virtutū acciꝑe meruerūt̉. ⁊ valeat nobis etiam hͦ ad opprimēdā ſuꝑbiā. vt cū illa ciuitasin qua nobis regnare ꝓmiſſum eſt tm̄ ab hacdiſtet qͣntū diſtat celū a terra. a tꝑali leticiavita eterna ab manibꝰ laudibꝰ ſolida gl̓iaa ſocietate mortaliū ſocietas angeloꝝ. a lumīe ſolis et lune. lumē eius qͥ fecit ſole ⁊ lunaꝫnͥl ſibi magnū feciſſe videant̉ tāte prie ciues.ſi ꝓ illa adipiſcēda fecerīt boni oꝑis aliq̓d vl̓mala aliqua ſuſtinuerīt. cū illi ꝓ hac t̓rena iāadepta tanta fecerīt tāta ꝑpeſſi ſint. p̄ſertimqꝛ remiſſio pct̄oꝝ q̄ ciues ad eternā colligitpatriā. hꝫ aliq̓d cui ꝑ vmbrā qͣndam ſil̓e fuitaſilū illud romuleū. quo multitudinē qua illaciuitas ꝯderet̉. quorulibet delictoꝝ ꝯgrega¶ Ca. xviij.uit impunitasVid ergo magnū eſt ꝓ illa et̓na celeſtiqꝫ pr̄ia cūcta ſeculi hꝰ quālibet iocūdablādimēta ꝯtēne̓. ſi ꝓ hactꝑaliatqꝫ terrena filios brutꝰ potuit et occidere.qd̓ illa face̓ neiem cogit. Sꝫ certe difficiliꝰ ēfilios interime̓ ꝙͣ ꝙ ꝓ iſta faciendū eſt ea quefilijs ꝯgregāda videbant̉ atqꝫ ſeruāda vl̓ donare pauꝑibus vel ſi exiſtit tēptatō q̄ id ꝓ fide atqꝫ iuſticia fieri ꝯpellat amitte Felices exvel nos vel filios nr̄os nō diuitie terrene faciunt. aut nobis viuētibꝫ amittende. aut nobiſmortuis a qͥbus neſcimus. vel certe a qͥbꝰ nolumus poſſidēde. ſꝫ deus felices facit. qui eſtmentiū vera opulētia. Gruto aūt qͥ filios occidit. infelicitatis ꝑhibet teſtimoniū etiā poeta laudator. Ait em̄. Natoſqꝫ pat̓ nouā bellamouētes ad penā pulcra ꝓ libertate vocauitInfelix vtcūqꝫ feret ea facta minores. Sedverſu ſeq̄nti ꝯſolatus eſt infelice. Vicit amorpatrie laudūqꝫ īmenſa cupido. Hec ſūt duoilla libertas et cupiditas laudis hūane. q̄ adfacta ꝯpulit mirāda romanos. Si gͦ ꝓ libertate morituroꝝ et ꝓ cupiditate laudū q̄ amortalibꝰ expetunt̉. occidi filij a pr̄e potuerunt.qͥd magnū eſt ſi ꝓ vera libertate q̄ nos ab iniqͥtatis et mortis et diaboli dn̄atuliberos fac̄.nec cupiditate hūanaꝝ laudū ſꝫ caritate liberandoꝝ hoīm. nō a tarqͥnio rege ſꝫ a d̓monibꝰ et demonū pͥncipe nō filij occidunt̉ ſꝫ xp̄ipauꝑes int̓ filios ꝯputant̉. Si aliꝰ et̄ roͣnꝰ pr̄cepſcognoīe torqͣtꝰ filiū nō qꝛ ꝯtra pr̄iam. ſꝫet̄ ꝓ pr̄ia. tn̄ qꝛ ꝯtra imꝑiū ſuū id ē ꝯtra quodimꝑauerat pr imꝑator ab hoſte ꝓuocatus iuuenili ardore pugnauerat. licet viciſſꝫ occidine plus mali eſſet in exēplo imꝑij ꝯtempti. qͣmboni in gl̓ia hoſtis occiſi. vt qͥd ſe iactent quiꝓ immortalis patrie legibꝰ oīa quē ml̓to minus ꝙͣ filij diligunt̉ bona terrena ꝯtemnūt. ſifurius camillus etiam ingratam pr̄iam. a cuius ceruicibus acerrimoꝝ hoſtiū vegientiuꝫiugum depulerat damnatuſqꝫ ab emulis fuerat. a gallis iterū liberauit. quia nō habebatpotioreꝫ vbi poſſet viuere gl̓ioſus. cur extollatur velut grande aliqͥd fecerit. qui forte ineccleſia ab inimicis carnalibꝰ grauiſſimā exhonoratōnis paſſus iniuriam nō ſe ad eiꝰ hoſtes hereticos trāſtulit aut aliquā ꝯtra illaꝫip̄e hereſim ꝯdidit ſed eam potiꝰ quātum valuit ab hereticoꝝ ꝑnicioſiſſima prauitate defendit. cum aliano ſit vbi viuat̉ in hoīm gl̓iaſed vbi vita acqͥrat̉ eterna. Si mūcius vt cūporſenna rege pax fieret. qui grauiſſimo bello romanos premebat. quia porſennam ipſuꝫoccidere non potuit. et ꝓ eo alterū deceptuſoccidit in ardente aram ante eius ocl̓os dexteram extendit dicens multos ſed tales qualem illum videret. in eius exitiū coniuraſſe cꝰille fortitudinem et ꝯiuratōem taliū ꝑhorreſcens ſine vlla dilatōe ſe ab illo bello facta pace compeſcuit. qͥs regno celoꝝ imputaturuſeſt merita ſua ſi ꝓ illo non vnam manū neqꝫ hͦſibi vltro faciens. ſed ꝑſeq̄nte aliquo patiēstotum flammis corpꝰ impenderit. Si curtiꝰarmatus equo ꝯcito in abruptū hiatuꝫ terreſe p̄cipitem dedit. deorum ſuorum oracul̓ ẜuiens qui iuſſerāt vt illuc id quod romani haberent optimū mitteretur. nec aliud intelligerepotuerūt ꝙͣ viris armiſqꝫ ſe excellere vnde videlicet oportebat vt deoꝝ iuſſis in illum interitum vir p̄cipitaretur armatus. qͥd ſe magnum ꝓ eterna patria feciſſe dicturus eſt. qͥaliquem fidei ſue paſſus inimicum nō ſe vltroin talem mortē mittens ſed ab illo miſſus obierit. quando quidem a domino ſuo eodemqꝫregē patrie ſue certius oraculum accepit. nōlite timere eos qui corpus occidunt. animamautem̄ non poſſunt occidere. Si ſe occidendocertis verbis quodammō ꝯſecrantes decij deuouerūt vt illis cadentibus et iram deorumſanguine ſuo placantibꝰ romanus liberaret̉exercitus. nullo modo ſuperbient ſcī ma̓tirestanquā dignum aliq̓d ꝓ illius patrie fecerītꝑticipatōe vbi eterna eſt et vera felicitas. ſivſqꝫ ad ſui ſanguinis effuſionem nō ſolum ſuos fratres pro quibus fundebatur. verum etipſos inimicos a quibus fūdebatur ſicut eispreceptum eſt diligentes caritatis fide ⁊ fidei caritate certarunt. Si marcus puluillusdedicans edem iouis. iunonis. minerue. falſoſibi ab inuidis morte filij nunciata. vt illo nūcio perturbatus abcrderet atqꝫ ita dedicationis gloriam collega eius conſequeret̉. itacontempſit vt eum etiam proijci in ſepultumiuberet. et ſic in eius corde orbitatis doloremglorie cupiditas vicerat. quid magnū ſe pereuāgelij ſcī p̄dicatōeꝫ qͣ ciues ſuꝑne pr̄ie de