paululum mētu. nō qꝛ bella ꝯqͥeuerāt ſed quianō tam gͣui pondere vrgebant. Finito ſcilicꝫtēpore. quo equo ⁊ modeſto iure agitatū eſt.ſecuta ſunt que idē ſaluſtiꝰ breuiter explicatDein ſeruili imperio pr̄es plebē exerce̓. de vita atqꝫ tergo. regio more ꝯſulē̓. agro pellereet ceteris exꝑtibꝰ ſoli imperio agere. Quibꝰſeuicijs et maxīe fenore oppreſſa plebs cū aſſiduis bellis tributū et militiā ſimul toleraret.armatā montē ſacrū atqꝫ auentinum inſeditDūqꝫ tribunos plebis ⁊ alia iura ſibi parauitdiſcordiaꝝ et certamīs vtrimqꝫ finis fuit ſecundū bellū punicū. ¶ Ca. xvij.Vid itaqꝫ ego tantas moras vel ſcribēs patiar. vl̓ lecturꝰ efferam. Quāmiſera fuerit illa reſpublicatam lonſgaetate ꝑ totānos. uſqꝫ ad ſcd̓m bellū punicum. bellis forinſecꝰ inqͥetare nō deſiſtētibuſet intus diſcordijs ſeditōnibꝰ ciuilibꝰ. a ſaluſtio breuit̓ intimatū eſt. Proinde victorie ille nō ſolida beatoꝝ gaudia fuerūt. ſꝫ in aniaſolacia miſeroꝝ. ⁊ ad alia atqꝫ alia terribiliamala ſubeūd̓a illecebroſa īcitamēta mīme qͥetorum. Nec nobis qꝛ hec dicimꝰ. boni romaniprudēteſqꝫ ſuccēſeat. quāꝙͣ de hac re nec petend̓i ſint nec monēdi. qn̄ eos mīme ſuccenſuros eſſe certiſſimū eſt. Neqꝫ em̄ grauiꝰ vel gͣuiora dicimꝰ auctoribꝰ eorum et ſtilo et ociomultū impares. qͥbus tn̄ ediſcēdis et ipſi elaborauerunt. et filios ſuos elaborare ꝯpelluntQui aūt ſucceſent. qn̄ me ferrēt ſi ego dicerēqd̓ ſaluſtius ait. Plurime turbe ſeditōnes etad poſtremū bella ciuilia orta ſūt. dum paucipotentes quoꝝ in grām pleriqꝫ ꝯceſſerāt ſt̓honeſto patruū aūt plebis noīe dn̄atōes affectabāt. boniqꝫ et mali ciues appellati nō obmerita in rempublica oībus ꝑiter corruptisſed vti qͥſqꝫ locupletiſſimꝰ et iniuria validiorqꝛ pn̄tia defendebat. ꝓ bono ducebat̉. Porro ſi illi ſcp̓tores hiſtorie ad honeſtā libertatēꝑtinere arbitrati ſūt mala ciuitatis ꝓp̓e nontace̓. quā multis locis magno p̄conio laudae̓ꝯpulſi ſunt. cum aliā veriorē qua ciues eternilegēdi ſunt nō hr̄ent. qͥd nos facere cōuenit.quoꝝ ſpes quāto in deo melior et certior. tāto maiordꝫ eſſe libertas cum mala pn̄tia xp̄onoſtro imputāt. vt infirm ores imꝑitioreſqꝫmētes alienēt̉ ab ea ciuitate in qua ſola iugiter feliciterqꝫ viuendū eſt. Nec in deos eoruꝫhorribiliora nos dicimꝰ qͣꝫ eoꝝ idētidem auctores quos legūt et p̄dicat. qn̄qͥdem ⁊ ex ipſis que diceremꝰ accepimus. et nullo mō dicere vel talia vel cūcta ſufficimꝰ. Vbi erant eigo illi dij qͥ ꝓpter exiguā fallacēqꝫ mundi hꝰfelicitatē colendi exiſtimant̉. cū romani qͥbuſſe colendos mēdaciſſima aſtutiā vēdicabanttantis calamitatibꝰ vexarent̉. Vbi erant qn̄valerius ꝯſul ab exulibꝰ et ſeruis incenſū capitoliū cum defenſaret occiſus eſt. Faciliuſqꝫ ipſe ꝓdeſſe potuit edi iouis qͣm illi turbatot numinū. cuꝫ ſuo maximo atqꝫ optimo regecꝰ templū liberauerat ſubuenie̓. Vbi erātqn̄ denſiſſimis fatigata ciuitas ſeditōnū malis. cum legatos athenas miſſos ad leges mutuādas paululū qͥeta operiret̉. graui fame peſtilentiaqꝫ vaſtata eſt vbi erāt. qn̄ rurſus populus cum fame laboraret p̄fectū annone pͥmum creauit atqꝫ illa fame inualeſcēte. ſpūrius emilius qui eſuriēti multitudini frumētalargitus eſt regni affectati crimē incurrit. eteiuſdē p̄fecti inſtātia ꝑ dictatorē luciū qͥntuꝫetate decrepitū. a q̓nto ſeruilio mgr̄o eqͥtuꝫcum maximo et ꝑiculoſiſſimo tumultū ciuitatis occiſus eſt. Vbi erāt qn̄ peſtilentia maxīaexorta. dijs inutilibꝰ ſine r̓medio ppl̓s diu ml̓tumqꝫ fatigatꝰ. noua lectiſternia qd̓ nunqͣmantea fecerat exhibēda arbitratus eſt. Lectiaūt ſternebant̉ in honorē deorū. vnde hoc ſacrū vl̓ potiꝰ ſacrilegiū nom̄ accepit. ubi erātqn̄ ꝑ decēm ꝯtinuos ānos male pugnādo crebras et magnas clades apud vegios exercitus romanus acceperūt. niſi ꝑ furiū camilluꝫtādē ſubueniret̉. quē poſtea ciuitas ingratadanauit. Vbi erat qn̄ galli romā ceper̄t. ſpoliauerūt. incenderūt. cedibꝰ impleuer̄t. Vbierāt cum illa inſignis peſtilētia tā ingentemſtragem dedit. qua et ille furius camillus extinctus eſt. qui rempublicā ingratā et a vegientibus ante defēdit. et de gallis poſtea vindicauit. Inde in hac peſtilentia ſcenicos ludos aliā nouā peſtē non corꝑibꝰ romanorumſed qd̓ eſt multo ꝑnitioſius moribꝰ intulerūtVbi erāt qn̄ alia peſtilentia grauis de venenis matronaꝝ exorta credita eſt. Quarū ſupͣſidem multarū atqꝫ nobiliū mores dep̄henſiſunt oī peſtilentiā grauiores. vel qn̄ in caudinas furculas a ſamnitibus obſeſſi ambo cū exercitu ꝯſules fedus cuꝫ eis fedū facere coactiſunt. ita vt eqͥtibus romanis ſexcētis obſidibus datis ceteri amiſſis armis alijſqꝫ ſpoliatip̄uatiqꝫ teg̓mībus ſub iugū hoſtiū cum veſtimentis ſingulis mitterent̉. vel qn̄ graui peſtilentia ceteris laborātibus multi etiā in exercitu icti fulmine ꝑierūt. vel qn̄ itē alia intolerabili peſtilentia eſcolapiū abepidauro quaſi medicū deum roma aduocare atqꝫ adhibeopulſa eſt. qm̄ regem oīm iouem. qͥ iam diuincapitolio ſedebat multa ſtupra qͥbus adoleſcens vacauerat nō ꝑmiſerāt fortaſſe diſceremedicinam. vel cū ꝯſpirantibus vnotꝑe hoſtibus lucanis. brucijs. ſamnitibꝰ. etruſcis. etſenonibꝰ gallis. pͥmo ab eis legati ꝑēpti ſūt.