accidere nomīs xp̄iani. qd̓ ꝯtra deos ſuos ingenti fama et p̄clariſſima celebritate ꝑ cuncta diffundit̉. Recolāt ergo nobiſcū anteqͣmxp̄s veniſſet in carne. anteqͣꝫ eiꝰ nomē eaꝫ cuifruſtra inuidēt gloriā ppl̓is innoteſcerēt qͥbꝫcalamitatibuſ res romane multipl̓r varie q̄ꝯtrite ſunt. et in hijs defēdāt ſi pn̄t deos ſuoſſi ꝓpterea colunt̉ ne iſta mala patiant̉ cultores eoꝝ. quoꝝ ſi qͥd nunc paſſi fuerint nobisimputāda eē ꝯtendūt. Cur em̄ q̄ dicturꝰ ſumꝑmiſerūt accidere cultoribꝰ ſuis. anteqͣꝫ eoſdeclaratum xp̄i nomē offenderet eorūqꝫ ſacrificia ꝓhiberet¶ Ca iij.Rimo ip̄os mores ne peſſimos haberent. quare dij eoꝝ curare noluerūtDeus em̄ verus eos a quibꝰ nō colit̉merito ne glexit. Dij autē illi a quoꝝ cultu ſeꝓhiberi hoīes ingratiſſimi ꝯquerunt̉ cultoreſſuos ad bene viuendū qͣre nullis legibꝰ adiuuerunt. Vtiqꝫ dignum erat. vt quo iſti illoꝝſacra. ita illi iſtoꝝ facta curaret. Sed rn̄det̉ꝙ voluntate ꝓp̓a qͥſqꝫ malus eſt. Quis hoc negauerit. Verumtamē ꝑtinebat ad ꝯſultoresdeos vite bone p̄cepta nō occultare populiscultoribꝰ ſuis. ſed clara p̄dicatōe p̄bere. Pervates etiā ꝯuenire atqꝫ arguere peccates palamminari penas male agētibuſ. p̄mia recteviuētibꝰ polliceri. Quid vnꝙͣ tale deoꝝ illorum templis ꝓmpta et emmēti voce ꝯcrepuit. Veniebamꝰ nos etiā aliqn̄ adoleſcēteſ adſpectacula ludibriaqꝫ ſacrilegioꝝ. ſpectabamus arrepticios audiebamꝰ ſimphoniacosludis turpiſſimis. qui dijs deabuſqꝫ exhibebatur oblectabant̉ celeſti virgini ⁊ berecinthiedeoꝝ matri oīm. Ante cꝰ lectica die ſolennilauatōnis eiꝰ talia ꝑ publicū catitabantur ane quiſſimis ſcenicis. qualia nō dico mnrēm deorum ſed inrem qualiucūqꝫ ſenatorū vel quorumlibet honeſtoꝝ virorū immo vero qualianec matrē ſcenicoꝝ deceret audire. Hꝫ eniꝫquiddā ergaꝑentes humana verecūdia. ꝙnec ipſa nequicia poſſit auferre. Illā ꝓindeturpitudinē obſcenoꝝ dictorū atqꝫ factoꝝſcencos ipſos domi ſue ꝓludēdi cauſa coraꝫmatribꝰ ſuis agere puderet qͣꝫ ꝑ publicumagebat corā deoꝝ matre ſpectate et audiente vtriuſqꝫ ſexus frequētiſſima multitudinē.Que ſi illecta curioſitate adeſſe potuit circūfuſa. ſaltem offēſa caſtitate debuit abire confuſa. Que ſūt ſacrilegia. ſi illa erat ſacra autque inquinatio ſi illa lauatio. Et hec ferculaappellabant̉. quaſi celebraret̉ ꝯuiuiū. quo velut ſuis epulis immūda demonia paſcerent̉.Quis em̄ non ſentiat cuiuſmodi ſpūs talibusobſcenitatibꝰ delectent̉. niſi vel neſciēs vtꝝſint oīno vlli immūdi ſpūs deorū noīe decipientes vel talē agens vitā in qua iſtos potiuſqꝫ deū verū et optet ꝓpicios et formidet iraCa. v.Equaqͣꝫ iſtos qui flagitioſiſſime conſuetudinis vicijs oblectari magiſ ꝙͣCobluctari ſtudēt. ſed illū ipſū naficaſcipione qui vir optimꝰ aſenatū electuſē. cꝰmanibꝰ eiuſdē demonis ſimulacrū ſuſceptūeſt in vrbēqꝫ ꝑuectu habere de hac re iudicevellem diceret nobis vtrū matre ſua tam optime de republica vellet mereri. vt ei dini hodecernerent̉ ſicut et grecos et romanos aliaſqꝫ gentes ꝯſtat quibuſdā decreuiſſe mortalibus: quorū erga ſe bn̄ficia magnipederat.eos immortales factos atqꝫ in deorū numeꝝreceptos eſſe crediderat. Profecto ile tatafelicitate ſue mnr̄is ſi fieri poſſit optarꝫ. Porro ſi ab illo deinde quereremꝰ vtrū inter eiuſdīnos honores vellet illa turpia celebrari.nonne ſe malle clamaret. vt ſua mater ſine vllo ſenſu mortua iaceret. qꝫ ad hoc dea viue̓tvt illa libenter audiret. Abſit vt ſenator populi romani ea mēte p̄ditus quā thratrū edificari in vrbe fortiū virorū ꝓhibuit. ſic velletcoli matre ſua vt talibꝰ dea ſacris ꝓpiciaret̉qualibꝰ matrona vrbis offenderet̉ nec vl̓lomō crederet verecūdiā laudabiliſ femine itain ꝯtrariū diuinitate mutari vt honoribꝰ eaꝫtalibꝰ aduocaret cultores ſui. qualibꝰ conuicijs in quepiā iaculatis cū inter homīes viueret niſi anres clauderet. ſeſeqꝫ ſubtrahe̓t erubeſceret ꝓ illa et ꝓpinqui. et maritus ⁊ liberiProinde talis mater deū. quale hre matreꝫpuderet quēlibet etiā peſſimū virū. romanosoccupatura mētes queſiuit optimū virū nonque monēdo et adiuuādo faceret. ſed quē fallendo deciꝑet. ei ſimilis de qua ſcriptū ē mulier aut virorū p̄cioſas aīas captatut ille magͣne indolis animꝰ hoc velut dino teſtimōīolublimatꝰ. et vere ſe optimū exiſtimas. veraꝫpietatē religioneqꝫ non q̄reret. ſine qua omne quauis laudabile ingeniū ſuꝑbia vaneſcitet decidit. Quomō igit niſi infidioſe quererꝫdea illa optimū virum. cum talia q̄rat in ſuiſſacris. qualia viri optimi abhorret ſuis adhibere conuiuijs¶ Ca. vj.Inc eſt quod de vitā et moribꝰ ciuitatū atqꝫ populorū a qͥbus colebāt̉Filla numina no curarūt. vt ta horredis et deteſtabilibꝰ malis nō in agro et vitbus. nō in domo atqꝫ pecunia nō deniqꝫ in ipſo corꝑe quod mēti ſubdit̉. ſed in ip̄a mēte inipſo rectore carnis aīo eos īpleri ac peſſimosfieri ſine vlla ſua terribili ꝓhibitōe ꝑmitte̓ntAut ſi ꝓhibebāt hoc oſtēdat̉ potiꝰ hoc ꝓbetur. nec nob̓ neſcio qͦs ſuſurros pauciſſimoruꝫ
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten