memoriā ſic honoret dīna ꝑſuaſerit auctoritas neſcio. et fieri poteſt ut ita ſit. Quid ſi em̄hoc fecerūt non humanitꝰ decepte ſꝫ diuinitus iuſſe nec errātes ſed obediētes ſic̄ de ſamꝑſone aliud nobis phas eſt nō credere. Cuꝫaūt deꝰ iubet ſeqꝫ iubere ſine vllis ambagibꝰintimat quis obediētiā in crimē vocet. qͥs obſequiū pietatis accuſet Sed nō iō ſine ſcelerefacit quiſquis deo filiū īmolare decreue̓it. qꝛhoc abraam etiā laudabilit̓ fecit. Namet miles cum obediēs ptati ſub qualtīme ꝯſtitutuſeſt homine occidit nulla ciuitatis ſue legereus eſt homicidij īmo niſi fecerit reus eſt imperij deſerti atqꝫ ꝯtēpti quod ſi ſua ſponte atqꝫauctoritate feciſſet. crime effuſi humani ſanguinis incidiſſet. Itaqꝫ vn̄ punit̉ ſi fecerit iniuſſus inde puniet̉ niſi fecerit iuſſus. Quod fiita eſt iubēte imꝑatore. quatomagis iubentecreatore. Qui ergo audit non lice̓ ſe occidere faciat ſicut iuſſit cꝰ non licet iuſſa ꝯtēneretantūmō videat vtꝝ dīna iuſſio nullo nutetincerto. Nos ꝑ aure ꝯſciētias ꝯuenimꝰ occultoꝝ nobis iudiciū non vſurpamꝰ. Nemo ſcitquid agat̉ in homine niſi ſpūs hoīs qui in ipſo eſt. Hoc dicimꝰ hoc aſſerimꝰ hoc modisoībus approbamꝰ neminē ſpontaneā morteꝫſibi inferre debere velut fugiendo moleſtiastꝑales neincidat in ꝑpetuas neminē ꝓpt̓ aliena peccata ne hoc ip̄o incipiat hr̄e grauiſſimum ꝓp̓um que nō polluebat alienū. neminēꝓpter ſua pct̄a p̄terita ꝓpter que magis hacvita opꝰ eſt vt poſſint penitēdo ſanari neīemvelut deſiderio vite melioris q̄ poſt mortemſperat̉. qꝛ reus ſue mortis meliore pꝰ morteꝫvitam nō ſuſcipit. ¶ Capitulū xxvij.Eſtat vna cauſa de qua dice̓ ceperāqua vtile putat̉ ut ſe qͥſqꝫ inte̓ficiat.ſcꝫ ne in pct̄m irruat vel blādiēte voluptate vel dolore ſeuiēte. Quā cām ſi voluerimus admittere eouſqꝫ ꝓgreſſa ꝑueniet vthortandi ſint homines tūc ſe potiꝰ interime̓cum lauacro ſancte regeneratōis abluti vniuerſoꝝ remiſſionē acceꝑint pct̄oꝝ. Tūc eniꝫtꝑs eſt cauēdi oīa futura pct̄a cū ſunt omīadeleta p̄terita. Quod ſi mortē ſpōtanea r̄ctefit. cur nō tūc potiſſimū fit. Cur baptiſatus ſibi quiſqꝫ parcit. Cur liberatū caput tot rurſus vite huiꝰ ꝑiculis inſerit. cum ſit facilimepoteſtatis illata ſibi nece oīa deuitare. ſcriptumqꝫ ſit qui amat ꝑiculū incidet in illd̓. Curergo amant̉ tot et tāta ꝑicula. vel certe etiāſi non amant̉ ſuſcipiunt̉. Cur manet in hac vita cui abcedere licitū eſt. An vero tam inſulſa ꝑuerſitas cor euertit et ea ꝯſideratōe veritatis auertit vt ſi ſe vnuſqͥſqꝫ interime̓ dēatne vnius captiuātis dn̄atu corruat in pecca-tum et viuendū ſidi exiſtimet. ut ip̄ꝫ perferatmundū ꝑ oēs horas tēptatōnibꝰ plenū ⁊ talibus qualis ſub vno dn̄o formidat̉. et innū̓abilibus ceteris ſine quibꝰ hec vita nō ducit̉.Quid ergo cauſe ecur in eis exhortatōnibꝰtꝑa ꝯſumamus quibꝰ baptiſatos alloquēdoſtudemꝰ accēdere. ſiue ad virginalē integritatem. ſiue ad ꝯtinētiam viduale. ſiue ad ipſam thori ꝯiugalis fidem cum habemꝰ meliora. et ab oībus peccādi ꝑiculis remota ꝯpendia. vt quibuſcūqꝫ pꝰ remiſſione recētiſſimaꝫpeccatoꝝ arripiedā mortē ſibiqꝫ ingerēdaꝫꝑſuad̓re potuerimꝰ. eos ad dn̄m ſaniores purioreſqꝫ mittamꝰ. Porro ſi qͥſqͥs hoc aggrediendū et ſuadendū putat. nōdico deſipit ſꝫinſanit. qua tādē frōte hoī dicit interfice tene ꝑuis tuis pct̄is adicias grauiꝰ. dum viuiſſub dn̄o barbaris moribꝰ impudico qͥ non pt̄niſi ſceleratiſſime dicere interfice te pct̄is tuis omnibꝰ abſolutis. ne rurſus talia vel etiaꝫpeiora ꝯmittas dū viuis in mundo. tot impuris voluptatibuſ illecebroſo. tot nephandiscrudelitatibꝰ furioſo. tot erroribꝰ et terroribus inimico. Hoc quia nephas eſt dicere. nephas eſt ꝓfecto ſe occidere. Nam ſi hoc ſpōte faciēdi vlla cauſa iuſta eſſe poſſet. ꝓculdūbioiuſtior ꝙͣ iſta non eēt. Quia vero nec iſtaeſt ergonulla eſt. Non itaqꝫ vobis. o fidelesxp̄i ſit tedio vita vr̄a. ſi ludibriofuit hoſtibꝰcaſtitas vr̄a. Habetis magna veraqꝫ ꝯſolatōnem. ſi fidā ꝯſcīam retinetis. non vos ꝯſenſiſſepeccatis eoꝝ qui in vos peccare ꝑmiſſi ſuntxxviij.Vod ſi forte cur ꝑmiſſi ſūt q̄ritis. alta quidē eſt ꝓuidētia creatoris mūdi. atqꝫ rectoris. ⁊ inſcrutabilia ſunt iudiciaeius et inueſtigabiles vie eiꝰ. Verūtn̄ interrogate fidelit animas vr̄as. ne forte de iſtointegritatis et ꝯtinentie vel pudicicie bonovos inflatius extuliſtis. et humanis laudibꝰdelectate in hoc etiam aliq̓bus īuidiſtis. Nōaccuſo quod neſcio nec audio qͥd vobis int̓rogata corda veſtra rn̄dent. Tn̄ ſi ita eē reſponderint nolite mirari hoc vos amiſiſſe vn̄hoībus placere geſtiſtis. illud vobis remanſiſſe quod oſtēdi hoībus non pōt. Si peccantibus non ꝯſenſiſtis diuine gratie ne amitteretur dīnum acceſſit auxiliū. humane gl̓ie neamarēt̉ hūanū ſucceſſit opprobriū. In vtroqꝫ ꝯſolamini puſillanimes. illinc ꝓbate hinccaſtigate. illīc iuſtificate hīc emēdate. Quarum vero corda interrogata rn̄derint nūqͣmſe de bono virginitatis vel viduitatis vel cōiugalis pudicicie ſuꝑbiſſe. ſed humilibꝰ ꝯſentiendo de dono dei cū tremore exultaſſe necinuidiſſe cuiqͣꝫ paris excellentiam ſcītatis et