quantomagis intelligēdum eſt non lice̓ hoīſeip̄m occide̓. cum in eo quod ſcriptū eſt nonoccides nihilo deinde addito. nullus nec ipſe vtiqꝫ cui p̄cipit̉ intelligatur exceptꝰ. Vnd̓quidā hoc p̄ceptum etiā in beſtias ac pecoraconant̉ extende̓. ut ex hoc nullum etiā illoruꝫliceat occide̓. Cur non e̓go ⁊ herbas ⁊ quicquid humo radicitꝰ alitur ac figit̉. Nam ⁊ hͦgenus rerum qd̓ figit̉. hoc pōt ⁊ mori ꝓindeetiam cuꝫ vis adhibet̉ occidi. Vn̄ ⁊ apoſtolꝰcum de huiuſcemodi ſemībus loque̓tur. tu inquit quod ſeminas nō viuificat̉. niſi pͥus moriatur. Et in pſalmo ſcriptū ē. Occidit viteseoꝝ in grandine. Num igit̉ ob hoc cū audimus non occides virgultum vellere nephasducimꝰ. et manicheoꝝ errori inſaniſſime adquieſcimus. His igit̉ deliramentis remotiscum legimꝰ nō occides. ſi ꝓpterea nō accipimus hoc dictū eſſe de frutectis. qꝛ nullus eisſenſus eſt. nec de irrationabilibꝰ animatibuſvolatilibꝰ. natatilibꝰ. ambulatilibus. reptilibus. qꝛ nulla nobis ratōe ſociant̉. quā nō eisdatum eſt nobiſcū hr̄e cōem. vnde iuſtiſſimaordinatōe creatoris et vita. et mors eoꝝ nōſtris vſibꝰ ſubdit̉. reſtat vt de homine intelligamus quod dictum eſt. non occides. Necalterum ergo nec te. Neqꝫ em̄ qͥ ſe occidit aliud ꝙͣ hoīem occidit¶ Ca. xxj.Vaſdam vero exceptōes eadē ipſadiuina fecit aucͣtas. vt liceat hoīemoccidi. ſed his acceptis quos deꝰ occidi iubet. ſiue data lege. ſiue ad ꝑſonā ꝓ tꝑeexp̄ſſa iuſſione nō aūt ip̄e occidit qui miniſterium dꝫ iubēti. ſicut adminiculū gladiꝰ vtenti. et ideo nequaquā ꝯtra hoc p̄ceptū fecer̄t.quo dictū eſt nō occides qui deo auctore beſla geſſerūt aut ꝑſona gerētes publice poteſtatis. ẜm eius leges hoc eſt iuſtiſſime ratōiſimperiū ſceleratos morte punierūt. Et abraam nō ſolū non eſt culpatus crudelitatis crimine verum etiā laudatꝰ eſt nomīe pietatis.ꝙ voluit filiū nequaꝙͣ ſcelerate ſed obedienter occidere. Et merito queritur vtꝝ ꝓ iuſſudei ſit habēdū ꝙ iepthe filiā que patri occurrit occidit cum id ſe vouiſſet īmolatuꝝ deoquod ei redeūti de p̄lio victori pͥmitꝰ occurriſſet. nec ſampſon alit̓ excuſat̉ ꝙ ſeip̄m cumhoſtibꝰ ruina domꝰ oppreſſit. niſi qꝛ ſpūs latēter hoc iuſſerat. qui ꝑ illū miracula faciebatHijs igit̉ exceptis quos vel lex iuſta generaliter. vel ip̄e fons iuſticie deꝰ ſpecialit̓ occidiiubet. quiſqͥs hoīem vel ſeip̄m vel quēlibet occiderit homicidij crimine innectiturCa. xxij.Tquicūqꝫ hoc in ſeipſis ꝑpetrauer̄tanimi magnitudīe fortaſſe mirandi.non ſapiētie ſanitate laudādi ſūt. quamqͣꝫ ſirationē diligētiꝰ ꝯſulas. ne ip̄a q̓dem animimagnitudo recte noīatur. vbi quiſqꝫ nō valendo tolerare vel quēqꝫ aſꝑa vel aliea pct̄aſeipſe interemerit. Magis em̄ mens infirmadep̄hendit̉. que ferre non pōt vel duram ſuicorꝑis ſeruitute vel ſtultā vulgi opinionem.maiorqꝫ animꝰ merito dicēdus eſt. qui vitaꝫerūnoſam magīs pōt ferre qͣꝫ fugere. ⁊ hūanum iudiciū maximeqꝫ vulgare. qd̓ plerūqꝫcaligine erroriſiuoluit̉ p̄ ꝯſciētie luce ac puritate ꝯtemnere. Quaobrē ſi magno aīo fieriputandū eſt cum ſibi homo ingerit mortem.ille potiꝰ theobrotꝰ in hac animi magnituſdine reꝑitur. quem ferūt lecto platoniſ librovbi de immortalitate aīe diſputauit ſe p̄ciptem dediſſe demuro atqꝫ ita ex hac vita demigraſſe ad eam quā credidit eſſe melioremNil em̄ vrgebat aut calamitatis aut crimīsſeu verū ſeu falſū quod nō valēdo ferre ſe auferret. ſed ad ꝯpeſcēda mortē atqꝫ huiꝰ viteſuauia vīcula rumpēda ſola affuit animi magnitudo. Quod tamē tam magne potiꝰ fc̄meſſeqͣꝫ bene teſtis ei eē potuit plato ip̄e queꝫlegerat qui ꝓfecto id p̄cipue potiſſimūqꝫ feciſſet velētiā p̄cipiſſet. niſi ea mēte quā īmortalitatem anime vidit nequaquā faciendumq̓net̄ ꝓhibēdū eē iudicaſſet. ¶ Ca. xxiij.Tem̄ multi ſe interemerūt. ne in manus hoſtiū ꝑueniret. Non mō q̄rimꝰvtrum ſit factū ſed vtꝝ fuerit faciēdum. Sana qͥppe ratio etiā exēplis antepolnenda eſt. cui quidē et exēpla ꝯcordāt. ſed illa que tāto digniora ſunt imitatōe quāto excellētiora pietate. Non fecerūt pr̄iarche nōꝓphete non apl̓i. quia ⁊ ipſe dn̄s xp̄s quandoeos ſi ꝑſecutōne pate̓ntur fugere admonuitde ciuitate in ciuitatē. potuit admonere vt ſibi manus inferret. ne in manꝰ ꝑſeq̄ntiū ꝑuenirent. Porro ſi hoc ille nō iuſſit aut monuitvt eo modo ſui ex hac vita emigrarēt. qͥbusmigrātibus ſe māſiones eternas p̄paratuꝝeſſe ꝓmiſit. quelibet exēpla opponat gētes q̄ignorāt deum. manifeſtū eſt hoc non lice̓ colentibꝰ vnum verū deū. Sed tn̄ etiā illi p̄terlucreciā. de qua ſupra ſatis qd̓ videbat̉ diximus. non facile reꝑiunt. de cuiꝰ auctoritatep̄ſcribāt. niſi illū cathonē qui ſe vtice occiditnō quia ſolus id fecit ſed qꝛ vir doctꝰ et probus habebat̉. vt merito putet̉ etiā recte fieripotuiſſe vel poſſe quod fecit. d̓ cꝰ facto quidpotiſſimū dicam niſi ꝙ amici qͥdam eius docti viri qui hoc fieri prudētiꝰ diſſuadebāt imbecillioris qͣꝫ fortioris animi facinꝰ eē cenſuerunt. quodemōſtraret̉ nō honeſtas turpiap̄cauēs. ſed infirmitas aduerſa nō ſuſtinens