auariciā publice egeſtatem p̓uatī opulentiālaudamꝰ diuitias. ſequimur iertiā. Inter bonos ⁊ malos diſcrimē nullū. oīa ꝟtutis p̄miaambitio poſſidet. Neqꝫ mirū vbi vos ſeparatim ſibi qͥſqꝫ ꝯfiliū capitis. vbi domi voluptatibꝰ. hic pecunie aut gratie ſeruitis eo fit vtimpetꝰ fiat in vacua rempublicā. Qui audithec cathonis verba. ſiue ſaluſtij. putat quales laudant̉ romani veteres omnes eos taleſtūc fuiſſe vel plures. Non eſt ita. Alioqͥn ꝟanon eſſent que ip̄e ite ſcribit. ea que ꝯmemoraui in ſcd̓o libro huiꝰ operis. vbi dicit iniurias validioꝝ et ob eas diſceſſionē plebis a pr̄ibus aliaſqꝫ diſceſſiones domi fuiſſe iam inde apͥncipio neqꝫ ampliꝰ equo ⁊ modeſto iue̓ actūꝙͣ expulſis regibꝰ qͣꝫ diuinetus a tarqͥnio fuit. donec bellū graue quod ꝓpter ip̄m cū etruria fuerat ſuſceptū finiret̉. poſtea vero ſerurli imꝑio pres exercuiſſe plebē. regio more verberaſſe. agro pepuliſſe. ⁊ ceteris exꝑtibus. ſolos egiſſe in imperio. quarū diſcordiaꝝ dumilli dn̄ari vellēt iſti ſeruire nollēt. fineꝫ fuiſſebello punico ſcd̓o. qꝛ rurſus mētꝰ grauis cepit vrgere atqꝫ ab ill̓ ꝑturbatōnibꝰ alia maiore cura cohibere animos inqͥetos. ⁊ ad concordiā reuocareciuilē. Sed ꝑ quoſdam paucos qui ꝓ ſuo mō boni erat magna admīſtrabant̉. atqꝫ illis toleratis atqꝫ tꝑatis mal̓ paucorum bonoꝝ ꝓuidētia res illa creſcebat. ſic̄idem hiſtoricus dicit multa ſibi legēti. et audiēti que populꝰ romanꝰ domi. militieqꝫ mari atqꝫ terra p̄clara facinora fecerit libuiſſe ſeattende̓ que res maxime tanta negocia ſuſtinuiſſet. qm̄ ſciebat ſepenuo ꝑua manu cū magnis legionibꝰ hoſtiū ꝯtendiſſe romanos. cōgnouerat ꝑuis copijs bella geſta cum opulētis regibꝰ. ſibiqꝫ multa agitanti ꝯſtare dixitpaucoꝝ ciuiū egregia virtute cuncta patrauiſſe. eoqꝫ factū vt diuitias pauꝑtas multitudinem paucitas ſuꝑaret. Sed poſtꝙͣ luxū atqꝫ d̓ſidia inqͥt ciuitas corrupta eſt. rurſus reſpublica magnitudine ſua imꝑatoꝝ atqꝫ magiſtratuū vicia oſtētabat. Paucoruꝫ īgiturvirtus ad gl̓iam honorē imperiū vera via ideſt ip̄a virtute nitētiū. etiā a cathone laudata eſt. Hinc erat domi induſtria qua ꝯmemorauit catho. ut erariū eſſet opulentū. tenuesres p̓uate. Vnde corruptis moribꝰ viciū ecōtrario poſuit publice egeſtate p̓uatim opulētiam. Quāobrē cum diu fuiſſent oriētis r̄gnailluſtria. voluit deꝰ ⁊ occidētale fieri quod tepore eſſet poſteriꝰ. ſed īperij latitudine ⁊ magnitudine illuſtriꝰ. idqꝫ talibꝰ potiſſimū conceſſit hoībus ad domada grauia mala multamaloꝝ gentiū qͥ cā honoris laudis et glorieꝯſuluerūt patrie. in qua ip̄am gl̓iam requirebant. ſalutemqꝫ eiꝰ ſaluti ſue p̄ponere nō dubitauerunt. ꝓ iſto vno vicio id eſt amore laudis. pecunie cupiditate ⁊ multa alia vicia cō¶ Ca. xij.primentes.Amſanius videt. qͥ et amoreꝫ laudisviciū eſſe cognoſcit. quod nec poetaFugit oratiū q̄ ait. Laudis amore tumeſ. ſūt certa piacuſa que te ter pure lecto pōterant recreare libello. Itēqꝫ in carmine lirico. ad repͥmendadnandi libidinē ita cecinitLatiꝰ regnes auidū domādo ſpūm qͣm ſi libiam remotis gadibꝰ iūgas. et vterqꝫ penusſeruiat vni. Verūtn̄ qͥ libidines turpiores. fide pietatis īpetrato ſpūſancto ⁊ amore intelligibil̓ pulcritudīs non refrenat. meliꝰ ſalteꝫcupiditate humane laudis et gl̓ie. non qͥdemiam ſancti. ſed minꝰ iā turpes ſūt. Etia tuliushinc diſſimulare non potuit. in eiſdem librisquos de republica ſcp̓ſit. Vbi loqͥtur de inſtituendo pͥncipe ciuitatis. quem dic̄ alendū eēgl̓ia. et ꝯſeq̄nter ꝯmemorat maiores ſuos mita mira atqꝫ preclara gl̓ie cupiditate feciſſeHuic igit̉ vicio nō ſolum nō reſiſtebāt. verūetiā id excitādum et accendendū eſſe cenſebat. putates hoc vtile eſſe reipublice quāqͣmnec in ipſis ph̓ie libris tulliꝰ ab hac peſte diſſimulet vbi eā luce clariꝰ ꝯfitet̉. Cum em̄ d̓ ſtudijs tl̓ibus loqueret̉ que vtiqꝫ fectanda ſuntfine veri boni nō ventoſitate laudis humanehac intulit vl̓em generaleqꝫ ſnīam. Honosalit artes omneſqꝫ accendunt̉ ad ſtudia gloria. iacentqꝫ ea ſemꝑ que apud quoſqꝫ īpro¶ Ca. xxijbanturVic igit̉ cupiditati meliꝰ reſiſtitur ſine dubitatōe ꝙͣ cedit̉. Vato eniꝫ qͥſqꝫ eſt dro ſil̓ior quāto et ab hac īmudiciā mūdior. Que ī hac vita et ſi nō fūdituſeradicat̉ ex corde qꝛ et pene ꝓficiētes aīostemptare nō ceſſat ſaltem cupiditas gl̓ie ſuperet̉ dilectōe iuſticie. Vt ſi alicubi iacent. qͥapud quoſqꝫ īprobant̉. ſi bona. ſi recta ſūt. etip̄e amor humane laudis erubeſcat. et cedatamori vetatis. Tam em̄ eſt hoc viciū inimicūpie fidei ſi maior ī corde ſit cupiditas glorie.qꝫ dei timor vl̓ amor vt dn̄s diceret. Quomōpoteſtis crede̓ gl̓iam abinuice expectātes. ⁊gl̓iam que a ſolo deo eſt nō q̄rentes. Item deqͥbuſdam qͥ ī eum crediderat et verebant̉ palam ꝯfiteri. ait euāgeliſta. Dilexerūt gloriaꝫhoīm magis qͣꝫ dei. Quod ſcī apl̓i nō fecerūtQui cum ī hijs locis p̄dicarēt xp̄i nomen. vbinon ſolū īprobat̉ ſicut ille ait. ſacetqꝫ ea ſemper que apud quoſqꝫ īprobātur. verum etiāſūme deteſtatōnis habebat̉ tenētes qd̓ audierant a bonomgr̄o eodēqꝫ medicomentiumſi qͥs me negauerit cora hoībus negabo eum