Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

deinde cum p̄tore oppreſſus exercitus ſepteꝫtribunis cum illo ꝑeuntibus. et militū tredocim milibus vel qn̄ poſt lōgas et graues rome ſeditōes qͥbus ad vltimū plebs in ianiculum hoſtili dirēptōe ſeceſſerat. Hꝰ mali tamdira calamitas erat vt eiꝰ rei cauſa qd̓ in extremis ꝑiculis fieriſolebat dictator crearet̉ortēſius. qui plebe reuocata in eodē mgr̄atuexpirauit. Quod nulli dictatori an̄ ꝯtigeratet qd̓ illis dijs iam pn̄te eſcolapio grauiꝰ crimenfuit. Tum vero multa bella vbiqꝫ crebuerūt. vt inopia militū ꝓletarij illi eoligignēde vacabāt. ob egeſtate militarevalētes. hoc nomē acceꝑant militie ꝯſcriberentur. Accitꝰ etiā a tarentinis pirrhus rexgrecie tūc ingenti gloria celebratꝰ romanorum hoſtis effectus eſt. cui ſane de rerū futuro euentū ꝯſulenti ſatis vrbane. apollo ſic ambiguum oraculū edidit. vt eduobꝰ qͥcqͥd accidiſſet. ip̄e dīnus haberet̉. Ait enim. Dico tepirrhe vincere poſſe romanos. Atqꝫ ita fiuepirrhus a romanis ſiue romani a pirrho vincerent̉. ſecurus fatidicꝰ vtrūlibet expectareteuentū. Que tūc et ꝙͣ horrēda vtriuſqꝫ exercitus clades. In qua tn̄ ſuꝑior pirrhus extitit. vt iam poſſet appolline ſuo intellectūdicare dīnum. niſi ꝓxime aliop̄lio romani abſcederet ſuꝑiores. atqꝫ in tāta ſtrage belloꝝetiam peſtilētia grauis exorta eſt mulierumNampuſqua maturos ꝑtus ederet. grauidemoriebant̉. Vbi ſe credo eſcolapius excuſabat. archiatrū obſtetrice ꝓfitebat̉ Pecudes qͦꝫ ſimiliter interiebat. ita vt iam defecturum genꝰ aīalium crederet̉. Quid ienis illamemorabilis tam incredibili immanitateſeuiens. vt niuibꝰ horrēda altitudine etiā inforo dies quadraginta manētibꝰ tiberis qͦꝫglacie duraret̉. Si noſtris tꝑibus accidiſſetque iſti quata dixiſſent. Quid illa itide īgenſpeſtilētia ꝙͣdiu ſeuiuit. qͣꝫ ml̓tos ꝑemit. Quecum in annū aliū multo grauius tenderet̉ fruſtra pn̄tē eſcolapio aditū eſt ad libros ſibillinos. in quo genere oraculoꝝ ſicut cicero ī libris de dinatione ꝯmemorat. magis interp̄tibus vt poſſunt. ſeu volūt dubia ꝯiectātibꝰcredi ſolet Tunc ergo dictū eſt. eam eſſe cauſam peſtilētie. plurimas edes ſacras multioccupates pͥuatim teneret. Sic interiꝫ a magno imꝑitie vel deſidie crimīe eſcolapius liberatus eſt. Vnde aūt a multis edēs ille fuerat occupate nemine ꝓhibēte. niſi qꝛ tāte numinū turbe diu fruſtra fuerat ſupplicatū. atqꝫita paulatim loca deſerebant̉ a cultoribꝰ vttanqͣꝫ vacua ſine vllius offenſiōe poſſent humanis ſaltem vſibus vendicari. Nanqꝫ tuncvelut ad ſedanda peſtilentia diligent̓ repetita fuerūt atqꝫ reparata niſi poſtea eodēneglecta atqꝫ vſurpata latitarent non vtiqꝫmagne ꝑitie varrōis tribueret̉. quod ſcribēsde edibꝰ ſacris tam multa ignorata ꝯmemorat. ſed tūc interimelegās peſtilentie depulſio. ſed deorum excuſatio ꝓcurata eſt. Ca. xviij.Am vero punicis bellis cum inter vtrūqꝫ imperiū victoria diu anceps atqꝫ incerta pēdētppl̓iqꝫ duo p̄ualidi impetꝰ in alterutrū fortiſſimos et opulētiſſimos agerēt. quot munitiora regna ꝯtrita ſunt. que vrbes ample nobileſqꝫ delete. quot afflicte. quot ꝑdite ciuitatesqͣꝫ longe lateqꝫ tot regiones terreqꝫ vaſtateſunt. Quotiens victi hinc atqꝫ inde victoresquid hoīm ꝯſumptum eſt vel pugnantiū militum. vel ab armis vacātiū ppl̓oꝝ. Quāta viſnauiū marinis etiam p̄lijs oppreſſa. et diuerſarum tepeſtatum varietate ſubmerſa e. ſi enarrare vel cōmemorare conemur nihil aliud ꝙͣſcp̓tores etiam nos erimꝰ hiſtorie. Tūc magno mētu ꝑturbata romana ciuitas. ad rmedia vana et ridēda currebat. Inſtaurati ſūtex auctoritate librorū ſibillinoꝝ ludi ſeculares. quoꝝ celebritaſinter cetum anos fuēatinſtituta. felicioribuſqꝫ tꝑibus memoria negligente ꝑierat. Renouarūt etiā pontificesludos ſacros inferis. et ip̄os abolitos anis retrorſum melioribus. Nimirū em̄ qn̄ renouatiſunt. tata copia morientiū ditatos īferos et̄ludere delectabat. cum ꝓfecto miſeri homīeſip̄a bella rabida et cruētas aīoſitates funereaſqꝫ hinc atqꝫ inde victorias magnos age̓ntludos demonū et opinias epulas inferorum.Nihil ſane miraſebiliꝰ pͥmo punico bello accidit. qͣꝫ ita romani victi ſunt vt etiā regulꝰille caꝑetur. cuiꝰ in pͥmo et ī altero libro metionem fecimꝰ vir plane magnus victor antea domitorqꝫ penorū. etiā ip̄m pͥmū belluꝫpunicū ꝯfeciſſꝫ. niſi auiditate nimia laudisglorie durioreſ ꝯditōnes qͣm ferre poſſent feſſis carthagineſibus imꝑaſſet illiꝰ viri et captiuitas inopinatiſſima. et ſeruitꝰ īdigniſſimaet iuratio fideliſſima. et mors crudeliſſima. ſideos illos non cogit erubeſcere. verum etiaꝫ erei ſunt. et non hn̄t ſanguinē. Nec mala illo temꝑe grauiſſima. intra menia defueruntNam exundante nimis vltra morem fluuio tiberino pene omnia vrbis pſana ſubuerſa ſuntalijs impetū quaſi torrentis impulſis. alijs velut ſtagno diuturno inadefactis atqꝫ ſublapſis. Iſtam deinde peſtem ignis pernicōſiorſubſecutus eſt. qui correptis circa forum quibuſqꝫ celſioribus etiam templo veſte ſuo familiariſſimo peꝑcit. vbi ei veluti vitā ꝑpetuam diligētiſſima ſubſtitutōe lignorum.