Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

fingūt. velut offenſiciuiū iniqͥtate diſceſſerint. Prorſus ibi erant. ꝓdunt̉. ꝯuincunt̉. necſubuenire p̄cipiēdo. nec latere tacendo potuerūt. Omitto mariꝰ amiſerātibꝰ miturnenſibus maricidee in luco eiꝰ ꝯmendatꝰ eſt. vtei oīa ꝓſꝑarent. et ex ſumma deſꝑatōe reuerſus incolumis in vrbem duxit crudelē crudel̓exercitū. Vbi qͣꝫ cruēta ꝙͣ inciuilis. hoſtiliqꝫimmanior eius victoria fuerit. eos qui ſcpͥſerunt legāt qui volūt. Sed hoc qd̓ dixi omitto nec marice neſcio cui tribuoniarij ſanguineam felicitatē. ſed occulte potiꝰ ꝓuidentiedei ad iſtoꝝ ora claudēda eoſqꝫ ab erroribꝫliberādos. qui non ſtudijs agūt ſꝫ hec prudeter aduertūt. qꝛ etſi aliqͥd in his rebus d̓mones pn̄t. tm̄ poſſunt quātū ſecreto oīpotētisarbitrio ꝑmittunt̉. ne magnipēdamꝰ terrenarum felicitatē que ſicut mario malis etiā plerumqꝫ ꝯcedit̉. nec eam rurſus quaſi malam arbitremur. cum ea multos etiā pios ac bonosvnius veri dei cultores. inuitis denionibꝰpolluiſſe videamꝰ. nec eoſdē immūdiſſimosſpūs. vel ꝓpter hec ip̄a bona mala ve terrenaꝓpiciādos aut timēdos exiſtimemꝰ. qꝛ ſicutipſi mali hoīes in terra. ſic etiā illi oīa quevolunt facere pn̄t. niſi quātū illiꝰ ordinationeſinit̉ cꝰ plene iudiciū neo ꝯp̄hēdit iuſte nemorep̄hēdit Ca. xxiiij.Illa certe ip̄e. cꝰ temꝑa talia fuer̄tt ſuꝑiora. quoꝝ vindex eſſe vid̓batur illiꝰ ꝯꝑatōe q̄rerent̉. cum pͥmumad vrbē ꝯtra mariū caſtra mouiſſet adeo letaexta immolāti fuiſſe ſcribit liuiꝰ. vt cuſtodiēſe poſtumiꝰ aruſpex voluerit. capitis ſupplicium ſubiturꝰ. niſi ea que in aīo ſilla hr̄et dijsiuuātibꝰ impleuiſſet. Ecce diſceſſerāt aditis ariſqꝫ relictis dij qn̄ de rerū euentu p̄dicebant. nihilqꝫ de ipſius ſille correctōe curabātPromittebāt p̄ſagādo felicitatē magnam.nec malā cupiditatē minādo frangebat. Deinde cum eēt in aſia. bellū mitridaticū gerenſ luciū ticiū ei mādatum eſt a ioue. eēt mitridate ſuꝑaturꝰ. Et factū eſt. ac poſtea molienti redire in vrbem et ſuas amicorūqꝫ iniurias ciuili ſanguīe vlciſci. iteꝝ mādatū ē abeodem ioue militē quēdā legionis ſexteus ſe de mitridate p̄nunciaſſe victoriā. tuncꝓmittere daturuꝫ ſe ptātem qua recuꝑaretab inimicis rēpublica non ſine multo ſanguine. ꝑcōtatuſ ſilla que forma militi viſa fuerit cum ille indicaſſet eam recordatꝰ eſt qͣmpͥus ab illo audierat. qui de mitridatica victoria ab eodem mādata ꝑtulerat. Quid reſponderi pōt quare dij curauerūt velut felicia iſta nūciare. et nullus eoꝝ curauerat fillāmouēdo corrigere. mala tanta facturū ſceleſtis armis ciuilibꝰ. qualia fedarēt ſed auferrēt oīno rempublicā. Nemꝑe intelligūturdemones ſicut ſepe dixi notūqꝫ nobis eſt in literis ſacris reſqꝫ ip̄e ſatis indicāt negociū ſuum agere. vt dijs habeant̉ vt colant̉. vt eaillis exhibeant̉. quibus hij exhibēt ſociativnam peſſimā cauſam eiſ habeāt in iudicōdei. Deinde cum veniſſet tarentuꝫ ſilla. atqꝫibi ſacrificaſſet. vidit in capite vitulini iecoris ſil̓itudinem corone auree. Tūc poſtumiꝰaruſpex ille rn̄dit p̄claram ei ſignificari victoriam. iuſſitqꝫ vt extis illis ſolus veſcereturPoſtea ꝑuo in teruallo ſeruꝰ cuiuſdā lucijtij vaticinādo clamauit. A bellona nūcius venio. victoria tua eſt ſilla. Deinde adiecit. arſurum eſſe capitoliū. Hoc dixiſſet. ꝯtinuoegreſſus ē caſtris poſtera die ꝯcitatior reuerſus eſt. et capitoliū arſiſſe clamauit. Arſerataut reuera capitoliū quidē demoni et pͥuidere facile fuit. et celerrime nūciare. Illd̓ ſane intēde quod ad cam maxime ꝑtinet ſublibus dijs cupiāt qui blaſphemāt ſaluatōrem. volūtates fideliū a dn̄atudemonū liberātem. Clamauit homo vaticinādo. victoriatua eſt ſilla. Atqꝫ vt id dino ſpū clamaſſe crederet̉. nūciauit etiā aliqͥd et ꝓpe futurum. etmox factū vnde lōge aberat quem ille ſpūsloquebat̉. tn̄ clamauit abſceleribꝰ parceſilla. que illic victorta horrēda ꝯmiſit. cui corona aurea ipſiꝰ victorie illuſtriſſimū ſignuꝫin vitulino iecorē apparuit. Qualia ſigna dijiuſti dare ſoleret ac demōes impij. ꝓfectoillis extis nepharra potiꝰ atqꝫ ipſi fille grauiter noxia mala futura mōſtraret. Neqꝫ eniꝫeius dignitati tm̄ ꝓfuit illa victoria quātumnocuit cupiditati. qua factū eſt vt īmoderatius inhyans et ſcd̓is rebus elatꝰ ac p̄cipitatus magis ip̄e periret moribꝰ qͣꝫ inimicos incorꝑibus ꝑderet. Hec illi dij vere triſtia vereqꝫ lugēda non extiſ. non angurijs. cuiuſꝙͣ ſomnio vel vaticinio p̄nūciabāt. magistimebat ne corrigerētur qͣꝫ ne vincētur. īmoſatis agebāt vt victor ciuiū gl̓ioſus victꝰ atqꝫ captiuus nephādis vicijs. et hec ipſis et̄demonibus multo obſtrictius ſubderet̉ Ca. xxv.Llinc ꝟo q̓s ītelligat. qͥs videat. niſi tl̓es deos imitari magis eligit. qͣꝫ dīna gr̄a ab eoꝝ ſocietate ſeparari. quā tn̄ moliant̉ maligni iſti ſpūs exeplo ſuo velut dīnam aucͣtem p̄bere ſceleribꝰ. etiā in quadā cāpanie lata planicie ubimulto poſt ciuiles acies nephario p̄lio conflixerunt. ipſi inter ſe pͥus pugnare viſi ſūt.qꝫ ibi auditi ſunt pͥmū ingētes fragoreſmoxqꝫ multi ſe vidiſſe nunciarunt aliquot dies