn̄verā licethūanaꝝ laudum gl̓iam ꝯcupiſcūtdāt oꝑam bn̄ iudicātibꝰ diſplice̓. Sūt em̄multa in moribꝰ bona de qͥbus multi bn̄ iudicant. qͣmuis ea multi habeāt. Per ea bonamoꝝ nitunt̉ ad gl̓iam et imꝑium vel dn̄atōꝫde qͥbꝰ ait ſaluſtiꝰ. Sed ille vera via nitit̉. qͥſquis aūt ſine cupiditate gl̓ie quā veret̉ homobn̄ iudicātibꝰ diſplice̓ dn̄ari atqꝫ imꝑare deſiderat. etiā aꝑtiſſima ſcelera q̄rit plerūqꝫ obtinere qd̓ diligit Proinde gl̓iam ꝯcupiſcitaut vera via nitit̉. aut certe dolis atqꝫ fallacijs ꝯtēdit. volēs bonꝰ videri eſſe qd̓ non eſt.Et ꝟtutes hn̄ti magna virtus eſt ꝯtēneregl̓iam. qꝛ ꝯtēptus eius in ꝯſpectu dei eſt. iudicio aūt aꝑit̉ hūano. Quicqͥd em̄ fece̓it adoculos hoīm quo glorie ꝯtēptor appareat admaiore laude hoc eſt ad maiore gl̓iam facereſi credat̉. eſt vn̄ ſe ſuſpicatiū ſenſibꝰ alit̓ꝙͣ ſuſpicātur oſtēdat. Sꝫ ꝯtēnit iudicia laudantiū ꝯtēnit etiā ſuſpicātiū temeritatē. qͦrūtn̄ ſi vere bonus eſt ꝯtenit ſalutē. Qm̄ tataiuſticia eius eſt qui de ſpū dei ꝟtutes habet.vt etiā ip̄os diligat inimicos. ita diligat utſuos oſores vel detractores velit correctoshabere ꝯſortes. in t̓rena pr̄ia ſꝫ ſuꝑna. Inlaudatoribus aūt ſuis quamuis ꝑuipēdat laudāt non tn̄ ꝑuipendit amāt. nec eosvult falle laudātes ne decipiat diligētes.qꝫ inſtat ardent̓ vt potius ille laudetur a quohꝫ qͥcqͥd in eo iure laudat̉. Qui aūt glorieꝯtēptor dn̄atōnis eſt auidus beſtias ſuꝑat. ſiue crudelitatis vicijs ſiue luxurie. Tales qͥdēromani fuerūt. cura exiſtimatōis amiſſa dn̄atōis cupiditate caruerūt. Multos tl̓es