Hoc et ipſe catho in ſuo cariſſimo filio iudicauit. Nam ſi turpe erat ſub victoria ceſarisviuere. cur auctor hꝰ turpitudinis filio fuitquem de ceſaris benignitate omīa ſꝑare p̄cepit. Cur nō et illū ſecū coegit ad mortē. Nāſi eum filiū qui ꝯtra imꝑiū in hoſtē pugnauerat etiā victore laudabilit̓ torquatꝰ occidit.cur victus victo filio peꝑcit cato qui nō pepercit ſibi. An turpiꝰ erat. ꝯtra imꝑiū eſſe victorem ꝙͣ ꝯtra decꝰ ferre victore. Nullo mōigit̉ cato turpe eſſe iudicauit ſub victore ceſare viuere. alioquin ab hac turpitudine paterno ferro filiū liberaret. Quid ergo eſt niſiꝙ filiū quātū amauit cui parci a ceſare et ſperauit et voluit tantū glorie ipſius ceſaris neab illo etiam ſibi parceret̉. vt ipſe ceſar dixiſſe fertur inuidit. et vt aliqͥd nos mitius dicamus erubuit¶ Ca. xxxij.Olunt aūt iſti ꝯtra quos agimus utſanctū virum iob qui tā horrēda maNa in ſua carne ꝑpeti maluit ꝙͣ illataſibi mortē omnibꝰ carere cruciatibus. vel alios ſanctos ex literis nr̄is ſumma auctoritatecelſiſſimis fideqꝫ digniſſimis qui captiuitatēdn̄atōemqꝫ hoſtiū ferre ꝙͣ ſibi necem inferremaluerūt catōni p̄feramꝰ. ſed ex literis eorūdem illum marco catōni marcū regulum p̄ſeram. Cato em̄ nunqͣꝫ ceſarē vicerat. cui victus dedignatꝰ eſt ſubijci. et ne ſubijceret̉ a ſeipſo elegit occidi. Regulus aūt penes iā vicerat imperioqꝫ romano romanꝰ imꝑator n̄ex ciuibꝰ dolendā ſed ex hoſtibꝰ laudādā victoriā reportauerat. Ab eis tn̄ poſtea victuſmaluit eos ferre ſeruiēdo qͣꝫ eis ſe auferre mōriendo. Proinde ſeruauit et ſub cartaginenſium dn̄atōne pacīam et in romanoꝝ dilectione ꝯſtantiā. nec victū auferes corpꝰ ab hoſtibus. nec inuictū aīm a ciuibꝰ. nec ꝙ ſe occidere noluit vite huiꝰ amore fecit. Hoc ꝓbauit cum cauſa ꝓmiſſi iuriſqꝫ iurādi ad eoſdeꝫhoſtes quos grauiꝰ in ſe natu verbis qͣꝫ belloarmis offenderat ſine vlla dubitatōe remeauit Tantus itaqꝫ vite huiꝰ ꝯtēptor cum ſeuientibꝰ hoſtibꝰ ꝑ quaſlibet penas eam finireqͣꝫ ſeip̄e ꝑimere maluit magnuꝫ ſcelus eē ſi ſehomo interimat ꝓculdubio iudicauit. Intēomnes ſuos laudabiles et virtutis inſignibꝰilluſtres viros non ꝓferunt romani melioreꝫquem neqꝫ felicitas corruꝑit. nam in tāta victoria maſit pauꝑrimꝰ nec infelicitas fregerit. nam ad tanta exicia reuertit̉ intrepidusPorro ſifortiſſimi et clariſſimi viri t̓rene patrie defenſores deorūqꝫ licet falſoꝝ nō tamēfallaces cultores ſed veraciſſimi etiā iuratores qui hoſtes victos more ac iure belli ferirepotuerūt. hij ab hoſtibꝰ victi ſeip̄os ferie noluerunt et cum mortē minime formidarēt victores tamē dn̄os ferre qͣꝫ eaꝫ ſibi inferre maluerunt. quātomagīs xp̄iani verū deū colentes et ſuꝑne patrie ſuſpirates. ab hoc facinore temꝑabunt ſi eos diuina diſpoſitio vel ꝓbandos vel emēdādos ad tempꝰ hoſtibꝰ ſb̓iugauerit. quos in illa humilitate nō deſeritqui ꝓpter eos tam humilit̓ venit altiſſimꝰ. p̄ſertim quos nulliꝰ militaris poteſtatis vl̓ talis militie iura ꝯſtringunt ip̄m hoſtem ferireſuperatum¶ Ca. xxv.Vis ergo tā malus error obrepit uthomo ſe occidat. vel qꝛ in eum peccauit vel ne in eum peccet inimicꝰ cumvel peccatorē vel peccaturū ip̄m occide̓ nōaudeat inimicū. Etem̄ timēdū eſt et cauedūne libidini hoſtili ſubditū corpꝰ illecebroſiſſima voluptate aīm alliciat ꝯſentire peccato.Proinde inquiūt non iam ꝓpter alienū. ſꝫ ꝓpt̓ſuum pct̄m antequa hoc quiſqꝫ ꝯmittat ſe dꝫoccidere. Nullo mō quidē hoc faciet animuſut ꝯſentiat libidini carnis ſue. aliena libidīeocitate. qui deo potiꝰ eiuſqꝫ ſapiētie qͣꝫ corꝑiꝯcupiſcētieqꝫ ſubiectꝰ eſt. Verū tn̄ ſi deteſtabile facinꝰ. et danabile ſcelus eſt etiā ſeipſuꝫhominē occidere ſicut veritas manifeſte proclamat quis ita deſipiat. ut dicat iaꝫ nūc peccemus. ne poſtea forte peccemꝰ. iam nūc perpetremus homicidiū ne poſtea forte incidamus in adulteriuꝫ. Nonne ſi tm̄ dn̄at̉ iniqͥtasvt non innocētia ſed peccata potiꝰ eligaturſatiꝰ eſt incertu de futuro adulteriū qͣꝫ certum de pn̄ti homicidiū. Nonne ſatius eſt flagicium ꝯmittere. ꝙ penitedo ſanet̉ qͣꝫ tale facinus vbi locus ſalubris penitētie nō relinqͥt̉Hec dixi ꝓpter eos vel eas que nō alieni ſꝫ ꝓprij peccati deuitādi cauſa ne ſub alterius libidine etiā excitate ſue forte ꝯſentiat. vim ſibi qua moriant̉ inferendā putat. Ceteꝝ abſit amente xp̄iana que deo ſuo fidit in eoqꝫſpe poſita eius adiutorio nitit̉ abſit inqua utmens talis cuiuſlibet. carnis voluptatibꝰ adꝯſenſum turpitudīs cedat. Quod ſi illa cōcupiſcentialis inobediētia que adhuc in mēbriſmoribūdis habitat. p̄ter noſtre volūtatis legem quaſi lege ſua mouet̉ qͣntomagis abſqꝫculpa eſt in corꝑe non ꝯſentientis. ſꝫ abſqꝫ culpa eſt in corꝑe dormiētis¶ Ca. xxvj.Ed inquiūt. quedā ſancte femine tēpore ꝑſecutōiis vt infectatores ſuepudicicie deuitaret in raptuꝝ atqꝫnecatuꝝ ſe fluuiū ꝓiecerūt eoqꝫ mō defūcteſunt. earūqꝫ martiria in catholica eccīa veneratōe celeberrima frequētant̉. De hijs nihiltemere audeo iudicare. Vtꝝ em̄ ecc̄īe aliq̓bus fide dignis teſtificationibus. vt earum