Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ariſqꝫ relictis dij tanto in optimū illiꝰ populiregē parricidio ꝑpetrato qͦs dicūt vt miſere troie facerēteaqꝫ grecis diruēda exurendamqꝫ relinq̄ret. adulterio paridis fuiſſemotos. Sed inſuꝑ interfecto a ſe ſocerotarquinius ip̄e ſucceſſit. Hunc illi dij nephariuꝫparricidā ſoceri interfectōe regnāte. inſupermultis bellis victorijſqꝫ gloriāte. et de manubijs capitoliū fabricate. abſcedētes. ſedſentes manēteſqꝫ viderūt. et rege ſuū iouemin illo altiſſimo tēplo hoc eſt in oꝑe parricideſibi p̄ſidere atqꝫ regnare ꝑpeſſi ſūt. Neqꝫ em̄adhuc innoces capitoliū inſtruxit. et poſteamalis meritis vrbe expulſus eſt. ſed ad ip̄mregnū in quo capitoliū fabricaret. immaniſſimi ſceleris ꝑpetratōe ꝑuenit. Qd̓ vero eumregno romani poſtea depulerūt ac ſe clauſerunt menibꝰ ciuitatis ipſiꝰ de lucrecie ſtupro. ſed filij pct̄m fuit illo ſolū neſciēte ſedetiam abſente ꝯmiſſum. Ardea ciuitate tuncoppugnabat. ꝓppl̓o romano bellum gerebatneſcimus qͥd faceret. ſi ad eiꝰ noticiā flagicium filij deferret̉. Et tn̄ in explorato iudicio etinexꝑto. ei ppl̓s ademit imꝑiū. et recepto exercitua quo deſeri iuſſus ē clauſis deinde portis fiuit intrare redeūte. At ille poſt bellagrauiſſima qͥbus eoſde romanoſ ꝯcitatis finitimis attriuit. poſteaqͣꝫ deſertus ab eis qͦrūfidebat auxilio regnuꝫ reciꝑe non eualuit inopido tuſculo romē vicino quatuordecim utfertur annos pͥuatam vitam quietus habuit cum vxorē ꝯſenuit. optabiliore fortaſſis exituqͣꝫ ſocer eiꝰ generi ſui facinorē nec ignorate filia ſicut ꝑhibet̉ extinctus. Nec tam̄ iſtumtarqͥniū romanicrudelē aut ſceleratū. ſed ſuperbū appellauerūt. fortaſſe regīos eiꝰ faſtꝰalia ſuꝑbia ferētes. Nam ſcelus occiſi abeo ſoceri optimi regis ſui. vſqꝫ adeo ꝯtēpſer̄tvt rege ſuū faceret. Vbi miror. ſi ſcele̓grauiorē mercede tāta tato ſceleri reddiderunt nec diſceſſere aditis ariſqꝫ relictis dij niſi forte qͥſpiam ſic defendat iſtos deos. vt dicat eos maſiſſe rome quo poſſent romanosmagis punire ſupplicijs ꝙͣ bn̄ficijs adiuuare.ſeducētes eos vanis victorijs bellis grauiſſimis ꝯterētes. Hec fuit romanoꝝ vitā ſb̓ regibꝰ laudabili tꝑe illiꝰ reipublice vſqꝫ ad expulſione tarqͥnij ſuꝑbi ducētos ferme etdraginta et tres ānos. ille oēs victorie tamulto ſanguīe. et tātis empte calamitatibꝰvix illud imꝑiū intra viginti ab vrbe miliariadilatauerint quātū ſpaciū abſit vt ſaltē ali.cꝰ getule ciuitatis nūc territorio cōpareturCa. xvj.vic tꝑi adijciamꝰ etiā tꝑs illud. qͦuſ¶qꝫ dicit ſaluſtiꝰ e quo et modeſto iureagitatū dum metꝰ a tarqͥno et belluꝫ graue etruria poſitū eſt Quādiu em̄ etruſci tarquinio redire in regnū conati opitulati ſuntgraui bello roma ꝯcuſſa eſt. Ideo dic̄ equo etmodeſto iure geſtā republicā metu p̄mentenon ꝑſuadēte iuſticia In quo breuiſſimo tꝑeꝙͣ funeſtus ille annꝰ fuit. pͥmi ꝯſules creatiſūt expulſa regia ptāte. Annū qͥppe ſuū nonopleuerūt. Nam iuniꝰ brutꝰ exhonoratū eiecit vrbe collega luciū tarqͣniū collatinū. Deinde mox ip̄e in bello cecidit mutuis hoſtevulneribꝰ. occiſis a ſeip̄o pͥmitꝰ filijs ſuis. etvxoris ſue fratribꝰ eos preſtituēdo taro̓nio ꝯiuraſſe cognouerat. Quod fc̄m virgiliꝰpoſtea qͣꝫ laudabilit̓ ꝯmemorauit. ꝯtinuo clement̓ exhorruit em̄ dixiſſet natoſqꝫ paternoua bella mouētes ad penā pulcra libertate vocauit. mox deinde exclamauit ait. Infelix. vtcūqꝫ ferat ea facta minores. Quomodolibet inqͥt ea facta poſteri ferat id ē p̄ferātet extollāt. qui filios occidit infelix eſt. Etqͣꝫ ad ꝯſolādū infelice. ſubiūxit. Vincit amorpatrie laudūqꝫ īmēſa cupido. Nōne in bruto et filios occidit. et a ſe ꝑcuſſo hoſti filiotarqͥnij mutuo ꝑcuſſus ſuꝑuiuere non potuiteiqꝫ potiꝰ ip̄e tarqͥniꝰ ſuꝑuixit. collatini college vid̓r innocētia vindicata bonus ciuisob hoc tarqͥnio pulſo paſſus eſt. qd̓ tirannusip̄e tarqͥniꝰ. Nam et idēbrutꝰ. ꝯſanguineustarqͥnij fuiſſe ꝑhibet̉. Sꝫ collatinū vicꝫ ſimilitudo noīs preſſit. qꝛ etiā tarqͥnius vocabat̉.Mutare ergo nomē priam cogeret̉. Poſtremo in eiꝰ noīe hoc vocabulū minꝰ eēt. ſi lucius collatinus tātūmō vocaret̉. Sed amiſit ſine vllo detrimēto poſſet amittē̓. vt ethonore pͥmus ꝯſul. et ciuitate bonꝰ ciuis carēiuberet̉. Etiamne iſta eſt gloria iunij bruti deteſtanda iniqͥtas. et nihilo vtilis reipublice.Etiāne ad hac ꝑpetrāda vicit amor patrie.laudūqꝫ īmēſa cupido. expulſo vtiqꝫ tarquinio tirāno ꝯſulcum bruto creatꝰ eſt maritus lucrecie. luciꝰ tarqͥnius collatinꝰ. Quā iuſte ppl̓s mores in ciue nomē attēdit. Quāimpiebrutus collegā pͥme ac noue illiꝰ poteſtatis que poſſet ſi hoc offendebat̉ nomē tm̄p̓uare. et prīa pͥuauit honore. Hec mala facta ſunt hec aduerſa acciderūt. qn̄ in ilia republica equo et modeſto iure agitatum eſt.Lucreciꝰ qͦꝫ qui in locū bruti fuerat ſubrogatus. morbo anteqͣꝫ idē annꝰ terminaret̉ abſūptus eſt. Ita publius valerius ſucceſſeratcollatino et marcꝰ oracius defūcto lucrecio ſuffectꝰ fuerat annū illū funereū atqꝫ tartareum. ꝯſules qͥnqꝫ habuit ꝯpleuer̄t. anno ꝯſulatus ipſius nouuꝫ honorē ac ptāte auſpicata ē romana reſpublica. tc̄ diminuto