fingulus qͥſqꝫ homo vt in ſermone vnaliteraita quaſi elemētū eſt ciuitatis et regni. qͣntalibet terrarū occupatōe latiſſimi. Quorū duorum hoīm vnū pauꝑem vel potiꝰ mediocrēaliū p̄diuitē cogitemꝰ. ſed diuitē timoribusanxiū. meroribꝰ tabeſcentem. cupiditate flagxante nunqͣꝫ ſecurū. ſemꝑ inqͥetuꝫ ꝑpetuisinimiciciaꝝ ꝯtētōnibꝰ anhelantē. augentemſane his miſerijs pr̄imoniū ſuū in immēſū modum. atqꝫ illis augmentis curas qͦꝫ amariſſimas exagͥgerāte. mediocrē vero illū re familiari ꝑua atqꝫ ſuccincta ſibi ſufficiētem. cariſſimū ſuis cognatis. vicinis amicis dulciſſimapace gaudentē. pietate religioſū. benignummente. ſanū corꝑe. vita parcū. moribꝰ caſtū.ꝯſcīa ſecurū. Neſcio vtrū qͥſquā ita deſipiatvt audeat dubitaē quē p̄ferat. vt ergo ī hijsduobꝰ hoībus ita in duabꝰ familijs. ita ī duobus ppl̓is. ita in duobꝰ regnis regula ſeqͥtureqͥtatis. qua vigilant̓ adhibita. ſi nr̄a intētōcorrigat̉. facillime videbimꝰ. vbi hītat vanitas. et vbi felicitas. Quapropt̓ ſi deꝰ veruscolat̉. eiqꝫ ſacris veracibꝰ ⁊ bonis moribꝰ ſeruiatur. vtile eſt vt boni lōge lateqꝫ diuignētNeqꝫ hoc tā ipſis ꝙͣ illis vtile eſt qͥbus r̓gnātNamqͣntū ad ip̄os ꝑtinet pietas et ꝓbitaseoꝝ que magna dei dona ſunt ſufficit eis adveram felicitatē. qua et iſta vita bn̄ agat̉. etpoſtea ꝑcipiat̉ eterna. In hac ergo terra regnum bonoꝝ tam illis p̄ſtat̉ ꝙͣ rebꝰ humaniſNaloꝝ vero regnū magis regnātibꝰ nocetqui ſuos aīos vaſtāt ſcelerū maiore licentia.hijs aūt qui eis ſeruiēdo ſubdunt̉ nō nocet niſi iniqͥtas ꝓp̓a. Nam iuſtis qͥcqͥd malorum abiniqͥs dn̄is irrogat̉. non eſt pena crimīs ſꝫ ꝟtutis examē. Proinde bonus etiā ſi ſeruiat liber eſt. malus aūt etiā ſe r̓gnet ſeruꝰ eſt. Necvnius hoīs. ſed quod eſt grauiꝰ tot dn̄orū qͦtvicioꝝ. De qͥbus vicijs cum ageret ſcp̓turad̓ina. a quo em̄ qͥs inqͥt victus eſt. huic ⁊ ẜuuſaddictus eſt¶ Ca. nij.Emota itaqꝫ iuſticia qͥd ſunt regna.niſi magna latrocinia. Quia ⁊ ip̄alaVtrocinia qͥd ſunt. niſi ꝑua regna. Manus etem̄ ip̄a hoīm ex imꝑio pͥncipis regiturpacto ſocietatis aſtringit̉. placiti legi predadiuidit̉. Hoc malum ſi intm̄ ꝑditoꝝ hoīm acceſſibꝰ creſcit vt ⁊ loca teneat ſedes ꝯſtituatciuitates occupet. populos ſubiuget. euidentius regni nomē aſſumit. qd̓ etiā in manifeſtoꝯfert nō dempta cupiditas. ſed addita impunitas. Elegant̓ em̄ et veracit̓ alexādro illimagno. qͥdam ꝯp̄henſus pirata rn̄dit. Nam idērex cum hoīem interrogaſſet qͥd ei videreturvt mare haberet infeſtū. ille libera ꝯtumaciaqd̓ tibi inqͥt vt orbē terraruꝫ. Sed qꝛ id egoexiguo nauigio facio. latro vocor. qꝛ tu ma¶ Ca. v.gna claſſe imꝑatorRoinde omitto q̄rere quales romulus ꝯgregauerit qm̄ multū eis cōſulAtum eſt vt ex illa vita dato ſibi cōſortio ciuitatis. penas debitas cogitare deſiſterent. quarū metꝰ eos in maiora facinora propellebat. vt deinceps pacatiores eēnt rebuſhumanis Hoc dico ꝙ ip̄m romanū imꝑiuꝫ iāmagnū multis gentibꝰ ſubiugatis ceteriſqꝫterribile. acerbe ſenſit. grauiter timuit. nō ꝑuo negocio deuitāde ingentis cladis oppreſſum. qn̄ pauciſſimi gladiatores in cāpania deludo fugiētes. magnū exercitū ꝯꝑarūt tresduces habuerūt. italiā latiſſime et crudeliſſime vaſtauerūt. Dicāt qͥs iſtos deus adiuuerit. vt ex ꝑuo et ꝯtēptibili latrocinio venirētad regnū tantis iā romanis viribꝰ arcibuſqꝫmetuendū. An qꝛ nō diu fuerūt. iō diuinitusnegabūt̉ adiuti. Quaſi vero ip̄a cuiuſlibꝫ bonis vita diuturna ſit. Iſto ergo pacto neīemdij adiuuāt ad regnādū. qm̄ ſinguli quiqꝫ cito moriunt̉. Nec bn̄ficiū deputādum eſt. qd̓exiguo tꝑe in vno quoqꝫ hoīe ac ꝑ hoc ſingilatim vtiqꝫ in omībus vice vaporis euaneſcitQuid em̄ īte reſt eoꝝ qui ſub romulo deos coluerūt et olim ſūt mortui. ꝙ poſt eoꝝ morteꝫromanū tm̄ creuit imꝑiū. cum illi apud inferos cauſas ſuas agat. Vtrū bonas an malasad rem pn̄tem nō ꝑtinet. Hoc aūt de omībꝰintelligendū eſt q̄ ꝑ ip̄m imꝑiū qͣꝫuis decedētibus ſuccedētibuſqꝫ mortalibꝰ in lōga ſpacia ꝓtendat̉ paucis diebꝰ vite ſue curſim raptimqꝫ trāſierūt. et actuū ſuoꝝ ſarcinas baiulantes. Sin vero etiā ipſiꝰ breuiſſimi temꝑiſbn̄ficia deorū adiutorio tribuēda ſūt nō parum adiuti ſunt illi gladiatores. qui ſeruil̓ cōditionis vincula ruperūt. fugerūt. euaſerūt.exercitū magnū ⁊ fortiſſimū collegerūt. obedientes regū ſuorū ꝯſilijs et iuſſis multum romane celſitudini metuendi. et aliquot romanis imꝑatoribꝰ inſuꝑabiles multa ceperunt.potiti ſūt victorijs plurimis vſi voluptatibꝰquibus voluerūt. quod ſuggeſſit libido fecerunt. poſtremo donec vincerent̉ qd̓ difficillime factū eſt. ſublimes regnāteſqꝫ vixerūt. ſꝫad maiora veniamꝰ.¶ Ca. vj.Vſtinus qͥ grecam vel potiꝰ ꝑegrinā trogupompeiū ſecutꝰ non latine tm̄ ſicut ille veruꝫetiā breuit̓ ſcp̓ſit hiſtoriā. opus librorū ſuoꝝſic incipit. Pnͥcipio rerū. gentiū nacōnūqꝫ imperiū penes r̓ges erat. quos ad faſtigium hꝰmaieſtatis nō ambicō popularis. ſꝫ ſpectataīter bonos moderacō ꝓuehebat. Populi nullis legibꝰ tenebāt̉ arbitria pnͥcipiū ꝓ legibꝰerāt. fines imperij tueri magis quā proferre
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten