corde dānare. Hoc tamē palam diſcendump̄bebat̉ in tēplo. ad quod ꝑpetrādū ſalteꝫ ſecretū querebat̉ in domo. Mirū nimiū ſi vllusibi erat pudor mortaliū. ꝙ hūana flagicia n̄libere hoīes ꝯmitterent. que apud eos etiamreligioſe diſcerēt. iratos hīturi niſi etiā exhiberi curarēt. Quis em̄ aliꝰ ſpūs occulto īſtinctu neqͥſſimas agitās mētes et inſtat faciendis adulterijs. et paſcit̉ factis. niſi qͥ etiam ſacris talibꝰ oblectat̉. ꝯſtituēs in tēplis ſimulacra demonū amās in ludis ſimulacra vicioꝝſuſurrās in occulto verba iuſticie ad decipiēdos etiam paucos bonos. frequētans in aperto inuitamēta neqͥcie. ad poſſidēdos innuerabiles maloſ¶ Ca. xxvij.Ir grauis et ph̓s tertullius. edil̓ futurus. clamabat in auribꝰ ciuitatis.inter cetera ſui mgr̄atus officia. ſibifloram inrem ludoꝝ celebritate placādaꝫ. qͥludi tanto deuotiꝰ quāto turpiꝰ celebrari ſolent. Dicit in alio loco iam ꝯſul in extremiſ periculis ciuitatis et ludos ꝑ deceꝫ dies factosneqꝫ rem vllā q̄ ad placādos deos ꝑtineret p̄termiſſam quaſi nō ſatiꝰ erat tales deos irritare temꝑantia qͣꝫ placare luxuria Et eoſhoneſtate etiā ad inimicicias ꝓuocare. qͣꝫ tātadeformitate lenire. Neqꝫ em̄ grauiꝰ fuerantquālibet crudeliſſima īmanitate nocituri homines ꝓpter quos placabant̉. qͣꝫ nocebāt ipſi cum vicioſitate fediſſima placarent̉. Quando qͥdem vt auerteret̉ qd̓ metuebat̉ ab hoſtein corꝑibus. eo mō dij ꝯciliabant̉. quo virtusdebellaret̉ in mētibus. qui non opponerenturdefenſores oppugnatoribꝰ memū niſi pͥus fierent expugnatores bonoꝝ moꝝ Hāc taliūnuminū placatōnem petulātiſſimā. impuriſſimam. impudētiſſimā. neqͥſſimā. īmūdiſſimamcꝰ auctores laudanda romane virtutis indoles honorē pͥuauit. tribu amouit. agnouit turpes. fecit infames. hac iniqua pudedā ve̓qꝫreligioni auerſanda et deteſtandā talium numinū placatōnem has fabulas in deos illicebroſas atqꝫ crīoſas hec ignominioſa deoruꝫfacta vel ſcelerate turpit̓qꝫ ꝯmiſſa. vel ſceleratius turpiuſqꝫ ꝯficta oculis et auribꝰ publicis ciuitas tota diſcebat. hec ꝯmiſſa numībꝰplacere cernebat. et iō nō ſolū illis exhibēdaſed ſibi qͦꝫ imitada credebat. nō illud neſcioquid velut bonū et honeſtū ꝙ tam paucis ettam occulte dicebat̉. ſi tn̄ dicebat̉. vt magisne innoteſceret qͣꝫ nen̄ fieret timeret̉.¶ Ca. xxxiiij.Giſtaꝝ īmūdiſſimarū poteſtatū tartareo iugo ⁊ ſocietate penali erui ꝑxp̄i nomē homīes et in lucē ſaluberrime pietatis ab illa ꝑnitioſiſſime impietatis nocte trāſferri querunt̉. et murmurāt iniqͥ et ingrati ⁊illo nephario ſpū altiꝰ obſtrictiuſqꝫ oppreſſi.qꝛ ppl̓i ꝯfluūt ad eccīas caſta celebritate. honeſta vtriuſqꝫ ſexus diſcretōe. vbi audiant.qͣꝫ bene h̓ ad tēpus viuere deant vt poſt hācvitam beate ſemꝑqꝫ viuere mereant̉. vbi ſancta ſcpͥtura iuſticieqꝫ doctrina de ſuꝑiore loco in ꝯſpectu oīm ꝑſonate et qͥ faciūt audiātad p̄miū. et qͥ non faciūt audiāt ad iudiciumQuo et ſi veniūt qͥdam taliū p̄ceptoꝝ irriſores. omnis eoꝝ petulatia aut repetina mutatione deponit̉. aut timore vel pudore ꝯpͥmit̉Nihil emeis turpe ac flagicioſū ſpectādumimitādūqꝫ ꝓponit̉ vbi veri dei aūt p̄cepta inſinuantur. aut miracula narrantur. aur donalaudant̉. a̓ bn̄ficia poſtulant̉ ¶ Ca. xxixEc potiꝰ ꝯcupiſce o indoles romanalaudabil̓. o ꝓgenies regulorū. ſceuoCarū. ſcipionū. fabricioꝝ. hec potiusꝯcupiſce. Hec ab illa turpiſſima vanitate etfallaciſſima demonum malignitate diſcerneSi qͥd in te laudabile naturalit̓ eminet. nonniſi vera pietate purgat̉ atqꝫ ꝑficitur. īpietate aūt diſꝑditur et punitur. Nūc iaꝫ eligeqͥd ſeqͣris. vt nō in te ſed in deo vero ſine vlloerrore lauderis. Tūc em̄ tibi gl̓ia popularisaffuit. ſꝫ occulto iudicio dīne ꝓuidētie verareligio quā eligeres defuit. Exꝑgiſce̓ dies ēſicut exꝑrecta es in qͥbuſdā. de quorū virtuteꝑfecta et fide veraētiā paſſionibꝰ gl̓iamur qͥvſqꝫ quaqꝫ aduēſus ptātes inimiciſſimas cōfligētes. eaſqꝫ fortit̓ moriēdo vincentes ſanguine nobis hac pr̄iam peꝑere ſuo. Ad quāpr̄iam te inuitamꝰ et exortamur vt eiꝰ adiciaris nūero ciuiū. cꝰ quodāmō aſilū eſt vera remiſſio peccatorū. Nō audias degeneres tuos xp̄o xp̄ianiſue detrahentes et accuſantesvelut tꝑa mala. cū q̄rant tꝑa qͥbꝰ nō ſit qͥetavita ſed potiꝰ ſecura neqͥcia. Hec tibi nunꝙͣnec ꝓ terrena patria placuerūt. Nūc iā celeſtem arripe ꝓ qua minimū laborabis. et in eaveraciter ſemꝑqꝫ regnabis. Illic eī tibi nonveſtalis focꝰ nō lapis capitolinꝰ. ſꝫ deꝰ vnuſet verꝰ. Nec metas rerū nec tꝑa ponit. imperiuꝫ ſine fine dabit. Noli deos falſos fallaceſqꝫ requirere. abijce potius atqꝫ cōtemne ī veram emicans libertatem. Non ſunt dij. maligni ſunt ſpiritus. quibus eterna tua felicitaſpena eſt. Non tam iuno troianis a quibꝰ carnalem originem ducis arces videtur inuidiſſe romanas. quam iſti demones quos adhucdeos putas. omni generi hominum ſedes inuident ſempiternaſ. Et tu ipſa non parua exparte de talibus ſpiritibus iudicaſti. quādoludis eos placaſti. et per quos homines eoſdem ludos feciſti. infames eſſe voluiſti.