mos erat intra ſuā cuiqꝫ patriaꝫ regna finiebantur. Primꝰ oīm ninus rex aſſiriorū veterem ⁊ quaſi auitū gentibꝰ morem noua imperij cupiditate mutauit. Hic pͥmus intulit bella finitimis ⁊ rudes adhuc reſiſtendum populos ad terminos vſqꝫ libie ꝑdomuit. Et paulo poſt ninus inqͥt magnitudinē queſite dn̄ationis cōtinua poſſeſſione firmauit. Domitisigit̉ ꝓximis. cum acceſſione viriū fortior adalios trāſiret et ꝓxima queqꝫ victoria inſtrumentū ſequētis eſſet totiꝰ oriētis ppl̓os ſubegit. Qualibet aūt fide rerū vel iſte vel trogꝰſcp̓ſerit. Nam q̄dam illos fuiſſe mētitos aliefideliores litere on̄dunt ꝯſtat tn̄ int̓ alios ſcpͥtoreſregnū aſſirioꝝ a nino rege fuiſſe longelateqꝫ porrectū. Tam diu aūt ꝑſeuerauit. vtromanū nondū ſit eius etatis. Nam ſicut ſcribunt qͥ cronicā hiſtoriā ꝓſecuti ſunt. mille ducentos et quadraginta annos ab anno pͥmoquo ninus regnarecepit ꝑmaſit hoc regnuꝫdonec tranſferret̉ ad medos. Inferre aūt bella finitimis et in cetera inde ꝓcedere ac populos ſibi nō moleſtos ſola regni cupiditateꝯterere et ſubdere. qͥd aliud ꝙͣ grādē latrociniummnoīandū eſt¶ Ca. vij.I nullo deoꝝ adiutorio taꝫ magnūhoc regnū et ꝓlixum fuit. qͣre dijs romanis tribuit̉ romanū regnuꝫ. locisamplū tꝑibuſqꝫ diuturnū Quecūqꝫ em̄ cauſaeſt illa. eadē etiam iſta eſt. Si aūt et illud deorum adiutorio tribuēdū eſſe ꝯtendūt. queroquoꝝ. Non em̄ alſe gētes quas ninꝰ domuitet ſubegit. alios tūc colebāt deos. Aut ſi proprios habuerūt aſſirij. quaſi ꝑitiores fabrosimꝑij ꝯſtruendi atqꝫ ſeruādi. nūquid nā mortui ſunt qn̄ et ipſi imꝑiū ꝑdiderūt aut mercede non ſibi reddita. vel alia maiore ꝓmiſſa admedos trāſire maluerūt. atqꝫ ind̓e rurſus adꝑſas cito inuitāte et aliqͥd cōmodiꝰ pollicēte. Que gens nō anguſtis oriētis finibꝰ poſtalexandri macedonis regnū magnū locis ſedbreuiſſimū tꝑe. in ſuo regno adhuc vſqꝫ perdurat. Hoc ſi ita eſt aut infideles dij ſunt quiſuos deſerūt et ad hoſtes trāſeūt. qd̓ nec homo fecit camillꝰ qn̄ victor et expugnator aduerſiſſime ciuitatis. romā cui vicerat ſenſit ingratam. quā tn̄ poſtea oblitꝰ iniurie memorpatrie agallis iteꝝ liberauit. Aut nō ita fortes ſunt. vt deos eſſe fortes decet. qui poſſūthumanis vel ꝯſilijs vel viribꝰ vinci. aūt ſi cumīter ſe belligerant nō dij ab hoībus ſꝫ dij abalijs dijs forte vincunt̉. qͥ ſūt quarūqꝫ ꝓprij ciuitatū. Habent ergo et ipſiint ſe inimiciciasquas ꝓ ſua quiſqꝫ ꝑte ſuſcipiūt. Non itaqꝫ deos ſuos debuit colere ciuitas magis ꝙͣ aliosa qͥbus adiuuarent̉ ſui. Poſtremo quo qͦ mōſe habeat deoꝝ iſte vel trāſitus ve fuga velmigratio vel in pugna defectō nōdū illis tēporibus atqꝫ in illis terraꝝ ꝑtibus xp̄i nomēfuerat p̄dicatū. qn̄ illa regna ꝑ ingētes bellicas clades amiſſa atqꝫ trāſlata ſūt. Nā ſi pꝰmilleducētos et quod excurrit annos. qn̄ regnum aſfirijs ablatū eſt. iaꝫ ibi xp̄iana r̓ligioaliud regnū p̄dicare eternū. et deoꝝ falſorūcultꝰ ſacrilegos inhibe̓t. qͥd aliud illiꝰ gētisvani hoīes diceret niſi regnū qd̓ tam diu cōſeruatū eſt. nulla alia cauſa niſi ſuis religionibus deſertis et illa recepta ꝑire potuiſſe. Inqua voce vanitatis que poterat eē iſti adtendant ſpeculū ſuū et ſimilia ꝯquiri ſi vllus ī eispudor eſt erubeſcāt. quanꝙͣ romanū imꝑiumafflictū eſt potiꝰ qͣꝫ mutatū. Qd̓ et alijs antexp̄i nomē tꝑibus ei ꝯtigit. et ab illa eſt afflictione recreatū. quod nec iſtis tꝑibus deſꝑandum eſt. Quis enim de hac re nouit volūtatē¶ Ca. vnijEinde queramꝰ ſi placet ex tāta deorum turba quā romani colebāt. quēpotiſſimū vel quos deos credāt illudimꝑiū dilataſſe atqꝫ ſeruaſſe. Neqꝫ em̄ ī hocta p̄claro oꝑe et tante pleniſſime dignitatisaudēt aliquas ꝑtes dre cloacine tribue̓ a̓ voſupie q̄ a voluptate appellata eſt aut libentīecui nomē eſt alibidine aut vagitano qͥ infantum vagitibꝰ p̄ſidet. aut cuniane q̄ cunas eorum admīſtrat. Qn̄ aūt pn̄t vno locolibri hꝰꝯmemorari oīa noīa deoꝝ et deaꝝ q̄ illi gradibꝰ volumībꝰ vix ꝯp̄hende̓ potuerūt. ſingilis rebꝰ ꝓp̓a diſꝑtiētes officia numinuꝫ. Necagroꝝ munus vni alicui deo ꝯmittēdū arbitrati ſūt. ſed rura dee ruſine. iuga mōtiū deoiugatino. collibꝰ deā collinā. vallibꝰ valloniam p̄fecerūt. Nec ſaltē potuerūt vnā ſegētiam talē inuenire cui ſemel ſegētes ꝯmēdarētſed ſata frumēta ꝙͣdiu ſub terra eſſent p̄poſitam voluerūt here deam ſeiam. cum vero iaeſſent ſuꝑ terrā et ſegēte facerēt deā ſegētiam. frumētis vero collectis atqꝫ reconditisvt tuto ſeuarent̉. deātutelinā p̄poſuerunt.cui nō ſufficere vide̓tur illa ſegētia qͣꝫdiu ſeges ab initijs herbidis vſqꝫ ariſtas aridas ꝑueniret. Nō tn̄ ſatis fuit hoībꝰ deoꝝ multitudinem amātibꝰ vt aīa miſera demonioꝝ turbe ꝓſtitueret̉. vnius dei veri caſtū dedignataꝯplexū. Prefecerūt ergo ꝓſerpina frumentis germinātibꝰ. geniculis nodiſqꝫ culmorūdeū nodotū. inuolumētis folliculoꝝ deā volutinā. cum folliculi pateſcūt vt ſpica exeatdeā patelinā. cum fegētes nouis ariſtis eqͣnt̉qꝛ veteres equare oſtire dixerūt deā oſtilināflorentibꝰ frumētis deā florā. lacteſcentibusdeū lacturnū. matureſcētibꝰ deam maturam