corā pr̄e meo qͥ in celis eſt vl̓ corā angelis deiint̓ maledicta ⁊ obprobria. inter grauiſſimaſꝑſecucōes crudeleſqꝫ penas nō ſunt deterritia p̄dicacōne ſalutis hūane. tāto fremitu offēſionis hūane. Et quo eos diuīa faciētes. atqꝫdicētes d̓ineqꝫ viuētes. debellatis quodāmōcordibus duris atqꝫ introducta pace iuſticieingēs in eccleſia xp̄i gloria ꝯſecuta ē. nō in eataꝙͣ ī ſue ꝟtutis fine quieuer̄t. ſꝫ eā qͦꝫ ipſamad dei gloriā referētes. cuius gr̄atales erātiſto qͦꝫ fomite eos quibꝰ ꝯſulebat ad amore illius a quo ⁊ ipſi tales fierēt accedebāt. Nāqꝫne ꝓpter humanā gloriam boni eſſent. docuerat eos magiſter illoꝝ dicēs. Cauēte facereiuſticiā veſtrā corā hominibꝰ. vt videamī abęis. alioqui mercedē non habebitis apud patrem veſtrū qͥ eſt in celis. Sed rurſus ne hocꝑuerſe ītelligētes hoībꝰ placere metuerent.minuſqꝫ ꝓdeſſent latendo ꝙ boni ſūt demōſtraſ quo fine innoteſcere d̓beret luceat inqͥtoꝑa veſtra coram hominibꝰ. vt videat bonafacta veſtra. et glorificent patre veſtrū qͥ incelis eſt. Non ergo ut videamini ab eis id eſthac intēcōne vt eos ad vos ꝯuerti velitis. qꝛnō ꝑ vos aliq̓d eſtis. ſꝫ vt gl̓ificet pr̄em vr̄mq̓ in cel̓ eſt. atqꝫ ꝯu̓ſi fiāt qd̓ eſtis. Hoc ſecutiſūt martires qͥ ſceuolas ⁊ curcios ⁊ decīos nōſibi inferēdo penas. ſꝫ illatas ferēdo ⁊ virtutevera qm̄ vera pietate ⁊ innu̓abili multitudīeſuꝑarūt. Sꝫ cū illi eſſent in ciuitate t̓rena quibus ꝓpoſitꝰ erat oīm ꝓ illa officioꝝ finis icōlomitas eiꝰ ⁊ regnū nō in celo ſꝫ in t̓ra non invita et̓na ſꝫ in deceſſiōe morientiū ⁊ ſucceſſione morituroꝝ. qͥd aliud amarent ꝙͣ gl̓iam. qͥvolebat etiā pꝰ mortem tāꝙͣ viuere in ore laudantiū¶ Ca. x.ibꝰ gͦ nō erat daturꝰ deꝰ vitā et̓nācū ſcīs angel̓ ſuis in ſua ciuitate celeſti ad cꝰ ſocietatē pietas vera ꝑducit. qͥ nonexhibet ſeruitutē religionis qua latriā grecivocāt niſi vni vero deo ſi neqꝫ hāc eis t̓renaꝫgl̓iaꝫ excellētiſſimi imꝑij ꝯcede̓t. nō redderet̉merces bonis artibꝰ eoꝝ id eſt ꝟtutibꝰ qͥbꝰad tātā gl̓iam ꝑuenire nitebant̉. De talibusem̄ qͥ ꝓpt̓ hoc boni aliqͥd face̓ vident̉ vt glorificent̉ ab hoībꝰ etiā dn̄s ait. Amē dico vobiſꝑceperūt mercēde ſuā. Sic ⁊ iſti pͥuatas resſuas ꝓ re coī. hoc eſt republica ⁊ ꝓ eiꝰ erarioꝯtēpſerūt auaricie reſtiterūt. ꝯſuluerūt pr̄ieꝯſilio libero neqꝫ delicto ẜm ſuas leges neqꝫ libidini obnoxij. Hijs oībꝰ artibꝰ tāꝙͣ ꝟa vianiſi ſūt ad honores. imꝑium. gl̓iam. honoratiſūt in oībus fere gētibꝰ imꝑij ſui leges impoſuerūt multis gentibꝰ. hodieqꝫ lr̄is ⁊ hiſtoriaglorioſi ſūt pene in oībus gentibꝰ. Nō eſt qd̓de ſūmi ⁊ veri dei iuſticia ꝯq̄rant̉. ꝑceperūt¶ Ca. xvj.mercedem ſuāErces aūt ſcōrū lōge alia eſt etiaꝫ h̓obprobria ſuſtinētiū ꝓ ciuitate dei q̄mūdi hꝰ dilectoribus odioſa eſt. Illa ciuitas ſempit̓na eſt. Ibi nullꝰ orit̉. qꝛ nullus morit̉. Ibi eſt ꝟa ⁊ plena felicitas. n̄deaſꝫ donū dei. In̄ fidei pignꝰ accepimꝰ quādiuꝑegrinātes eiꝰ pulcritudī ſuſpiramꝰ. Ibi n̄orit̉ ſol ſuꝑ bonos et malos. ſꝫ ſol iuſticie ſoloſꝓtegit bonos. Ibi nō erit magna induſtriaditare publicū erariū pͥuatis rebꝰ anguſtis.vbi theſaurꝰ coīs eſt veritatis. Proinde nōſolū vt talis merces talibꝫ hoībꝫ reddereturromanū imꝑiū ad hūana gl̓iam dilatatū eſtverū etiā vt ciues et̓ne illius ciuitatis qͣmdiuh̓ ꝑegrinant̉. diligent̓ ⁊ ſobrie illa intueāturexēpla. ⁊ videāt qͣnta dilectō debeat̉ et̓ne patrie ꝓpt̓ vitā eterna. ſitm̄ aſuis ciuibus t̓renadilecta eſt. ꝓpter hoīm gl̓iam. ¶ Ca. xvij.Vantū em̄ ꝑtinet ad hac vita mortaliū. q̄ paucis diebꝰ ducit̉ ⁊ finit̉ qͥd intereſt ſubcꝰ imꝑio viuat hō morituFrus. ſi illi qͥ imꝑant ad impia ⁊ iniqͣ nō cogat.Aut ꝟo aliqͥd nocuerūt romani gētibꝰ. qͥbꝰſubiugatis impoſuerūt leges ſuas. niſi qꝛ idfactuꝫ eſt ingēti ſtrāge belloꝝ. Qd̓ ſi ꝯcordit̓fierēt. idip̄m fie̓t meliore ſucceſſu ſꝫ nulla eſſetgloria triūphatiū. Neqꝫ em̄ ⁊ romani non viuebat ſub legibꝰ ſuis. qͣs ceteris imponebātHoc ſi fie̓t ſine ma̓te ⁊ bellona ut nec victorialocū hret neīe vincēte. vbi nēo pugnau̓at nōne romanis ⁊ ceteris gētibꝰ vna eſſꝫ eadēqꝫꝯditō. Preſertim ſi mox fie̓t qd̓ poſtea gͣtiſſime atqꝫ hūaniſſime factū eſt. vt oēs ad romanū īperiū ꝑtinētes ſocietatē acciꝑent ciuitatis ⁊ romaniciues eēnt ac ſic eēt oīm qd̓ eratan̄ paucoꝝ. tm̄ ꝙ plebs illa q̄ ſuos agros nōhr̄et d̓ publico viue̓t. qͥ paſtus eiꝰ ꝑ bonos admīſtratores reipublice gratiꝰ a ꝯcordibus p̄ſtaret̉qͣꝫ victis extorqͣret̉. Nā qͥd int̓ſit ad incolomitatē bonoſqꝫ mores ipſas certe hoīmdignitates ꝙ alij vicerūt alij victi ſūt oīno n̄video p̄ter illū gl̓ie hūane inaniſſimū faſtū inquo ꝑceperūt mercedē ſuā qͥ eius īgenti cupidine arſerūt. ⁊ īgentia bella geſſerūt. Nūqͥd eī illoꝝ agri tributa nō ſoluūt. Nunqͥd eiſlꝫ diſce̓ qd̓ alijs nō lꝫ. Nunqͥd nō multi ſenatores ſūt in alijs terris. qͥ romāne facie qͥdeꝫ norūt. Tolle iactantia. et omnes hoīes quid ſūtniſi hoīes. Qd̓ ſi ꝑuerſitas ſeculi admittēt vthonoratiores eēnt qͥqꝫ meliores. nec ſic ꝓ magno haberi debuit honor hūanus. qꝛ nulliuseſt pōderis funus. Sꝫ vtamur etiā in hijs rebus bn̄ficio dn̄i dei nr̄i ꝯſideremus qͣnta ꝯtempſerint q̄ ꝑtulerint qͣs cupiditates ſubegerītꝓhūana gl̓ia. qui eatanqͣꝫ mercedeꝫ talium
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten