duas acies p̄liari. que pugna vbi deſtitit. veſtigia qͦꝫ velut hoīm et equoꝝ qͣnta de illa ꝯflictōe expͥmi poterāt inuener̄t. Si gͦ veraciterinter ſe numīa pūgnauerūt. iā bella ciuilia excuſant̉ hūana. Cōſideret̉ tn̄ q̄ ſit taliū deoruꝫvel malicia vel miſeria. Si at ſe pugnaſſe finxerūt. qͥd aliud egerūt nͥ ut ſibi romani bellādo ciuilit̓ tāꝙͣ deoꝝ exēplo nullū nephas admitte̓ videretur. Iam em̄ ceperāt bella ciuilia. et aliqͦt nephādoꝝ p̄lioꝝ ſtragēs execrāde p̄ceſſerant Iam multos mouerat ꝙ milesqͥdam dum occiſo ſpolia detraheret fr̄eꝫ nudato cadauere agnouit. ac deteſtatꝰ bella ciuilia ſeip̄m ibi ꝑimens fraterno corꝑe adiunxit. Vt ergo huiꝰ tanti mali minie ted̓ret. ſꝫarmoꝝ ſceleſtoꝝ magis magiſqꝫ ardorīcreſceret. mox hij demones quos illi d̓os putatet colēdos et venerados arbitrant̉. int̓ ſe pugnantes hoībus apparere voluerūt. Ne imitari tales pugnas ciuica trepidaret affectōſed potiꝰ humnaū ſcelus dīno excuſaret̉ exēplo. Hac aſtiua maligniſpus etiam ludos vnmulta iam dixi ſcenicos ſibi dicari ſacrariqꝫiuſſerunt. vbi tanta deoꝝ flagicia theatriciſcāticis atqꝫ fabularū actōnibꝰ celebrata ſūtvt quiſqͥs eos talia feciſſe crederet. et qͥſquiſnon crederet. ſed tn̄ illos libētiſſime ſibi taliaexhiberi cernerēt. ſecurꝰ imitaret̉ Ne q̓s itaqꝫ exiſtimaret in deos ꝯuīciā potiꝰ qͣꝫ eis dignum aliqͥd ſcriptitaſſe. vbicūqꝫ illos inter ſepugnaſſe poete ꝯmemorarunt ipſi ad decipiendos hoīes poetaꝝ carmina firmauerūtpugnas vicꝫ ſuas non ſolū ꝑ ſcenicos in theatro. verū etiam ꝑ ſeip̄os in capo hūanis oculis exhibētes. Hec dicere ꝯpulſi ſumꝰ qm̄ peſſimis moribꝰ ciuiū romanā republica īa atraꝑditam fuiſſe. nullāqꝫ remāſiſſe ante aduētūdn̄i noſtri hieſu xp̄i. auctores eoꝝ dice̓ ⁊ ſcribere mīme dubitarūt. Qua ꝑditionē dijs ſuis non imputāt. qui mala traſitoria qͥbus mali ſiue inuoluant̉ ſiue inuadat pereūt et in quibus boni ſiue viuat ſiue moriant̉ ꝑire nō pn̄t.xp̄o nr̄o imputāt. cum xp̄s noſter tāta freque̓ter ꝓmoribꝰ optimis p̄cepta ꝯtra perditosmores. dij vero ip̄oꝝ nullis talibꝰ p̄ceptis eꝫgerint aliquid cum ſuo cultorē populo ꝓ illarepublica ne ꝑiret. īmo eoſde mores velut ſuis exēplis auctoritate noxia corrūpēdo egerint potiꝰ vt ꝑiret. Quam nō iō tunc ꝑiſſe qͥſꝙͣ vt arbitroriam dicere audebit. qꝛ diſceſſere omēs aditis ariſqꝫ relictiſqꝫ dij velut amici virtutibꝰ cum vicijs hoīm offenderent̉. qꝛtot ſignis extoꝝ augurioꝝ vaticinioꝝ qͥbꝰſe tanꝙͣ p̄ſcios futurorū adiutoreſqꝫ pliorumiactare et ꝯmēdare geſtiebāt ꝯuincunt̉ fuiſſepn̄tes. Qui ſi vere abſceſſiſſent. mitiꝰ romaniin bella ciuilia ſuis cupiditatibꝰ qͣꝫ illoꝝ īſtigatōibꝰ exarſiſſent¶ Ca. xxvj.Ve cum ita ſint. cuꝫ palā aꝑteqꝫ tuipitudines crudelitatibꝰ mixte nimium opprobria et crimina ſiue ꝓdita ſiue ꝯficta ipſis expoſcētibꝰ et niſi fieret iraſcetibus et iam certis et ſtatutis ſolēnitatibusꝯſecrata illis ⁊ dicata claruerūt atqꝫ ad oīꝫoculos vt imitāda ꝓponerent̉ ſpectāda ꝓceſſerunt. quid eſt ꝙ ijdem ipſi demones qui ſehuiuſcemodi voluptatibꝰ immūdos eē ſpūſꝯfitent̉. qui ſuis flagicijs et facinoribꝰ ſiue indicatis ſiue ſimulatis eorūqꝫ ſibi celebratōnepetita ab impudētibꝰ extorta. a pudentibuſauctores ſe vite ſceleſte immūdeqꝫ teſtāturꝑhibent̉ tn̄ in abditis ſuis ſecretiſqꝫ penetͣbilibus dare quedā bona p̄cepta de moribꝰ qͥbuſdā velut electis ſacratis ſuis Qd̓ ſi ita eſthoc ip̄o callidior aduertēda eſt et ꝯuincēdamalicia ſpirituū noxiorū. Tanta em̄ vis ē ꝓbitatis et caſtitatis. vt oīs vel pene oīs eiuslaude moueat̉ humana natura. nec vſqꝫ ad̓oſit turpitudine vicioſa ut totū amittat ſenſūhoneſtatis. Proinde malignitas demonū niſi alicubi ſe quēadmodū ſcriptū in nr̄is lite̓isnouimꝰ tranſfiguret in angelos lucis. nō implet negociuꝫ deceptōnis. Foris itaqꝫ ppl̓isceleberrimo ſtrepitu impietas impura circūſonat. et intꝰ paucis caſtiras ſimulata vix ſonat. Prebent̉ ꝓpatula pudendis. et ſecretalaudandis decus latet. et dedecꝰ ptꝫ. Quodmalū gerit̉ omnes ꝯuocat ſpectatores quodbonū d̓r. vix aliquos inuenit auditores taqͣmhoneſta erubeſcēda ſint et inhoneſta gloriāda. Sed vbi hoc niſi in demonū templis vbiniſi in fallacie diuerſorijs. Illud em̄ fit vt honeſtiores qͥ pauci ſunt capiant̉. hoc auteꝫ neplures qui ſunt turpiſſimi corrigant̉. Vbi etquādo ſacrati celeſtis audiebāt caſtitatis p̄cepta neſcimꝰ. An̄ ip̄m tm̄ delubrū vbi ſimulacrum illud locatū ꝯſpiciebamꝰ. vniue̓ſi vndiqꝫ ꝯfluētes. et qͥſqꝫ vbi poterat ſtātes. ludos qui agebant̉ intētiſſimi ſpectabamꝰ. intuentes alternāte ꝯſpectuhinc meretriciampompa illinc virgine dea. illam ſupplicit̓ adorari. ante illā turpia celebrari. Non ibi pudibundos imimos nullā verecūdiorē ſcenicā vidimus. cūcta obſcenitatis implebant̉ officiaSciebat̉ virginali numini qͥd place̓t. et exhibebatur quod de tēplo domū matrona doctior reportaret. Nonnulſe pudentiores auertebant facie ab impuris motibꝰ ſcenicorum. etartemflagicij furtiua intētōe diſcebāt. Hoībus nanqꝫ verecūdabatur ne auderet impudicos geſtus ore libero cernere. ſed ml̓to minus audebat ſacra eiꝰ qͣꝫ venerabātur caſto
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten