ꝙͣ feliciꝰ fuit. Nam qūo ibi eēt vera felicitaſvbi non erat vera pietas. Pietas eſt eniꝫ vera verax veri dei cultꝰ. nō cultus tot falſorūdeoꝝ quot demonioꝝ. Sed ⁊ poſtea iā in deorum nu̓m felicitate ſuſcepta magna belloꝝciuiliū infelicitas ſubſecuta eſt. An forte iuſte eſt indignata felicitas ꝙ et tā ſero et nonad honorē ſed ad ꝯtumelia potiꝰ īuitata deaeſt. vt cum coleret̉ priapus et cloacina et pauor et pallor et febris et cetera nō numīa colendoꝝ ſed crimina colētiū. Ad extremum ſicum turba indigniſſima tāta dea colēda viſa eſt cur nō vel illuſtriꝰ ceteris colebat̉. quiſem̄ ferat ꝙ neqꝫ inter deos ꝯſentientes qͦs dicunt in ꝯſiliū iouis adhiberi. nec inter deos qͦſſelectos vocāt felicitas ꝯſtituta eſt vt tēplūaliquod ei fieret quod et loci ſublimitate etoꝑis dignitate p̄mineret. Cur em̄ non aliqd̓meliꝰ qͣꝫ ipſi ioui. Nam qͥs etiā ioui regnū niſi felicitas dedit. ſi tn̄ cum regnaret felix fuitEt potior eſt felicitas regno. Nemo eniꝫ dubitat facile inueniri hoīem qui ſetimeat fieriregē nullus aūt inuenit̉ qui ſe nolit eſſe felicēIpſi ergo dij ſi ꝑ auguria vel quolibet modoeos poſſe ꝯſuli putat. de hac re ꝯſulerent̉ vtꝝvellet felicitati loco cedere ſi forte alioꝝ edibus vel altaribꝰ iam fuiſſet locus occupatusvbi edes maior atqꝫ ſublimior felicitati ꝯſtrueretur. etiā ip̄e iupit̓ cederet vt ip̄m verticeꝫcollis capitolini felicitas potiꝰ obtine̓t. Nōem̄ quiſpiā reſiſterēt felicitati. niſi ꝙ fieri nōpōt qui eſſe vellet infelix. Nullo mō oīno ſi cōſuleret̉ facet iupit̓ qd̓ ei fecerūt tres dij marsterminꝰ. et iuuetus. qui maiori et regi ſuo nl̓lo mō cedere loco voluerūt Nam ſicut habēteoꝝ litere cum rex tarqͥnius capitoliū fabricari vellet. eūqꝫ locum qui ei dignior aptiorqꝫ videbat̉ ab dijs alienis cerneret p̄occupatum. nō audes aliqͥd ꝯtra eoꝝ facere arbitrium. et credēs eos tato numini ſuoqꝫ principivolūtate ceſſuros qꝛ inuiti erāt illic vbi capitoliū ꝯſtitutū eſt ꝑ auguriū queſiuit vtꝝ concedere locum vellēt ioui atqꝫ ipſi inde cedere omēs voluerūt p̄ter illos quos ꝯmemoraui. marte. terminū. iuuētutē. atqꝫ iō capitolium ita ꝯſtructū eſt vt etiā iſti tres intus eēnttam obſcuris ſignis vt hoc vix hoīes doctiſſimi ſcirent. Nullo mō igit̉ felicitatē iupit̓ ipſeꝯtemnēt ſicut a termino. marte. iuuētute cōtemptus eſt. ſed ipſi etiā qͥ non ceſſerūt ioui.ꝓfecto cederēt felicitati que illis regem fecerat iouē. Aut ſi nō cederēt. nō id ꝯtēptu eiusfacerēt. ſed ꝙ in domo felicitatis vel obſcurieſſe mallēt. ꝙ ſine illa in locis ꝓprijs eminere.Ita dea felicitate in loco ampliſſimo et celſiſſimo ꝯſtituta diſcerēt ciues omnes vnde bonivoti petēdū eſſe auxiliū ac ſic ip̄a ſuadēte natura alioꝝ deorū ſuꝑflua multitudine derelicta coleret̉ vna felicitas vni ſupplicaret̉ vniꝰtemplū frequētaret̉ a ciuibꝰ qui felices eē vellent. quoꝝ eſſet nemo qͥ nollet atqꝫ ita ipſa aſeip̄a pateret̉. que ab omībus petebat̉. Quisem̄ aliq̓d ab aliquo deo niſi felicitatē velit acciꝑe. vel quod ad felicitatē exiſtimat ꝑtinereProinde ſi felicitas habet in ptāte cū quo homine ſit. habet autem ſi dea eſt que tādē ſtulticia eſt. ab aliquo eam deo petere quam poſſis a ſeip̄a impetrare. Hanc ergo dea ſuꝑ deos ceteros honorare etiā loci dignitate d̓buerunt. Sic em̄ apud ip̄os legit̉ romani vetēſneſcio quē ſūmanū cui nocturna fulmīa tribuebant coluerūt magis ꝙͣ ioue ad quē diurnafulmina ꝑtinerēt. Sꝫ poſtꝙͣ ioui tēplum inſigne ac ſublime ꝯſtructū eſt ꝓpter edis digͥtatem. ſic ad eum multitudo ꝯfluxit. vt vix inueniat̉ qͥ ſūmani nomē quod audire iā non pōtſe ſaltem legiſſe meminerit. Si aūt felicitasdea nō eſt qm̄ quod verū eſt munꝰ eſt dei illedeus q̄ratur qͥ eam dare poſſit et falſorū deorum multitudo noxia relinquat̉. quā ſtultoꝝhoīm multitudo vana ſectat̉ dei dona deos ſibi faciēs. et ip̄m cꝰ ea dona ſūt obſtinatiōe ſuperbe volūtatis offendes. Sic em̄ carere nonpōt infelicitate qui tāꝙͣ deam felicitateꝫ colit. et deū datorē felicitatis r̓linqͥt. ſicut carēnon pōt famē qͥ panē pictū lingit ⁊ ab hoīe qͥ¶ Ca. xxiiij.verū hꝫ non petitIbet aūt eorū ꝯſ̄iderare rationē. Vſqꝫ adeone inqͥunt maiores nr̄os inſipiētes fuiſſe credēdū eſt ut hec neſcirent munerā dīna eſſe n̄ deos. Sꝫ qm̄ ſciebātnemini talia niſi aliquo deo largiēte ꝯcedi. qͦrum deorū noīa nō inueniebāt. earū rerū noībus appellabāt deos quas ab eis ſentiebantdari aliqua vocabula inde flectētes ſic̄ a bello bellona nūcupauerūt nō bellū. ſicut a cuniscuninam nō cunam. ſicut a ſegētibꝰ ſegētiaꝫnon ſegete. ſicut a pomis pomanā nō pomuꝫſicut a bubus bubonā non bouem. aut c̓te nulla vocabuli declinatōe ſicut res ip̄e noīanturvt pecunia dicta eſt dea q̄ dat pecuniā. nō oīnō pecunia dea ipſa putata eſt. Ita virtus q̄dat virtutē. honor qͥ honorē. ꝯcordia q̄ ꝯcordiam. victoria q̄ dat victoriā. ita inqͥunt cuꝫfelicitas dea d̓r. non ip̄a q̄ datur. ſꝫ nume illd̓attendit̉a quo felicitas datur. Iſta nob̓ reddita rōne multo faciliꝰ eis quorum cor nō nimis obduruit. ꝑſuadebimꝰ fortaſſe qd̓ volu¶ Ca. xxv.Iemī iā hūana infirmitas ſenſit nō nͥab aliquo deodari poſſe felicitatemthoc ſenſerūt hoīes qui tamultos colebant