Vcreciā certe matronā nobilē veterem romanā pudicicie magnis efferunt laudibꝰ. Huiꝰ corꝑe cū violenter oppreſſo. tarqͥnij regis filiꝰ libidīoſe potitꝰ eſſet. illa ſcelus improbiſſimi iuuenis marito collatio ⁊ ꝓpinquo bruto viris clariſſimisac fortiſſimis indicauit. eoſqꝫ ad vindictā cōſtrinxit. deinde fedi in ſe ꝯmiſſi egra atqꝫ impatiens ſe ꝑimit. Quid dicemus. Adulterahec. an caſta iudicāda eſt. Quis in hac ꝯtrouerſia laborādū putauerit. Egregie qͥdā exhoc veracit̓qꝫ declamas ait. Mirabile dictū.Duo fuerūt ⁊ adulteriū vnus admiſit. Splēdide ac veriſſime. Intuēs em̄ in duoꝝ corporum ꝯmixtione vniꝰ inqͥnatiſſimā cupiditatem alteriꝰ caſtiſſima volūtatē. ⁊ nō qͥd ꝯiunctione mēbroꝝ ſed qͥd animoꝝ diuerſitate ageret̉ attedēs. duo inqͥt fuerūt ⁊ adulteriuꝫvnus admiſit. Sed qͥd eſt hoc ꝙ in eam gͣuius vindicat̉. que adulteriū non admiſit. Illepatria cum patre pulſus eſt. hec ſūmo eſt mactata ſupplicio. Si nō eſt illa impudicicia. qͣinuita ꝯprimit̉. non eſt hec iuſtitia quā caſtapunit̉. Vos appello leges iudiceſqꝫ romani.Nempe poſt ꝑpetrata facinora nec quemqͣꝫſceleſtū indemnatū impune voluiſtis occidiSi ergo ad vr̄m iudiciū quiſꝙͣ deferret hͦ crimen vobiſqꝫ ꝓbaret̉ non ſolū indemnatā verum etiā caſta et innocentē interfectā eē mulierem. nōne eum qui id feciſſet ſeueritate cōgrua plecteretis. Hoc fecit illa lucrecia. Illa ſic p̄dicata lucrecia innocēte caſtam vimꝑpeſſam lucreciā inſuꝑ interrmit. Proferteſnīam. Quod ſi ꝓpterea non poteſtis qꝛ nonadſtat qua punire poſſitis. cur interfectriceꝫinnocētis et caſte. tanta p̄dicatiōe laudatisquam certe apud inferos iudices et tales. qͣles poetaꝝ veſtroꝝ criminibꝰ cantitant̉ nl̓la ratione defenditis ꝯſtitutā ſcꝫ int̓ illos quiſibi letū inſontes peperere manu lucēqꝫ poſiꝓiecere animas cui eſt ad ſuꝑna redire cupi.enti phas obſtat. triſtiſqꝫ palus inamabil̓ vn̄alligat. An forte ideo ibi nō eſt. qꝛ non inſontem ſed male ſibi ꝯſciam ſe ꝑemit. Quid ſi eīip̄a tm̄ modo noſſe poterat ꝙͣuis iuueni vioſeter irruēti. et ſua libidine illecta ꝯſenſit idqꝫin ſe puniēs ita doluit vt morte putaret expiandum. Quāꝙͣ ne ſic qͥdem ſe occidere d̓buitſi fructuoſam poſſit apud deos falſos agerepenitētiā. Verūtam̄ ſi forte ita eſt. falſumqꝫeſt illud quod duo fuerūt. et adulterium vnꝰadmiſit. ſed potiꝰ ambo adulteriū ꝯmiſeruntvnus manifeſta inuaſione altera latēte ꝯſenſione non ſe occidit inſontē. et iō poteſt a lr̄atis eius defenſoribꝰ dici. non eſſe apud inferos inter illos qui ſibi letū inſontes pepereremanu. Sed ita hec cauſa ex vtroqꝫ latere coartatur. vt ſi extenuat̉ homicidiū adulteriūꝯfirmetur. ſi purgat̉ adulteriū homicidiū cūmuletur. Nec oīno inuenit̉ exitus. vbi d̓r. Siadultera cur laudata. ſi pudica cur occiſa.Nobis tn̄ in hoc tam nobili femine hꝰ exemplo ad iſtos refutandos qui xp̄ianis feminisin captiuitate cōpreſſis alienis ab oī cogitatione ſanctitatis inſultat. ſufficit qd̓ in p̄cſaris eius laudibꝰ dictū eſt. duo fuerūt ⁊ adulterium vnus admiſit. Talis em̄ ab eis lucretia magis credita eſt. que ſe nullo adulterīopotuerit maculare ꝯſenſu. Qd̓ ergo ſeipſamquoniā adulteriū ꝑtulit. etiā nō adultera occidit non eſt pudicicie caritas. ſed pudoris īfirmitas. Puduit em̄ eam turpitudīs alienein ſe ꝯmiſſe etiā ſi non ſecū. et romana mulierlaudis auidā nimiū verita eſt ne putaret̉ qd̓violenter eſt paſſa cum viue̓t. libent̓ paſſa ſiviueret. Vnde ad oculos hoīminētis ſue teſtem ilſā pena adhibendā putauit qͥbus conſcīam demonſtrare non potuit. Sociam qͥppe facti ſe credi erubuit. ſi qd̓ alius in ea fecerat turpiter. ferret ip̄a patiēter. Nō hoc fecerunt femine xp̄iane que paſſe ſimilia viuūtTamen nec in ſe vlte ſunt crime alienū ne aliorum ſceleribꝰ adderet ſua. ſi quoniam hoſtes in eis ꝯcupiſcendo ſtupra ꝯmiſerant. illein ſeipſis homicidia erubeſcēdo ꝯmitterentHabēt qͥppe intus gloria caſtitatis teſtimonium ꝯſcientie. habent autē coram oculis deiſui. nec requirūt amplius vbi quod recte faciant non habēt amplius. ne deuiēt ab auctoritate legis diuine. nullā cū male deuitat offenſionē ſuſpitionis hūane¶ Ca. xx.Eqꝫ enim fruſtra in ſanctis canoniciſlibriſ nuſquā nobis diuinitꝰ p̄ceptūꝑmiſſumue reꝑiri poteſt. vt vel ipſiꝰadipiſcēde immortalitatis vel vlliꝰ cauedicarendiue mali ca. nobiſmetipſis nece inferamus. Nam et ꝓhibitos nos eſſe intelligēduꝫeſt. vbi ait lex. non occides p̄ſertim qꝛ nō addidit ꝓximum tuū. ſicut falſum teſtimoniumcum vetaſſet. falſum inqͥt teſtimoniū non dices aduerſus ꝓximū tuum. Nec ideo tamē ſiaduerſus ſeip̄m quiſquā falſum teſtimoniumdixerit. ab hoc crimine ſe putanerit alienumqm̄ reguſa diligēdi ꝓximū a ſemetipſo dilector accepit. quādo quidē ſcriptum eſt. diliges ꝓxim tuum tanqͣꝫ teip̄ꝫ. Porro ſi falſi teſtimonij non minꝰ reus eſt. qui ſe ip̄m falſū fatetur qͣꝫ ſi aduerſus ꝓximū hoc faceret cumin eo precepto quo falſum teſtimoniū ꝓhibetur aduerſus ꝓximū ꝓhibeat̉. poſſitqꝫ nō recte intelligētibus videri non eē ꝓhibituꝫ vtaduēſus ſeipſuꝫ quiſqꝫ falſus teſtis adſiſtat