Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

peccator indeſiderijs aīe ſue. et iniquagerit bn̄dicet̉. Fallacia igit̉ tegmīa deceptorie de albacones auferat̉ a rebꝰ. ut fincero iſpiciāt̉ examīe. Nemo michi dicat magnus.ille atꝫ ille. qꝛ illo et illo pugnauit et vicitPugnat etiā gladiatores. vincūt ip̄i. Habet p̄mia laudis illa crudelitas. Sed putoeſſe cuiuſlibet ſatius inertie penas luere. qͣꝫ illoꝝ armorū q̄re̓ gloriā. Et tamē ſi in arenamꝓcederēt pugnaturi īter ſe gladiatores qͦꝝalter filius. alter eſſꝫ pater. tale ſpectaculumquis ferret quis auferret. Quomō glorioſū alterius matris. alterius filie ciuitatis. ī.ter ſe armoꝝ potuit eſſe certamen. An ideodiuerſuꝫ fuit arena vlla fuit. et latiorescampi noduoꝝ gladiatoꝝ. ſed ī duobꝰ populis multoꝝ funeribus implebantur. Nonamphiteatro cingebantur illa certamīa ſedvniuerſo orbe. et tunc viuis et poſteris quouſqꝫ iſta fama porrigitur. impium ſpectaculum p̄bebat̉. Vim tn̄ patiebatur ſtudij ſui d̓iilli p̄ſides imperij romani. et taliū certaminūtanqꝫ theatrici ſpectatores donecoraciorū/ſoror ꝓpter curiatos tres ꝑetos. etiā ipſa tercia ex altera parte fraternoferro duobꝰ fratribꝰ adderet̉. ne minus haberet mortiū etiāroma que vicerat. Deinde ad fructū victoriealba ſubu̓ſa eſt. vbi poſt iliū quod greci euerterēt. et pꝰ lauiniū vbi eneas regnū ꝑegriniatqꝫ fugitiuū conſtituerat. tercioloco habitauera̓t numīa illa troiana. ſꝫ more ſuo etiaminde fortaſſe migrauerāt. ideo deleta eſt.diſceſſerāt videlicet om̄es aditis ariſqꝫ relictis dij. quibꝰ imperiū illud ſteterat. Diſceſſerāt ſane ecce iam tercōut eis quarta romaꝓuidētiſſime crederet̉. Diſplicuerat em̄ alba. vbi amuliꝰ expulſo fratre. roma placuerat. vbi romulus occiſo fratre regnauat. Sꝫanteꝙͣ alba dirueret̉ tranſfuſus ē inquiūt populus eius ī romā. ut ex vtͣqꝫ vna ciuitas fie̓tEſto. ita factū ſit. vrbs tamē illa aſcanij reg et terciū domiciliū troianoꝝ deorū. ab vrbe filia mater euerſa ē. Vt aūt belli reliquie exduobꝰ ppl̓is vnū facerēt miſerabile coagulūmultꝰ ante fuſus vtriuſqꝫ ſanguis fuit. Quidiam ſingillatim dicam ſub ceteris regibꝰ totiens eadē bella renouata victorijs finita videbant̉. tātis ſtragibꝰ iteꝝ iterūqꝫ ꝯfectaiterū iterūqꝫ poſt fedus et pacē inter generos et ſoceros et eoꝝ ſtirpe poſteroſqꝫ repetita. Non ꝑuum iudiciū calamitatis hꝰ fuit. portas belli nullꝰ clauſit eoꝝ. Nullus illorum ſub tot dijs p̄ſidibꝰ in pace regnauitPſorum aūt regū exitus fuerunt. De romulo viderit adulatio fabuloſa. qua ꝑhibet̉ receptus in celū. viderint quidam ſcpͥtores eoꝝ qui eum ꝓpter ferocitatēa ſenatu diſcerptū eſſe dixerūt. ſubordinatūqꝫ neſcio quē iuliū ꝓculū eum ſibi apparuiſſe diceret. eūqꝫ ſe populo mādaſſe romanovt inter numina cole̓tur. eoqꝫ ppl̓m contra ſenatū ītumeſcere ceꝑat rep̄ſſum atqꝫ ſedatū. Acciderat em̄ et ſolis defectio. qua certa rōe ſui curſus effectā imꝑita neſciens multitudo meritis romuli tribuebant. quaſi veroſiluctus ille ſolis fuiſſet. non magis id̓o credideberet occiſus. ip̄mqꝫ ſcelus auerſiōe etiamdiurni luīs indicatū. ſicuc reuera factū ē cumdn̄s crucifixus eſt crudelitate at̓qꝫ impietate iudeoꝝ. quā ſolis obſcuratōnem ex canonico fiderum curſu accidiſſe. ſatis on̄dittūc erat paſca iudeorū. Nam plena luna ſolēniter agit̉. Regularis aūt ſolis defectio nonniſi lune fine ꝯtingit. Satis et cicero illā int̓deos romuli receptōem putatā magis ſignificat eſſe qͣm facta. qn̄ et laudās eum in librisde republica ſcipionis que ſermōe tm̄ ē inqͥtꝯſecutus. vt cum ſubito ſole obſcuratoparuiſſet deorū in numero collocatꝰ putaret̉quā opinionē nemo vnqͣm mortaliū aſſeqͥ potuit. ſine eximia ꝟtutis gl̓ia. Qd̓ aūt dicitſubito cōparuiſſe ꝓfecto ibi ītelligit̉. autviolentia tēpeſtatis. aut cedis facinoriſqꝫ ſecretū. et alij ſcp̓tores eoꝝ defectōi ſolisaddūt etiā ſubitā tēpeſtatē que ꝓfecto occaſionem ſceleri p̄buit. aut romulū ip̄a ꝯſumpſ̄t. De tullo qͥppe etiā hoſtilio. terciꝰ a romulo rex fuit. qui et ip̄e flumine abſūptꝰ eſt.dicit in eiſdē libris idē cicero. ꝓpterea iſtuꝫ creditū in deos receptū tali morte. qꝛ fortaſſe quod erat in romulo ꝓbatū id eſt ꝑſuaſum. romani vulgare noluerūt id eſt vile facere. ſi hoc et alterifacile tribueret̉. Dic̄ etiāaꝑte in inuectiuis. illum hāc vrbē ꝯdidit romulum ad deos īmortales beniuolētia famaqꝫ ſuſtulimꝰ. vt vere factū. ſed ꝓpt̓ meritavirtutiſ eiꝰ beniuolētia iactatū diffamatūqꝫmōſtraret. In hortēſio ꝟo dyalogo de ſolis canonicis defectōnibꝰ loq̄ret̉ vt eaſdē inqͥt tenebras efficiat quas effecit interituro.muli. qui obſcuratōe ſolis eſt factꝰ Certe hicmīme timuit hoīs interitū dicere. qꝛ diſputator magis qͣꝫ laudatorfuit. Ceteri aūt regeſppl̓i romani excepto numa pompilio et ancomarcio. qui morbo interier̄tqͣꝫ horredos exitus habuerūt. Tullus vt dixi hoſtiliꝰ victoret euerſor albecum tota domo ſua flumīecrematꝰ eſt. Priſcus tarqͥnius ſui deceſſoris filios int̓tmptos eſt. Seruiꝰ tullus generiſui tarqͥnij ſuꝑbi ei ſucceſſit ī regnū nephario ſcelere occiſus eſt. Nec diſceſſere aditis