hoīes in interitū ⁊ ꝑditōem. Radixe nim eſtoīm maloꝝ auariciā Quā qͥdā appetētes a fide perrauerūt ⁊ inſeruerūt ſe doloribꝰ ml̓tisQuibꝰ ergo t̓rene diuitie illa vaſtatōe ꝑierunt. ſi eas ſic hēbant quēadmodū ab iſto foris pauꝑe intꝰ diuite audierat. id eſt ſi mundo vtebant̉ tanꝙͣ nō vtēteſ. potuerūt dicerequod ille grauit̓ tēptatꝰ ⁊ mīme ſuꝑatus. nūdus exij de vtero mr̄is mee. nudus reuertar īterrā. Dn̄s dedit dn̄s abſtulit ſicut dn̄o placuit ita factū eſt ſit nomē dn̄i bn̄dictū. Vt bonus ſeruus magnas facultates hr̄e t. ip̄aꝫ ſuidn̄i volūtatē cui pediſſequꝰ mēte diteſceretnec ꝯtriſtaret̉ eis rebꝰ viues relictis. quas cito fuerat moriēs relicturꝰ. Illi aūt infirmiores qui terrenis his bonis quāuis ea nō p̄ponerent xp̄o. aliqͣntula tn̄ cupiditate coherebant qͣntum hec animo peccauer̄t ꝑdedo ſenſerunt. Tm̄ quippe doluerūt quātū ſe doloribus inſeruerat. ſicut apl̓m dixiſſe ſupͣ ꝯmemoraui. Oꝑtebat em̄ vt eis adderet̉ etiā exꝑimentoꝝ diſciplina. a qͥbꝰ tam diu fuerat neglecta verboꝝ. Nam cū dixit apl̓s qͥ voluntdiuites fieri incidūt intēptatōem ⁊ cet̓a. ꝓfecto in diuitijs cupiditatē rep̄hendit nō facultate qua p̄cepit alibi dicēs. Precipe diuitibus hꝰmūdi non ſuꝑbe ſaꝑe neqꝫ ſꝑare ī incerto diuitiaꝝ. ſꝫ ī deo viuo qͥ p̄ſtat nob̓ oīaabudant̓ ad fruendū. Gn̄ faciat. diuites ſintin oꝑibꝰ bonis. facile tribuāt. coīcent theſauriſent ſibi bonū fundamētū in futuro. vt app̄hendant veram vitā. Hec qui d̓ ſuis diuitijſfaciebāt. magnis ſunt lucris leuia dāna ſolati. pluſqꝫ letati ex his q̄ facile tribuēdo tutiuſſeruauerūt. quā ꝯtriſtati ex his q̄ timide retinendo facilius amiſerūt. Hoc em̄ potuit interraꝑire. quod piguit inde trāſferre. Namqui receꝑunt ꝯſiliū dn̄i ſui dicentis nolite abſcondere vobis theſauros interra. ubi tine aet rubigo extermināt ⁊ vbi fures effodiūt ⁊furant̉. ſed theſauriſate vobis theſauros incelo. quo fur non accedit neqꝫ tinea corrumpit. vbi em̄ eſt theſaurꝰ tuꝰ illic erit ⁊ cor tuūTribulacoīs tꝑe ꝓbauerūt quā recte ſapuerunt nō ꝯtemnēdo veraciſſimū p̄ceptoremet theſauri ſui fideliſſimū inuictiſſimumqꝫ cūſtodem. Nam ſi ml̓ti gauiſi ſunt ibi ſe habuiſſe diuitias ſuas quo ꝯtigit ut hoſtis nō accederet. quāto cerciꝰ ⁊ ſecuriꝰ gaudere potuerunt. qui monitudei ſui illuc migrauerant qͦaccedē oīno non poſſent. Vn̄ paulmꝰ noſternolenẜ ep̄s ex opulētiſſimo diuite. voluntatepauꝑrimus. ⁊ copioſiſſime ſanctꝰ qn̄ et ipſaꝫnolā barbari vaſtauerūt. cum ab eis teneret̉ſic in corde ſuo. ut ab eo poſtea cognouimuſp̄cabat̉. Dn̄e non excruciet ꝓpter auꝝ et argentum. Vbi em̄ ſunt oīa mea tu ſcis. Ibi eīhēbat omnia ſua vbi eum ꝯdere ⁊ theſauriſare ille monuerat qui hec mala mūdo ventura p̄dixerat. Ac ꝑ hoc qui dn̄o ſuo monentiobedierant vbi ⁊ qūo theſauriſare deberent.nce ipſas terrenas diuitias barbaris īcurſātibꝰ amiſerūt Quos aūt nō obediſſe penituitquid de talibꝰ rebus faciēdū etiā ſi nō precedente ſapiētia. certe ꝯſeq̄nte exꝑientia didicerunt. At em̄ qͥdam boni etiā xp̄iani tormetis excruciati ſunt. vt bona ſua hoſtibꝰ ꝓderent. Illi vero nec ꝓdere nec ꝑdere potuer̄tbonū quo ipſi boni erāt. Si aūt torq̄ri quammāmona iniqͥtatis ꝓdere maluerūt. boni nonerant. Admonēdi aūt fuerat qͥ tāta patiebatur ꝓ auro. qͣnta eēnt ſuſtinēda ꝓ xp̄o. vt eūpotius dilige̓ diſcernent qui ꝓ ſe paſſos eterna felicitate ditaret. nō auro ⁊ argento ꝓ qͦpati miſerrimū fuit. ſiue mētiendo occultaretur. ſiue vera dicendo ꝓderet̉. Nāqꝫ int̓ tormenta nemo xp̄m ꝯfitendo amiſit nemo auꝝniſi negādo ſeruauit. Quocirca vtiliora eratfortaſſe tormēta que bonū incorruptibile amandum docebat quā illa bona que ſine vllovtili fructu dn̄os ſui amore torq̄bāt. Sed qͥdam etiā nō hentes quod ꝓderēt dū nō credunt̉ torti ſunt. Et hij forte hr̄e cupiebāt necſancta volūtate pauꝑes erat. quibꝰ demonſtrandum fuit. nō facultates ſꝫ ip̄as cupiditates talibꝰ dignas eſſe cruciatibꝰ. Si verovite melioris ꝓpoſito recōditū aurū argētūqꝫ non habebat. neſcio qͥdē vtrū cuiꝙͣ taliuꝫacciderit. vt dum hr̄e credit̉ torqueret̉. Verumtn̄ etiā ſi accidit ꝓfecto qui int̓ illa torm̄ta pauꝑtatē ſancta ꝯfitebat̉. xp̄m ꝯfitebaturQuapropt̓ ⁊ ſi nō meruit ab hoſtibꝰ credi. n̄potuit tn̄ ſancte pauꝑtatiſ ꝯfeſſor ſine celeſtimercede torq̄ri¶ Ca. xj.Vltos inqͥunt etiā xp̄ianoſ fames diuturna vaſtauit hoc qͦꝫ in vſus ſuosboni fideles pie tolerādo verteruntQuos em̄ fames necauit malis vite hꝰ ſicutcorꝑis moribus eripuit. Quos aūt non necauit docuit parcius viue̓ docuit ꝓductiꝰ ieiunare. Sed em̄ multi etiā xp̄iani int̓fecti ſuntmulti multaꝝ mortiū feda varietate ꝯſumpti. Hoc ſi egreferēdū eſt oībus qui in hāc vitam ꝓcreati ſunt vtiqꝫ cōe eſt. Hoc ſcio. neminem fuiſſe mortuū qui non fuerat aliqͣndomoriturꝰ. Finis aūt vite tam longā ꝙͣ breuēvitā hoc idem facit. Neqꝫ em̄ aliud melius ⁊aliud deteriꝰ. aut aliud maius ⁊ aliud breuius eſt ꝙ iam parit̓ nō eſt. Quid aūt intereſtquo mortis genere vita iſta fimat̉. quādo ille cui finitur. iterum mori non cogit̉. Cū autem vnicuiqꝫ mortaliū ſub quottidianis vite