aut cecilius marco catōni maledicē. Deīdepaulo poſt noſtre inquit ꝯtra duodecim tabule cum ꝑpaucas res capite ſanxiſſent. in hijshanc qͦꝫ ſanctiendā putauerūt ſi quis occentauiſſet. ſiue crime ꝯdidiſſet quod īfamīaꝫ faceret. flagiciūue alteri p̄caret̉. Iudicijs em̄magiſtratuū diſceptatōnibꝰ ltīmis ꝓpoſitavita non poetaꝝ ingenijs habere d̓bemꝰ necꝓbrum audire. niſi ea lege vt rn̄dere liceat ⁊iudicio defendere. Hec ex ciceronis quartode republica libro ad verbū excerpēda arbitratus ſum. nōnullis ꝓpter faciliorē intellc̄mvel p̄termiſſis vel paululū ꝯmutatis. Multuꝫem̄ ad rem ꝑtinet ꝙ molior explicare ſi potero. Dicit deinde alia. et ſic ꝯcluſit hūc locū utoſtēdat veteribꝰ diſplicuiſſe romanis. ul̓ laudari quēqͣꝫ in ſcena viuū hoīem. vel vituꝑariſed vt dixi hoc greci quāꝙͣ inuerecūdiꝰ. tam̄ꝯuenientiꝰ licere voluerūt. cum videret dijsſuis accepta et grata eſſe opprobria. non tm̄hoīm verū et ip̄oꝝ deoꝝ in ſcenicis fabul̓ ſiue a poetis eſſent illa ꝯficta. ſiue ſlagicia eorum vera ꝯmemoraret̉ ⁊ agerent̉ in theatriſatqꝫ ab eoꝝ cultoribꝰ vtina ſolo riſu ac n̄ etiam imitatōe digna viderent̉. Nimis em̄ ſuꝑbū fuit famē parce̓ pͥncipū ciuitatis ⁊ ciuiumvbi ſue et famē parci numina noluerūt. Naꝫquod affert̉ ꝓ defenſione nō illa vera in deoſdici ſed falſa atqꝫ ꝯficta idip̄m eſt ſceleſtiꝰ. ſipietatē ꝯſulas religionis. Si aūt malicia demonū cogites. quid aſtutiꝰ ad decipiēdū atqꝫ callidiꝰ. Cum em̄ ꝓbrū iacit̉ in pͥncipe patrie bonū atqꝫ vtilem nōne tāto eſt indigniꝰquato a veritate remotiꝰ. et a vita illiꝰ alienus. Que igit̉ ſupplicia ſufficiūt. cum deo fitiſta tanēpharia tam inſignis iniuriaCa. x.Ed maligni ſpūs quos iſti deos putant etiā flagicia que nō admiſeruntde ſe dici volūt. dum tamē hūanas mētes hijſopinionibꝰ velut rētibꝰ induāt et ad p̄deſtinatum ſuppliciū ſecū trahat. ſiue homīes iſtaꝯmiſerint. quos deos habere gaudet. qͥ hūanis erroribꝰ gaudet ꝓ quibꝰ etiā ſe colēdosmille nocēdi fallēdiqꝫ artibꝰ interponūt ſiueetiā nulloꝝ hoīm illa crimina vera ſint. q̄ tam̄de numībꝰ fingi libent̓ accipiunt fa laciſſimiſpūs. ut ad ſce eſta ac turpia ꝑpetranda. velut ab ipſo celo traduci ī terras. ſatis idoneavideat̉ auctoritas. Cum igit̉ greci taliū numinū ſeruos ſe eē ſentirēt. inter tot ⁊ tāta eorum theatrica opprobria ꝑcendū ſibi a poetiſnullo mō putauerūt vel dijs ſuis etiā ſic conſimulari appetētes vel metuentes ne honeſtiorem fama ipſi reqͥrendo. et eis ſe hoc modo p̄ferendo illos ad iracūdiā ꝓuocarēt Ad hācꝯueniētiam ꝑtinet quod etiā ſcenicos auctores earūde fabulaꝝ. non ꝑuo ciuitatis honore dignos exiſtimauerūt. Si qͥdē quod in eoqͦꝫ de republica libro ꝯmemorat̉. et eſchinesatheniēſis vir eloquētiſſimꝰ cum adoleſcēs tͣgedias actitauiſſet rempublica capeſſiuit etariſtodeniū tragicū itē auctorē maximis derebus pacis ac belli legatū ad philippū athenienſes ſepe miſerūt. Non em̄ ꝯſentaneū putabatur cum eaſdē artes eoſdemqꝫ ſcenicosludos etiā dijs ſuis acceptos viderēt. illoſ ꝑquos agerent̉ infamiū loco ac numero deputare¶ Ca. xj.Ec greci turpit̓ quidē. ſed ſane dijsſuis oīno ꝯgruent̓. qͥ nec vitā ciuiuꝫIacęranda lingͣuis poetarū et hiſtrionū ſubtrahere auſi ſunt a qͥbus cernebāt deorū vitam turpit̓ qͥdem. ſed ſane dijs ſuis omnino ꝯgruenter qui nec vitā eiſdē dijs ipẜ volentibus et libentibꝰ carpi. et ip̄os hoīes perquos iſta in thratris agebat̉ que numi nibuſquibꝰ ſubditi erat grata eſſe cognouerat. n̄ſolū mīme ſꝑnendos in ciuitate verū et̄ maxime honorādos putarūt. Quid em̄ cāe reꝑirepoſſent. cur ſacerdotes honorarēt. qꝛ ꝑ eosvictimas dijs acceptabiles offerebant et ſcenicos ꝓbroſos haberent. ꝑ quos illam voluptatem ſiue honorē dijs exhiberi petētibꝰ ⁊ niſi fieret iraſcētibꝰ eoꝝ admonitōe didicerītcum p̄ſertim labeo quē huiuſcemodi reꝝ pelritiſſimū p̄dicat numina bona a numinibꝰ malis iſta etiā cultus diuerſitate diſtinguat. vtmalos deos ꝓpiciari cedibꝰ et triſtibꝰ ſupplicatōnibus aſſerat. bonos aūt obſequijs letisatqꝫ iocūdis qualia ſunt vt ip̄e ait. ludi. cōuiuia. lectiſternia. Quod totū quale ſit. poſteaſi deus iuuerit diligētius diſſeremꝰ. Nūc adrem pn̄tem quod attinet ſi dijs oībus omniatanqͣꝫ bonis ꝑmixte tribuant̉. neqꝫ em̄ eſſe decet deos malos cuꝫ potiꝰ iſti qꝛ immūdi ſuntſpūs omnes ſint mali ſiue certa diſcretiōe ſic̄labeoni viſum eſt illis illa. iſtis iſta diſtribuātur obſequia ꝯpetētiſſime greci vtroſqꝫ honore ducunt ⁊ ſacēt̓dotes ꝑ quos victime miniſtrant̉. et ſcenicos per quos ludi exhibent̉ne vel oībꝰ dijs ſuis ſi et ludi omnibus gratiſunt vel quod eſt indigniꝰ hijs qui bonos putant ſi ludi ab eis ſolis amant̉. face̓ ꝯuincāturiniuriam¶ Ca. xijTromani ſicut ſicut in illa de republica diſputatōe ſcipio gl̓iat̉ ꝓbris et¶ Ainiurijs poetarū ſubiectā vitam famamqꝫ hr̄e noluerūt. capite etiā ſantientestale carme ꝯdere ſi quis auderet quod ergaſe quidē ſatis honeſte ꝯſtituerūt. ſed erga deoe ſuos ſuꝑbe et irreligioſe. quos cū ſciret n̄