auribus anhelatos. et archana velut religionitradita iactēt. quibꝰ vite ꝓbitas caſtitaſqꝫ diſcat̉. ſed demonſtrent̉ vel ꝯmemorent̉ locatalibꝰ aliqn̄ ꝯuenticulis ꝯſecrata. non vbiludi agerent̉ obſcenis vocibus et motibꝰ hiſtrionum. nec ubi fugalia celebrarent̉ refuſaomni licētia turpitudinū. et vere fugalia. ſꝫpudoris ⁊ honeſtatis ſed vbi populi audirētꝙ dij p̄ceꝑint. de cohibēda auaricia. ambitōne frangenda. luxuria r̓frenēda. vbi diſce̓ntmiſeri quod diſcēdū ꝑſius increpat dicensDiſcite omiſeri et cauſas cognoſcite rerumQuid ſumꝰ et quid nā victuri gignimur. ordo quis datus aut mēte. quā flexus mollis etvnde. quis modꝰ argēto quid phas optarequid aſper vtile nūmus hꝫ. patrie cariſqꝫpinquis quātūdargiri deceat quē te deꝰ eſſeIuſſit ⁊ luiā qua p̄te locatꝰe īre Iuſſit. et humana es in re qua ꝑte locatꝰ. Dicatur in qͥbus locis hec docētiū deorum ſolebant p̄ceptarecitari. et a cultoribꝰ eoꝝ populis frequent̓ audiri. ſicut nos oſtēdimꝰ adhoc eccīas inſtitutas quaqua verſuꝫ religioxp̄iana diffundit̉¶ Ca. vij.N forte nobis ph̓oꝝ ſcolas diſputatōneſqꝫ memorabūt. Primo hec nonromana ſed greca ſunt. Aut ſi ꝓpterea iam romana. qꝛ et grecia facta eſt romana ꝓuincia. non deoꝝ p̄cepta ſunt. ſed hoīminuenta qui vtcūqꝫ conati ſunt ingenijs acutiſſimis p̄diti ratiocinādo īueſtigare. quid inrerum natura latitaret. quid in moribꝰ appetendū eſſet atqꝫ fugiendū. quid in ipſis ratiocinandis regulis certa ꝯnexione trahereturaut quid nō eſſet ꝯſequēs vel etiā repugnaretEt quidā eoꝝ quedā magna quātū diuinitꝰadiuti ſunt inuenerūt. quatū aūt humanitusimpediti ſunt errauerūt. maxime cū eoꝝ ſuꝑbie iuſte ꝓuidētia diuina reſiſteret. vt viampietatis ab humilitate in ſuꝑna ſurgētē etiāiſtoꝝ ꝯꝑatōe mōſtraret. Vn̄ poſtea nob̓ e̓itin dei veri dn̄i volūtate diſquirēdi ac diſſerendi locus. Verūtamē ſi ph̓i aliqͥd inuener̄tquod agēdebone vite beateqꝫ adipiſcēde ſatis eſſe poſſit. quāto iuſtiꝰ talibus dīni honores decernerent̉. quāto meliꝰ et honeſtiuſ inplatonis tēplo libro eius legerent̉. ꝙͣ in templis demonū galli abſciderent̉. molleſ ꝯſecrarent̉. inſani ſecarent̉ et quicqͥd aliud. vel crudele vel turpe vel turpit̓ crudele vel crudeliter turpe. in ſacris taliū deoꝝ celebrari ſoletquāto ſatius erat ad erudiēdā iuſticia iuuertutem publice recitari leges deoꝝ. ꝙͣ laudari maniter leges atqꝫ inſtituta maiorū. Oēsem̄ cultores taliū deoꝝ mox vt eos libido ꝑpulerit. feruēti vt ait ꝑſius tincta veneno. magis intuent̉ quicq̓d iupit̓ fecerit ꝙͣ quid docuerit plato vel cēſuerit cato. Hinc apd̓ therentium flagicioſus adoleſcens ſpectat tabulam quanda pictā in pariete vbi inerat pictura hec iouē quo pacto diane miſiſſe aiūt ī gremium quōdā aureū ymbrē. atqꝫ ab hac tataauctoritate adhibet patrociniū turpitudiniſue. cum in ea ſe iactat imitari deū. Quē deuꝫinquit. Qui templa celi ſummo ſonitu ꝯcutitEgo homūcio id non facere Ego vero illudfeci etiā libens¶ Ca. vijT em̄ nō tradunt̉ iſta ſacris deoruꝫſed fabulis poetaꝝ Nolo dicere illamiſtica qͣm iſta theatrica eſſe turpiora. Hoc dico ꝙ negātes ꝯuincithiſtoria. eoſdem illos ludos in qͥbus regnāt figmēta poetarum. non ꝑ imꝑitū obſequiū ſacris deoruꝫſuoꝝ intuliſſe romanos. ſed ip̄os deos vt ſibi ſolennit̓ ederentur. et honori ſuo ꝯſecrarētur acerbe imperādo. et quodāmō extorquēdofeciſſe. quod in pͥmo libro breui ꝯmemoratione perſtrinxi. Nam ingraueſcēte peſtilētia ludi ſcenici auctoritate pōtificū rome primitus inſtituti ſunt. Quis igr̄ iu agēda vitanon ea ſibi potiꝰ ſectādā arbitretur q̄ actitātur ludis auctoritate dīna inſtitutis qͣm ea q̄ſcriptitātur legibꝰ. humano ꝯſilio ꝓmulgatis. Adulterū iouem ſi poete fallacit̓ ꝓdiderunt. dij vtiqꝫ caſti. qꝛ tm̄ nephas ꝑ hūanosludos ꝯfictum eſt. nunqͥd neglectuꝫ iraſci acvindicare debuerūt. Et hec ſunt ſcenicorumtolerabiliora ludoꝝ. comedie ſcilꝫ et tragedie hoc eſt fabule poetarū agende in ſpectaculis multa rerū turpitudine. ſed nulla ſalteꝫſicut alia multa verborū obſcenitate ꝯpoſitequas etiā inter ſtudia que honeſta acliberalia vocantur pueri legere et diſcere cogūtura ſenibus.¶ Ca. ix.Vid aūt hinc ſenſerint romani veteres. cicero teſtatur ī libris quos d̓ republica ſcripſit. vbi ſcipio diſputāsait. Nunqͣꝫ comedie. niſi ꝯſuetudo vite pateretur. ꝓbare ſua theatris flagicia potuiſſētEt greci qͥdem antiqͥores vicioſe ſue opinionis quādā ꝯueniētiā ſeruauerūt apud qͦſfuitetiam lege ꝯceſſum vt ꝙ vellet comedia. noīatim de quo vellet diceret. Itaqꝫ ſicut in eiſd̓libris loquitur africanꝰ. quem illa nō attigitvel potiꝰ quē nō vexauit cui peꝑcit. Eſto populares hoīes improbos. in republica ſeditōſos. cleonē cleofontē hiꝑbolū leſit Patiamurinquit et ſi hmōi ciues a cenſore meliꝰ eſt qͣꝫa poeta notari. ſed ꝑiclencum iam ſue ciuitati maxima auctoritate plurimos annos domiet belli p̄fuiſſet violari verſibꝰ. et eos agi inſcena non plus decuit qͣꝫ ſi plautꝰ inqͥt noſtervoluiſſet. aut neuius publio et gͣneo ſcipioni