Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

etiā hijs falſam eſſe mouerūt. ut adu̓ſumnos iuſta murmura habere videant̉ ſue ſcientie diſſimulacōe firmātibꝰ. de libris quoſ auctores eoꝝ ad cognoſcedapteritoꝝ tꝑm hiſtoriā memorie madauerūt. longe alit̓ qͣmputāt demōſtrandū fuit. et ſimul docendumdeos falſos quos vel pala colebat vel occulte adhuc colūt eos immūdiſſimos ſpūs etmaligniſſimos ac falſiſſimos ac fallaciſſimosdemones vſqꝫ adeo vt aut feris aut fictis etiam ſuis tn̄ crimībus delectent̉. ſibi celebrari ſua feſta voluerūt. vt a ꝑpetrādis danabilibus factis humana reuocari poſſit īfirmitas. dum ad hec imitāda velut dina p̄bet̉auctoritas. Hec ex nr̄a ꝯiectura ꝓbamusſed ꝑtim ex recēti memoria. qꝛ et ipſi vidimuſtalia ac talibꝰ numībꝰ exhiberi. ꝑtim ex lite̓iseoꝝ qui tanꝙͣ in ꝯtumieliā ſꝫ tanꝙͣ in honorem deoꝝ ſuoꝝ iſta ꝯſcripta poſteris reliōrunt. ita vt vir doctiſſimus apud eos varroet grauiſſime auctoritatis cum rerū humanarum atqꝫ dīnarū diꝑtitos faceret libros. alios humanis alios dinis ſua cuiuſqꝫ rei dignitate diſtribuēs. non ſaltem in rebꝰ humanis. ſed in rebus diuinis ludos ſcenicos poneret. cum vtiqꝫ ſi tm̄ boni et honeſti homīeſin ciuitate eēnt. nec inrebꝰ hūanis ludi ſcenici eſſe debuiſſent. Qd̓ ꝓfecto aucͣte ſua fecit. ſed qm̄ eos romē natꝰ et educatꝰ in dīniſrebus inuenitCa. ij.T qm̄ in fine pͥmi libri de inceps dicendaeent breuit̓ poſuimꝰ. et ex hijsquedā in duobꝰ ꝯſequētibꝰ diximuſexpectatōni legētiū que reſtāt reddēda cognoſcimus. Promiſeramꝰ ergo quedaꝫ noseſſe dicturos aduerſus eos romane reipublice clades in religionē nr̄am referūt. et ꝯmemoraturos quecūqꝫ etqͣntūcūqꝫ occurre̓ potuiſſent velſatis viderent̉ mala. que illa ciuitas ꝑtulit. vel ad eius imꝑium ꝓunitie ꝑtinentes. anteꝙͣ eoꝝ ſacrificia ꝓhibita fuiſſētque oīa ꝓculdubio nobis tribueret. ſi iaꝫ veillis clareret nr̄a religio. vel ita eos a ſacris ſacrilegis ꝓhiberet. Hec in ſcd̓o et tercio libroſatis qͣntuꝫ exiſtimo abſoluimus. in ſcd̓o agetes de malis moꝝ. que mala vel ſola vel maxima deputāda ſunt. in tercio aūt de hijs maliſque ſtulti ſola ꝑpeti exhorrēt corꝑis vicꝫ externarūqꝫ reꝝ. que plerūqꝫ patiunt̉ et boni.Illa vero mala non dico patient̓ ſed libenterhabēt qͥbus ipſi fiūt mali. Et ꝙͣ pauca dixi deip̄a ſola ciuitate atqꝫ eius imꝑio nec inde oīavſqꝫ ad ceſarē auguſtū. Quid ſi ꝯmemorarevoluiſſem. et exag̓gerare illa mala que non ſibi inuicē hoīes faciūt ſicut ſunt vaſtationeseuerſioneſqꝫ bellātiū. ſed ex ipſiuſ mūdi elemētis terrenis accidūt rebus. que vno loco apuleius breuiter ſtrinxit. in eolibello que de mudo ſcripſit. terrena oīa dicēs mutatōes ꝯuerſiones et intēſiones et remiſſiones atqꝫ interitus habere. Nanqꝫ īmodicis tremoribus terrarum. vt verbis eius vtar diſſiluiſſe humumet interceptas vrbes cuꝫ ppl̓is dicit. abruptisetiā imbribꝰ ꝓlutas totas eſſe regiōes illas.etiā que p̓us fuerat ꝯtinentes. hoſpitibus atqꝫ aduenis fluctibꝰ inſulatas. aliaſqꝫ deſidiamaris pedeſtri acceſſuꝑuias factas. vetis acꝓcellis euerſas ciuitates incedia de nubibus emicaſſe. quibꝰ oriētis regiones ꝯflagrate ꝑierūt. et in occidētis plagis ſcaturigineſquaſdā ac ꝓluuiones eaſdē ſtrages dediſſeſic vt ex ethne verticibꝰ quōdā effuſis carceribus dino incēdio decliuia torrentis vice.flāmarū flumīa cucurriſſe. Si hec atqꝫ huiuſcemodi que habet hiſtoria vn̄ poſſem colligēvoluiſſem. qn̄ finiſſem illis tꝑibus euenerūtanteꝙͣ xp̄i nomē vlla iſtorū vana et vere ſaluti ꝑnitioſa ꝯpͥmeret. Promiſera me etiā demōſtraturū. quos eoꝝ mores etqͣꝫ ob cauſaꝫdeus verus ad augēdū imꝑiū adiuuare dignatus eſt. in cuiꝰ pt̄ate ſunt oīa regͣna. quā eos nihil adiuuerint hij quos deos putat.et potius qͣntum decipiendo et fallēdo nocuerint vnde nūc mihi video eſſe dicēdū et magis de incremētis imꝑijromani. Nam de noxia fallacia d̓monū quos velut deos colebatqͣntum malorū inuexerit moribꝰ eorū. in ſecūdo maxime libro non pauca dicta ſūt. Peromnes aūt abſolutos tres libros vbi oꝑtunūviſum eſt. ꝯmedauimꝰ etiā in ipſis bellicis malis quantū ſolaciorū deus xp̄i nomē cui tm̄honoris barbari detulerūt p̄ter belloruꝫ mores bonis maliſqꝫ ꝯtulerit. quo qui facit ſolēſuum oriri ſuꝑ bonos et malos. et pluit ſuꝑ iuſtos et iniuſtosCa. iij.Am itaqꝫ videamꝰ quale ſit tata latitudinem ac diuturnitatē imꝑij romani illisdijs audent tribuere. quos etiā turpiū ludorū obſequia. et turpiū hoīm mīſteria ſe honeſtecoluiſſe ꝯtendūt. Quanqͣꝫ pͥus vellē paululuꝫinqͥrere que ſit. que prudētia. cum hoīm felicitatem poſſis on̄dere ſemꝑ in bellicis cladibus et in ſanguine ciuili vel hoſtili tn̄ hūano cum tenebroſo timore et crueta cupiditate verſantiū. vt vitrer leticie ꝯparet̉. fragiliter ſplendenti cui timeat̉ horribilius ne repete fragatur. de imꝑijlatitudine ac magnitudine velle gloriari. Hoc vt facilius dijudicetur. non vaneſcamus inani ventoſitate iactati. atqꝫ obtōdamus intētōnis aciē altiſonisvocabulis rerum cum audimus ppl̓os regnaꝓuincias ſed duos ꝯſtituamꝰ homines Nam