caſtitatis. ſed humana laude poſtpoſita. quetato maior deferri ſolet. quāto eſt bonū rarius qd̓ exhibet laudeꝫ. optaſſe potiuſ ut apliorū eaꝝ numerꝰ eſſꝫ ꝙͣ ut ip̄e ī paucitate amplius emineret. nec iſte que tales ſunt ſi eaꝝqͦꝫ aliquas barbarica libido ꝯpreſſit ꝑmiſſūhoc eſſe cauſent̉. nec ideo credat deū iſta negligere. qꝛ ꝑmittit quod nemo impune ꝯmittit. Queda em̄ veluti pondera malaꝝ cupiditatum et ꝑ occultū pn̄s dinum iudiciū relaxantur et manifeſto vltimo reſeruant̉. Fortaſſis aūt iſte que bene ſibi ſunt ꝯſcie nō ſe ex iſtocaſtitatis bono cor inflatū extuliſſe et tamenvim hoſtilē in carne ꝑpeſſe ſunt. hēbat aliqͥdlatentis infirmitatis. que poſſet in ſuꝑbie faſtum ſi hanc humilitatē in vaſtatōne illa euaſiſſent extolli. Sicut ergo qͥdaꝫ mortē raptiſunt. ne malicia mutaret intellectuꝫ eoꝝ. itaq̓ddam ab iſtis viraptū eſt. ne ꝓſꝑitas mutaret modeſtia eaꝝ. Vtriſqꝫ igit̉ que de carne ſua quod turpe nulliꝰ eēnt ꝑpeſſe ꝯtactuꝫvel iam ſuꝑbiebat. uel ſuꝑbire ſi nec hoſtiumviolētia ꝯtrectate eēnt forſitan poterat nonablata eſt caſtitas. ſed humilitas ꝑſuaſa. Illarum tumori occurſum eſt immanēti iſtaruꝫoccurſū eſt imminenti. Quāꝙͣ et illud non ſittacendū qͥbuſdam que iſta ꝑpeſſe ſunt potuiſſe videri ꝯtinentie bonū in bonis corꝑalibuſdeputandū. et tunc manere ſi nulliꝰ libidinecorpus attrectaret̉ non aut eē poſitū in ſoloadiuto dinitus robore volūtatis. vt ſit ſāctūet corpꝰ et ſpūs. nec tale bonū eſſe qd̓ inuitoanimo non poſſit auferri. qui error eis fortaſſe ſublatus eſt. Cum em̄ cogitāt qua ꝯſciētiadeo ſeruierint. et fide incōcuſſa nō de illo ſentiunt ꝙ ita ſibi ſeruiētes eūqꝫ ita inuocantesdeſerere vllo mō potuerit. quātūqꝫ illi caſtitas placeat dubitare nō pn̄t videt eſſe conſequens nequaꝙͣ illū fuiſſe ꝑmiſſurū vt hec acciderent ſanctis ſuis. ſi eo mō ꝑire poſſꝫ ſanctitas quam ꝯtulit eis. et diliget in eisTa. xxix.Abet itaqꝫ omnis familia ſūmi et veri dei ꝯſolatōeꝫ ſuam non fallacē necin ſpē rerū nutantiū vel labentiū ꝯſtitutā vitamqꝫ etiā ip̄am temꝑalē minime penitendain qua erudit̉ ad eternam boniſqꝫ terrenis tāqua ꝑegrina vtit̉ nec capit̉. malis aūt aūt ꝓbatur aut emēdat̉. Illi vero qui ꝓbitati eiusinſultat. eiqꝫ dicūt cum forte in aliqua tꝑaliamala deuenerint vbi eſt deus tuus. ip̄i dicātvbi ſunt dijeoꝝ cuntalia patiunt̉ ꝓ qͥbꝰ euitandis eos vel colūt vel colēdos eos eē ꝯtendunt. Nam iſta rn̄det. Deus meꝰ pn̄s vbiqꝫtotus nuſꝙͣ incluſus qui poſſit adeſſe ſecretꝰabeſſe non motus. Ille cum me aduerſis r̓buſexagitat. aut merita examīat aut pct̄a caſtigat mercedeqꝫ michi eternā ꝓ toleratis piemalis tꝑalibus ſeruat. Vos aūt qui eſtis cuꝫquibꝰ loqui dignū ſit ſaltē de dijs vr̄is quanto minus de deo meo quiterribilis eſt ſuperomnes deos. qꝛ oēs dijgentiū demonia. dn̄saūt celos fecit¶ Ca. xxxInaſica ille ſcipio veſter quōdā pontifex viueret. que ſub terrore belli punici in ſuſcipiēdis frigijs ſacris cumvir optimꝰ q̄reret̉ vniuerſus ſenatus elegitcꝰ os fortaſſe non auderetis aſpicere ip̄e voſab hac impudētia cohiberet. Cur em̄ afflictirebus aduerſis de tꝑibus querimini xp̄ianisniſi qꝛ veſtrā luxuria cupitis hr̄e ſe cura et ꝑditiſſimis moribus remota oīm moleſtiaꝝ aſperitate diffluere. Neqꝫ eniꝫ ꝓpterea cupitis.habere pace et omni genere copiaꝝ abudare. vt hijs bonis honeſte vtamini. hoc eſt modeſte. ſobrie. temꝑant̓. pie. ſed vt infinita varietas voluptatū inſanis effuſionibꝰ exqͥrat̉ſcd̓iſqꝫ rebus ea mala oriant̉ in moribus. qͥ ſeuientibꝰ peiora ſunt hoſtibꝰ. At ille ſcipio pōtifex maximus veſter. ille iudicio totius ſenatus vir optimꝰ. iſtā vobis metuēs calamitatem. nolebat emulā tūc imꝑij romani carthaginem dirui. et decernēti vt dirueret̉ ꝯtradicebat catoni. times infirmis animis hoſte ſecuritate. et tanqͣꝫ pupillis ciuibꝰ ydoneū tutorem. neceſſariū vides eē terrorē Nec eū ſētentia fefellit re ip̄a ꝓbatū eſt qͣm verum diceret. Deleta quippe cartagine. magno ſcilꝫterrore romane reipublice depulſo ⁊ extīctotanta de rebꝰ ꝓſperis orta mala ꝯtinuo ſubſecuta ſunt. vt corrupta diſruptaqꝫ ꝯcordiapͥus ſeuis cruetiſqꝫ ſeditionibꝰ. deinde moxmalaꝝ ꝯnexione cauſaꝝ. bellis etiā ciuilibustante ſtrages ederent̉. tatus ſanguis effūderetur. tāta cupiditate ꝓſcriptōnū ac rapinarum ferueret immanitas. vt romani illi qͥ vita integriore mala metuebāt ab hoſtibꝰ. ꝑdita integritate vite crudeliora paterent̉ aciuibus. eaqꝫ ipſa libido dn̄andi. que int̓ aliavicia generis humani meracior inerat vniu̓ſo populo romano. poſtea qͣꝫ in paucis potētioribus vicit obtritos fatigatoſqꝫ ceterosetiā iugo ſeruitutis oppreſſit ¶ Ca. xxxj.Am qn̄ illa qͥeſcerēt. ī ſuꝑbiſſimis mētibus. donec ꝯtinuatis honoribꝰ adptatem regiā ꝑueniret. Honoꝝ porro ꝯtinuandoꝝ facultas nō eēt. niſi ambitiop̄ualeret. Minime aūt p̄ualeret ambitio. niſiin populo auaricia luxuriaqꝫ corrupto. Auarus vero luxurioſuſqꝫ ppl̓s ſcd̓is rebꝰ affectꝰeſt quas naſica ille ꝓuidētiſſime cauēdaſ eſſecēſebat. qn̄ ciuitatē hoſtiū maximā fortiſſimā