eandē ꝑtinet felicitatē. cur nō intellectuꝫ eſtdona dei eſſe nō deas. Si aūt putate ſunt deeſaltē alia tāta deoꝝ turba nō q̄reret̉. Cōſideratis em̄ officijs deorū dearūqꝫ oīm qͥ ſicut voluerūt ꝓ ſua opinatōe finxerūt. īueniat ſi pn̄taliqͥd qd̓ p̄ſtari ab aliquo deo poſſit homī habenti virtutē. hn̄ti felicitateꝫ. Quid doctrinevel a mercurio. vel a minerua petēdū eēt. cuꝫvirtus omnia ſecū hr̄et. Ars qͥppe ip̄a bn̄ recteqꝫ viuēdi. virtꝰ a veteribꝰ definita ē. Vn̄ab eo ꝙ grece arethe d̓r virtus. nomen artislatinos traduxiſſe putauerūt. Sed ſi virtꝰ n̄niſi ad ingenioſū poſſet venire. qͥd opuſ eratdeo cautio pr̄e qui cautos id eſt acutos faceret. cum hoc poſſet ꝯferre felicitas. Ingenioſum qͥppe naſci felicitatis eſt. Vn̄ etiā ſi nō potuit a nonduꝫ nato coli dea felicitas. vt hocei ꝯciliatadonaret ꝯferret hͦ ꝑntibꝰ eiꝰ cultoribus ſuis. vt eis ingenioſi filij naſcerentur.Quid opꝰ erat ꝑturiētibꝰ inuocare lucinamcum ſi adeſſet felicitas. nō ſolū bn̄ ꝑerent ſedetiā bonos. Quid neceſſe erat opidee ꝯmedare naſcētes deo vagicano vagientes. dee cūnine iacētes. dee rumine ſugētes. deo ſtabilino ſtātes. dee adeone adeūtes. abeone abeutes. dee menti vt bona herent mente deo volunno et dee volūne vt bona vellent. dijs nuptialibꝰ vt bn̄ ꝯiugerent̉. dijs agreſtibus vtfructus vberrimos caꝑent. et maxīe ipſi diuefruges marti et bellone vt bene belligeraret.dee victorie vt vincerēt. deo honormo vt honorarent̉. dee pecunie vt pecunioſieent. deoeſcuſano et filio eius argētino vt hr̄entereāargenteaqꝫ pecuniā. Nā iō pr̄em argentinieſculanū poſuerūt. qꝛ pͥus erea pecunia ī vſucepit eē poſt argētea. Niror aūt ꝙ argentinus nō genuit aurinū. qꝛ et aurea ſubſecuta eQuē deū iſti ſi hrent ſicut ſaturno iouem. itaet patri argentino. et auo eſculano aurinū p̄ponerent. Quid ergo erat neceſſe ꝓpter hͨ bona vel animi vel corꝑis vel externa. tata deorum turba colere et inuocare. quos neqꝫ oēsꝯmemoraui nec ipſi potuerūt oībus bonis humanis minutatim ſingulatīqꝫ digeſtis deosmunitos ⁊ ſingulos ꝓuidere. cum poſſit magnō faciliqꝫ ꝯpendio. vna dea felicitas cunctaꝯferre. nec ſolū ad bona capiēda qͥſqua aliusſed neqꝫ ad depellenda mala q̄reret̉. Cur em̄eſſet inuocāda ꝓpt̓ feſſos diua feſſonia. ꝓpterhoſtes depellendos diua pellonia. ꝓpt̓ egrosmedicꝰ vel appollo vel eſculapiꝰ vel ambo ſil̓.qn̄ eſſꝫ gradē ꝑiculū. nec deꝰ ſpinienſis ut ſpinas ex agris eradicaret. nec dea rubigo. vtnō accede̓t. rogaret̉. vna felicitate pn̄te ⁊ tuente. vt vel nulla mala exorirent̉ vl̓ facillimepellerent̉. Poſtremo qd̓ de duabus iſtis deabus virtute ⁊ felicitate tractamꝰ. ſi felicitasvirtutis eſt p̄miū. nō dea ſꝫ dei donū eſt. Siaūt dea eſt cur nō dicat̉ ⁊ virtute ip̄a ꝯferre.qn̄quidem etiā virtute ꝯſeqͥ felicitas magna¶ Ca. xxij.Vid eſt ergo ꝙ ꝓ ingenti beneficio.varto iactat p̄ſtare ſe ciuibꝰ ſuis. qꝛnō ſolū ꝯmemorat deos quos colioporteat a romanis. verū etiā dicit qͥd ad quēqꝫ ꝑtineat. Qūo nihil ꝓdeſt inqͥt varro hoīsalicꝰ medici nom̄ formaqꝫ noſſe et ꝙ ſit medicus ignorare. ita dicit nihil ꝓdeſſe. ſcire deuꝫeſſe eſculapiū ſi neſcias eum valitudini opitulari. atqꝫ ita ignores cur ei debeas ſupplicareHoc etiā alia ſimilitudine affirmat dicens. n̄modo bn̄ viue̓ ſꝫ viue̓ omnino nemine poſſe ſiignoret qͥſnam ſit faber. qͥs pictor. qͥs tectora quo qͥd vtenſile poſſit pete. quē adiutoremadſume̓. quem ducē. quem doctore eo mō nulli dubiū eſſe aſſeres. ita eſſe vtilē cognitiōemdeoꝝ ſi ſciat̉ quā quiſqꝫ deus vim ⁊ facultatem ac ptatem cuiuſqꝫ rei habeat. Ex eo eniꝫpot̓imus inquit ſcie que cuiuſqꝫ cauſa deumaduocare atqꝫ inuocare debeamꝰ ne faciamꝰvt mimi ſolent. ⁊ optemꝰ a libero aquā a liniphis vinū. Magna ſane vtilitas. quis n̄ huicgratias age̓t. ſi vera monſtraret. ⁊ ſi vnū verum deum a quo eēnt oīa bona hoībus colendum doce̓t¶ Ca. xxiijEd vnde nūc agit̉ ſi libri ⁊ ſacra eoꝝvera ſunt ⁊ felicitas dea eſt. cur n̄ ipſa vna qͣcole̓tur ꝯſtituta eſt. qͥ poſſetꝟniue̓ſa ꝯferre ⁊ ꝯpedio face̓ felicem. quis em̄optat aliqͥd propt̓ aliq̓d aliud ꝙͣ vt felix fiatCur deniqꝫ tam ſero huic tāte deepꝰ tot romanos pͥncipes lucullus ede ꝯſtituit. Cur ip̄eromulus felicē cupiens ꝯde̓ ciuitate. nō huictēplū potiſſimū ſtruxit. nec ꝓpt̓ aliqͥd dijs ceteris ſupplicauit. qn̄ nihildeeſſꝫ ſi hec adeſſꝫ.Nam ⁊ ip̄e nec pͥus rex nec vt putant poſteadeus fiē̓t. ſi hanc deam ꝓpiciam non haberetVt qͥd ergo ꝯſtituit romanis deos. ianum iouem. martem. picum. faunū. tiberinū. herculē⁊ ſi quos alios. Vt quid tituſtatiꝰ addidit ſaturnū. oꝑem. ſolem. luna. vulcanum. lucem. ⁊quoſcūqꝫ alios addidit int̓ quos etiam deamcloacinaꝫ felicitate neglecta. Vt quid numatot deos ⁊ tot deas ſine iſta. Aneam forte intata turba vide̓ non potuit. Hoſtilius certerex deos ⁊ ipſe nouos pauorem atqꝫ palloreꝫꝓpiciandos non introduce̓t ſi deam iſtā noſſꝫaut cole̓t. Pn̄te qͥppe felicitate omīs pauor ⁊pallor non ꝓpiciatus abſcede̓t ſꝫ pulſus aufugaret. Deinde qͥd eſt hoc ꝙ iam romanū imperium lōge lateqꝫ creſcebat ⁊ adhuc nemofelicitatem colebat Aniō grādius imperiuꝫ
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten